روايات وقصص ضمن One Line Quotes On Myself

All of people deserve to be happy, hindi ang dalahin ang problema ng ibang tao. I always keep in my mind na ako lang mag-isa nag pumasok sa sitwasyon na ito, kaya walang ni sino man ang kailangan ko na idamay sa kalungkutan at nararamdaman ko. Once is enough para malaman nila ang pinag-dadaanan ko. Wala kong karapatan na sabihing no one is there for me when I need their help lalo na kung ginagawa naman nila ang lahat para matulungan ako, ayoko na mag mukang impokrito sa iba para lang sa ikakaluwag ng damdamin ko. I can do this by my own, no one deserves to carry the burden that I had. That is a form of maturity, to have an answers and cure by my own.

Mabilis ko ring iwinaksi agad sa isipan ko ang mga iyon dahil ako lang yung mahihirapan ng sobra sa huli. Maingat kong tinatampal ang sariling mukha. “Focus Faustina," bahagya kong tinapik ang mga pisnge ko. "You need to live now on your own.” Pagpapa-alala ko sa sarili. Iisipin ko nalang na sila yung mga tipong tao na dadating sa buhay para magbibigay ng ala-ala ngunit dadaan lang sa buhay.

"Nay, paparebond na ako! Please!" Tumingin si Nay sa akin na para bang hindi ako naiintindihan. "Please, Nay! Ganda is life!" "Bakit? Hindi ka ba maganda?" She asked me back. Lumabi ako. "Natural sasabihin mo sa aking maganda ako, anak mo ako eh! Lalaitin ninyo baa ng sarili ninyong gawa? Parang motto lang iyan, Nay. Tangkilikin ang sariling atin!"