One Line Quotes On Myself Novels & Stories

"Pero sana huwag mong isipin na wala kang kwenta dahil ang totoo, lahat tayo may kwenta. Lahat tayo may halaga at kung hindi nila iyon nakikita sa 'yo, bulag sila." "I don't know, Mara. Hindi ko alam kung ano'ng dapat kong isipin sa sarili ko. Baka marahil tama sila. I am worthless, useless, nothing." "At hahayaan mong iyon ang maging tingin nila sa 'yo, Sir?"

pahayag niya. Natahimik ako sa siniwalat nito at the same time naalala ko ang aking sarili dito. Tama din naman siya, hindi mo kaylangang ibaba ang iyong sarili sa taong ayaw sayo. Kung kami ang para sa isat isa magiging kami, yan ang moto ko na mukhang pati din siya.

Hindi ko alam kung anong mas masakit—yung katotohanang tama siya o yung realization na buong buhay ko yata ay iyon mismo ang ginagawa ko. Trying to prove myself. Trying to be enough. Trying to make people acknowledge my worth. "You have nothing to prove to them," he continued quietly. "But you do have something to prove to yourself." Parang may kung anong kumurot sa dibdib ko. Because no one had ever said those words to me before. People always told me to work harder. To be better. To earn respect. But no one ever told me that maybe... I was fighting the wrong battle all this time.

Kahit gaano ka nila nasaktan, hindi mo maipagkailang mahal mo parin. You can fool the world but not ourselves. You can fool everyone but not ourselves. Napabuntong hininga ako bago ko tinanggal ang paningin ko sa buwan. Umalis kaagad ako sa veranda at sinara ito pabalik. Inayos ko muna ang mga trabaho ko bago ako lumabas ng library at dumiretso sa kwarto ko.

Kung hindi ko magagawang palayain ang sarili ko mula sa posas, ay malulunod ako. Ang tanging naisip ko, ay ang mga bobby pin sa aking buhok. Kahit nilalamig na ako sa ibabaw ng kama ay nag-isip pa rin ako ng mabuti. "Self focuss..you can do it!" ang sabi ko sa sarili. Alam kong may isang paraan lamang para makalabas sa kulungan na ito. Huminga ako ng malalim, at binali ko ang hinlalaki ng kaliwang kamay ko.

I whispered to myself. Alas dose pasado na ng hating gabi pero wala pa rin siya, niloloko ko na lang ang sarili ko. Napangiti ako ng mapakla ng dahil sa kaisipang 'yon bago hinipan ang kandila. "Happy birthday self," I greeted myself, smiling like an idiot. "I wish you a healthy heart after being broken and cut into many pieces. You're strong and brave... Just love yourself because no one can love you more than you do," giit ko pa bago tumayo at nagpasyang matulog na lang.

Hindi pa naman ako nakapag search kagabi ng something motivational and inspiring quote puro cheesy pick-up lines lang. Buti na lang at nakita ko 'yong quotes for life na nakadikit sa pader. Hindi ko pinahalata na binabasa ko 'yon at dahil do'n, pinuri nila ako kahit na medyo nandaya ako kaya umamin na lang ako at natawa sila. "Pero if words of wisdom para kay Jaq..." this time, I really think hard to form words that could satisfy him to keep living. "Nothing is permanent in this wicked world. Not even our troubles. Kaya cheer up, Jaq. God doesn't give us what we can handle, God helps us handle what we are given." I said straight into his eyes then gave him a bright smile after.

singit naman ni Parsha. Natawa kaming lahat. Tama naman siya, ano pa’t nagsisikap ako kung yung sariling future ko hindi ko mapaghandaan. Hindi naman sa gusto kong maging makasarili, pero sa tagal ng panahon na naging selfless ako, pwede naman sigurong maging selfish rin minsan.

Hindi niya kailangang ipaliwanag ang sarili niya, lalo na sa isang taong mahilig magpaka-busy sa buhay ng may buhay. “If that’s what you think, then that’s on you.” malamig niyang sagot, sabay lingon palayo. Hindi niya na kayang makipagtagisan ng dila sa isang taong wala namang alam sa tunay na nangyayari.

“Don’t forget to take care of yourself, okay? You can’t pour from an empty cup.” Napatawa ako nang mahina. Pamilyar na sa akin ang linyang ‘yon; ilang beses na rin niyang sinabi iyon para ipaalala sa akin na unahin din ang sarili. Parang naging mantra na namin. “I know. I’m trying. Pero alam mo na, ang hirap lang minsan. Everything feels so fragile. Parang laging may nakaambang mali.”