One Line Quotes On Myself の小説・ストーリー

“Simple lang. Ang sikreto ko ay unti-unti kong minahal ang sarili ko. Kinapitan ko ang tapang, hindi para ipaglaban ang sarili sa ibang tao, kung hindi para tahakin ang isang panibagong buhay ng buo ang loob. Hindi ko na inisip ang sasabihin ng iba, kung ano ang tingin nila sa akin. At hindi ko hinayaan ang ibang tao na diktahan kung sino ako o kung ano dapat ang maging ako.” “Tinanggap ko ang mga rejections, pero hindi ko hinayaang makaapekto sa akin ang mga iyon. Ako ay ako. Ako ang nakakaalam kung sino talaga ako. Ako ang may hawak ng sarili kong kaalaman at kakayahan. Madalas kong balikan sa isip ko ang mga hindi magandang pangyayari sa aking nakaraan. At isinumpa ko sa sarili ko na hind

"When I proudly raised my hand during recitation in class, only to come up with a wrong answer. They mocked me after that. I'm too boastful to be wrong." Napaismid ako nang mahina. "Nakakahiya nga." "My turn." He slightly moved. "Motivation mo in life?" "Perhaps to experience true happiness, one must accept the broken self." I can remember that line clearly. And the activity went on. ***

higit sa lahat ay mag-isa ko lang naman. Kinuha ko ang roba kong nakahanger sa likod ng pinto at sinuot 'yon bago humarap na sa laptop ko. Too much work stressing me out, but still... I had to do it. Tulad nga ng paulit-ulit kong pinapaalala sa sarili ko... "I only have me... myself... and I. Kung hindi ako, sino pa ba ang puwedeng gumawa nito?!" *****

Muling nagsalita ang nilalang na nasa aking likuran. "Aminin mo na lamang sa sarili mo na hindi mo kaya ng mag-isa...aminin mo na lamang sa sarili mo na mahina ka....napakahina mo at kahit kailan hindi ka ng mabubuhay ng walang natatanggap na tulo-- "

Ang cute niya tapos tagos sa puso pa iyong mga sinusulat niya. After putting on my favorite shade of lipstick, I puckered my lips in front of the mirror then smiled to myself. You dress up and make yourself beautiful for yourself. Wala akong pakialam sa sasabihin ng iba. Ang mahalaga ay mahal at tanggap ko ang sarili ko. If they are intimidated, then that was not my problem anymore. I don’t need to change myself just so they would accept me. I won’t be less for them. I would not dim my light just so they could shine.

"But having one that name was sounds like mine? Then you didn't even mentioned right away that you have a visitor and tried to hide her. For what? For not hurting me? It's not that I like you, you know. You're just messing up with me and that's why I'm annoyed, nothing else!" Nabalot ng katahimikan ang apat na kwarto matapos ang mga sinabi ko. Inis ko namang inihilamos sa aking mukha ang aking palad. Why does I sounds like I'm saying those words to myself, not to him? Like... reminding that I don't like him.

Ang sabi ni Luther, ‘formal, elegant, but not loud. Hindi ko alam kung anong ibig niyang sabihin sa not loud, pero pagtingin ko sa sarili ko ngayon… mukhang ibang tao ako. “Hindi ko ‘to kaya,” bulong ko sa sarili ko. “Masyadong sosyal ‘to.” Pero wala nang atrasan. Kailangan kong humarap sa mundo niya — ang mundong hindi ko kailanman pinangarap, pero kung saan niya ako dinala.

"Same feels, girl." "Are you okay? DM mo ko if you need to vent." Mga strangers, oo. Pero bakit parang mas naiintindihan nila ako kaysa sa mismong pamilya ko? May isang gabi, habang nasa dorm ako, nagpost ako ng isang quote na nakita ko. "You can’t keep a bird in a cage forever and expect it not to dream of the sky."

“Nice one, Celestine. Niluluto mo sarili mong kamay. Literal na mainit ang gabi mo!” Pagkatapos kong maglagay ng yelo sa kamay ko, bumalik ako sa sofa, may hawak na mangkok ng noodles. Nag-scroll ako sa phone habang kumakain. Sa “For You” page ko, puro romantic quotes. “Love is when you find someone who sees you even when you’re trying to be invisible.” Napakunot ako ng noo. “Aba, algorithm, wag mo kong i-analyze.”

Takot na baka talaga ngang iniwan niya na ako. Pero lahat ng pangamba ko ay nawala ng pag lingon ko sa bedside table malapit sa kamang kinahihigaan ko ay nakita ko ang isang sticky note nakadikit ito sa basong may laman na tubig at puno ng yelo at isang tableta ng advil. "Life is like a mirror, it will smile at you if you smile at it." Good Morning! -AlatirisGirl ♥️ Hindi ko alam pero napangiti ako sa simpleng bagay na to kahit na alam ko naman na sa g****e niya lang nakuha Ang quote na to.