One Line Quotes On Myself Novels & Stories

I couldn't help but pity my self. But it's okay, I know I'll be over this somehow. I can manage my self. Just like how I told Manuelito that I can wipe my own tears. Just like how I told Laila that I can manage the business my self. Just like how I told my friends, that I'm okay and will be okay.

Hinagod hagod naman nilang dalawa ang likod ko para mapa tahan ako. "Nadidisappoint ako sa sarili ko." "Wag kang ma disappoint sa self mo Eyon. Magaling ka pa rin. Isipin mo na lang na binigay mo ang pagkapanalo sa kabilang team para ma experience naman nila." -Eyan Napa iling na lang ako.

sabi ko " Hindi ako nag aalala sa kung ano man,at hindi ako natatakot sa kung sino man, Kaya kung nag aalala ka sa kaligtasan ko, I can also take care of myself." sabi naman nya "Kailangan ko paring Umalis." sabi ko " Not a problem to me" sabi nya " But let me get this straight. What exactly are you?"dagdag nya " I'm just a good for nothing" sabi ko

Hindi kumibo si Jascha, pumikit ako at hinayaan ang sarili na mahulog sa antok. "You have your own way of being beautiful." I am not sure if someone talked to my dream.

You don’t need someone to make you whole because you can do it by yourself. Repeat after me. I can buy myself flowers, I can love myself better, I can take care of myself than anyone. I can go everywhere, buy myself everything I want. Doing everything makes me happy. I love myself better than anyone. I don’t need someone’s love. Me is enough. Love yourself better. “Your worth is not determined by another person.” “What if dumating iyung right time? The right person.”

Hindi na ngayon, hindi na uubra sa akin ang mga style niya sa loob ng limang taon. Wala na akong paniniwalaan sa mga sinasabi niya! “Alam mo Lukas, tama na. Manahimik ka na lang,” pagputol ko sa kaniya. “Tingnan mo nga 'yang sarili mo. Pagtuunan mo na lang ng pansin 'yang kalagayan mo.” “Look at yourself, masyado mo kasing tinaasan ang lipad mo kaya ka bumagsak ngayon. Now… maawa ka naman kahit sa sarili mo nalang.”

pagpapaliwanag ko. “Unfortunately, I donʼt typically believe on that quote. All my life, I didnʼt felt that I had been in the top. For me, I can definitely define that life is survival. You have to do something to survive in this complicated world. Even you have to do something bad that can harm a personʼs feeling,” pangangatuwiran nito sa akin, saka bumuga ng hangin. “I wish I didnʼt exist on this world. Even if I exist, I wish I have died back then. Iʼm tired on how to deal with my problems. It bring me too much pain thatʼs why sometimes I want to give up.”

"Ni hindi nga yata marunong ngumiti nang matino 'yon." Napatawa na naman ako sa sarili kong reklamo. "Saka ang hirap mabuhay sa mundong puro masusungit ang tao..." Huminto ako sandali bago mapailing. "Ay, bahay pala. Hindi mundo." Napakagat ako sa labi upang pigilan ang sariling matawa. Talagang wala na akong matinong kausap. Patuloy akong nagdidilig habang kinakausap ang sarili ko. Kung may ibang taong makakakita sa akin sa mga sandaling iyon, malamang ay iisipin nilang may sariling mundo ako.

Okay proceed! Hindi ko masasabing panget or maganda ako. Ang mahalaga kasi sa akin ay ipinanganak akong kumpleto, you know? walang kapansanan or what─respect natin sila. Kaya ikaw? wag mong hayaang lamunin ka ng insecurities mo─hindi madali pero dapat kayanin mo dahil may mas nahihirapan pang tao kaysa sa atin. Oops! parang motivational messages na to ah! So, my number one weakness is my english speaking. Bobo talaga ako mag-english, like i can grammatically think the sentence but once i speak, it will scramble the egg─este it will scramble in my mouth hihi. *peace*

“I know who I am, what I am, and what I can do.” Bahagya akong lumapit, halos magtama ang mga mata namin. “Hindi ko na kailangan pang i-market ang sarili ko. Hindi ko rin kailangan ng sponsor para lang kilalanin. At lalong hindi ko kailangan ipapakilala ng kakilala sa kakilala nila.” Sandaling natahimik ang paligid, parang hinihintay ang huling banat ko. “My name…” ngumiti ako, dahan-dahan, parang isang hamon, “…is enough.”