Novel & Cerita Ina Nakipagtalik Sa Kanyang Paslit

Pikit-matang pumasok si Sophia at napasalampak sa kaniyang higaan. "So stupid!" Litanya pa niya at doo'y iminulat niya ang paningin. Kaharap niya ang kisame, isang blankong kisame na pakiwari niya'y gaya ng buhay niya. Blangkong kisame na tila may isang misteryo sa likod nito.

Mabilis rin ang talon ng laruan at talagang enjoy na enjoy ang kaibigan niyang paglaruan ang mga ito. Dahil nasa sahig si Samantha nakasalampak at minamadali itong patayuin ng ina, pinapunta nito roon ang palaka at talagang pinapasok pa sa hita ng dalaga dahilan namang at mag-alipasa ito sa takot. Alam niyang nakikita nito kung saan nakaharap ang palaka kaya sinaway niya. "Hoy! Makakakita ka ng ano diyan!"

Nagkibit lang siya ng balikat saka nagpatuloy na sa paglalakad. Wala siyang pakialam! Mapait siyang muling ngumiti. Wala na dapat siyang pakialam pero bakit hindi mawaglit ang eksenang iyon sa kanyang isip. Akala pa naman niya, kaya ito nawala ay dahil nagpalipas ito ng sama loob. She remember him mad when she leave him that day she broke up with him. Iyon pala, umalis ito para maghanap ng iba at palitan siya.

“N-Nakalimutan ko lang na—” Napakunok siya at hindi tinuloy ang gusto niyang sabihin. Pinadaanan kasi ng daliri nito ang sariling dibdib pababa sa may puson nito. Habang dahan-dahan itong lumapit sa kanya. Samantalang siya naman ay nanginginig ang mga kamay na hinila muli ang kumot para takpan ang sarili. Subalit hindi maikakaila na sa bawat hakbang ng binata ay bumabakas ang antisipasyon sa kanyang mga mata.

"Alin po ang napaso sa iyo?" Nakagat ni Nica ang ibabang labi bago sumandal sa dingding. Pinatay na rin niya ang sindi ng kalan dahil hindi na niya kayang ipagpatuloy ang pagluluto. "Naku, malaki po ba ang paso niyo, Ma'am? Teka maghahanap ako ng oitment." "Huwag mo akong iwan!" Napalakas ang boses ni Nica at maging siya ay natataranta.

Nakaluhod siya sa putikan hinihiling na sana sa kanya tumama ang kidlat mula sa kalangitan. Kanina pa siya umiiyak ngunit hindi parin nauubos ang mga luha niya. Pagod na siya pero hindi parin siya tumatahan mula sa pag-iyak. "Bakit niyo ako pinaparusahan? Anong kasalanan ko?!" Ang mga sumunod na pangyayari ay hindi na niya ma control. She wanted to ease the pain but she didn't know what to do. Nag apoy ang mga mata niya nang makakita ng isang matulis na bagay. Pagapang na kinuha niya iyon.

Pagpapakalma nito sa kaniya humagolgol lang siya ng malakas. Yakap yakap siya nito habang pinapakalma. She really lost, bumabalik yong feeling noon. Kinalma niya uli ang sarili, ganiyan na ang routine niya kasi ganiyan rin naman ang nangyayari, she will breakdown and then she will continue to pursue herself that she is okay even tho she is not.. "Ano bang nangyari sa kamay mo?" Hindi siya sumagot bumalik siya sa kotse at kinuha ang mga picture na naroon.

Napailing siya rito at mahinang natawa. Inabot niya ang isang unan at niyakap ito sabay pikit sa kanyang mga mata. Mariin niyang kinagat ang ibabang labi at pinilit ang sariling makatulog muli. Ngunit hindi na siya muling dinalaw pa ng antok.

Nasa palengke ako ng may matandang babae na hindi ko kilala ang kumapit bigla ng mahigpit sa kamay ko. Napahawak agad ako sa tiyan ko para protektahan ito, pero ang sinabi niya, “May sumumpa sa pagdadalantao mo gamit ang salamangka ng pagpapalit, at ang hindi mo pa naipapanganak na fetus sa loob mo ay magsisimula na kainin ang katawan mo.”

Napa hawak pa siya sa kanyang dibdib at sandaling huminto sa may pasilyo. Hindi niya alam kung gaano siya katagal na naroon, habang kinakalma muna ang kanyang sarili. Para lang muling magulat nang muli itong mag salita. "Narito ka pa pala." tinig mula sa kanyang likuran. Kamuntik pa siyang mapatalon sa kanyang gulat. Ano bang klaseng tao ito, at may ugali pa yata na pasulpot sulpot na lang basta?