One Piece Sabo Death Novels & Stories

Kapag may pag-asa pang mabuhay ay kailangang magamot para ma-less ang mamatay sa mga kasama namin. Isang kalaban ang nagtangkang maglabas ng granada. Napansin ko ‘yun agad kaya tinira ko ang kamay niya. Sumabog ang granada sa tabi niya. Punit tuloy ang katawan. Nagtilamsikan ang dugo sa pader. Wala na kasi akong oras para maawa pa sa kanila. Sa kaliwa ko ay naroon si Tito Zuko na parang bagyo kung umatake. Hindi talaga nawawala ang pagiging magaling niya. Isang bala lang ang gamit niya ay patay agad ang kalaban niya.

Sambit ko Well, I really know na wala silang balak patayin ako. I just want to scare them so I said those words. “That's right. I do not plan on killing you. Thank you for forgiving me and I apologize again. And please forgive my people too.” Dahil sa sinabi niya ay unti-unti kong inalis ang katana sa dibdib ni Queenie at itinukod iyon sa sahig. Napa-upo naman si Queenie sa sahig habang hinahabol ang kanyang paghinga.

“Kyran Russo is dead,” sabi ni Azyl habang sinisilip si Athena mula sa gilid ng mata. “You killed one of the most wanted serial killers, Athena.” “He deserved it,” simpleng sagot ni Athena, hindi man lang umaangat ang tingin mula sa holographic screen habang tuloy-tuloy ang pagtakbo ng mga code. Tuloy ang paghahack niya sa US system, kalmado ang mga daliri, parang ordinaryong gabi lang ang lahat.

Ang alam lang ni Ryugu na ang tanging lunas sa kanyang pagkabalisa ay sa pamamagitan ng pagliligtas sa kanyang dalawang tauhan at ang pagpatay kay Gerald. Tinanggap ni Ryugu ang imbitasyon ng matanda sa isang kadahilanan. Habang nagmamaneho sila kanina, iniisip niya ang pagkabigo ni Saburo na patayin si Fujiko. Ang mga Yamashita ba talaga ang humarang sa assassination attempt ni Saburo noong isang araw? Bakit naman biglang magdesisyon sina Gerald at Fujiko na pumunta dito?

Sambit nito na agad nakapukaw ng atensyon ko. Nakita ko kung paano naging seryoso muli ang tingin nito at bunalik sa dati nito na walang makitang kahit anong reaksyon. “What is he doing here?” Tanong ni Death na sa malalim nitong boses.

Nakangisi kong wika sa kanya. Ilang saglit pa naramdaman ko na may dumating na kotse sa labas ng gusali kaya naman humiyaw ako at nagdrama, “Sage! Magbabayad ang taong pumatay sa ‘yo ipinapangako ko!” Umiiyak kong wika tsaka ako lumuhod. Maya maya pa dumating nasi SPO2 Patrick Smith, may nakasukbit na baril sa kanyang tagiliran, “What happened to him?!” He asked nervously as he saw Sage’s dead body.

Unknown number. “De La Joya,” sagot ko. “Mr. de La Joya,” sabi ng boses sa kabilang linya. Pormal. Klinikal. “May update kami sa autopsy ni Ms. Santos.” Tumayo ako. “Ano?” “Hindi lang isang poison ang sanhi ng pagkamatay niya,” sagot niya. “May nauna.” Nanlamig ang batok ko. “Ibig mong sabihin—”

Mahigpit kong hinawakan ang braso ni Oslo upang hindi siya makawala mula sa gagawin ni Toby. “Y-You’ll die with me,” I whispered, my voice barely steady. Toby unsheathed his sword with a swift motion and moved quickly toward Oslo and me. “D-Do it,” I begged, my lips trembling uncontrollably. A heavy haze began to creep into my vision, the edges blurring like a fog rolling in. It felt as though my soul was being wrenched free from my body, pulled slowly and painfully away.

Putangina. Sumunod na bumaba si Bansot. Agad lumapit si DEATH sa kaniya at ubod lutong siyang sinampal na nagpa-gulat sa aming lahat pare-pareho, "Keep this in your mind, Lodge. You will die if this will happen AGAIN. I'm telling you again, YOU WILL DIE! I will make this one pass. Now that I'm around, be careful on your acts. One wrong move and I will take that life of yours away. MARK THAT!" At padabog na siyang umakyat sa itaas at binangga pa si Bansot sa balikat. Napa-yuko na lamang siya at naikuyom ang mga kamao niya.

Dieosh was crying beside her. “Babe…” sambit ni Dieosh habang yakap ang nakahigang si Louise. “What happened to her?” saad ko habang tumutulo ang luha ko. Alec was crying beside me. “What happened to her?!” bahagyang sigaw ko sa isang Black Knight na nakatayo malapit sa amin. “I-I don’t know, miss,” nakayukong sambit niya. “Sinaksak siya…I’ll kill those persons who killed her…” may galit na sabi ni Dieosh. His hands were trembling.