Lying Lying Novels & Stories

bulong ni Krem habang umiiyak. Tinapik ni Andy ang ulo ng binata bago hinaplos ang buhok nito. "We all lied, sometimes when we need to protect ourselves or someone, but that's not the problem. It is how we face the concequences of being a liar. Lying is like betraying, it is hurting someone's feeling and broke the trust they gave. Being a liar is a part of everyone's life, and being a believer too." wika ni Andy bago iniharap sa kaniya si Krem, "You just told me that you have an illness that's why you are wearing an earphone. If you told me that you have an illness and I believed it, I will still believe you not because I trust you completely, but because I am still your friend. But don't ev

At boses ni Andrea ang kanilang naririnig. "Ano Randell hindi ka na makakalakad pa kahit kailan ahhh...???" Inis na tanong ni Andrea. "Oo baby ko... Tinapat na ako ng doctor ko at therapist ko na malaki ang naging fracture sa paa ko. Kaya sinasabi ko na din sayo para handa ka na pag kinasal na tayo." Kunwaring naiiyak na sabi ni Randell. "Tingin mo kakayanin kong pakisamahan ang isang lumpo at wala ng silbi katulad mo hah...??? Nagpapatawa ka ba." Insultong sabi ni Andrea kay Randell.

Madalas na hinahanap ni Alex ang Daddy nito sa kanya. Kahit naawa si Angela sa anak kapag laging binabanggit ang ama ay sinasabi nitong nasa malayong lugar lang ito at busy sa trabaho kaya hindi nila ito nakakasama. Hindi niya alam kung hanggang kailan niya paninindigan ang pagsisinungaling na iyon sa anak.

I maintain my innocent face like I didn’t hear something. “A-Aira?” tawag niya sa akin habang may katawagan pa rin sa cellphone niya. “Hi? Uhmm… are you busy?” “Kanina ka pa diyan?” he asked. Ignoring my question. Umiling agad ako. “Nope. Halos kararating ko lang,” I lied. Though hindi naman lahat narinig ko pero mukhang may pinadalhan nga siya. Nakita kong umaliwalas ang mukha nia at mukhang nakahinga ng malalim. Napaangat ang isang kilay ko. Akala mo lusot ka huh?

Sumalit ngayon ay daig na nito ang mabangis na Leon na sa tuwing makikita siya ay nais na siya nitong pirapirasohin at bawian ng buhay. Ilang saglit pay napahinto siya sa kanyang paghikbi at dali dali niyang pinalis ang mga luhang dumaloy sa kanyang mga pisngi ng kaagad niyang marinig ang isang pamilyar na boses sa kanyang pandinig,. At kasabay nooy nagumpisa nanaman ang pagkalabog ng kanyang dibdib.

“Tell him your car broke down on the way home from work. You got sick and you can’t call because you lost your phone.” “It’s too obvious of a lie.” “It’s okay. He will believe you.” “How did you know?” “He’s cheating on you, Aly. He will be sweet and considerate because he’s screwing behind your back. It doesn’t matter if you sound lying. He will believe you.” “Pa’no kung sabihin niyang . . . nagsisinungaling ako?” “Then, sabihin mo sa kanya ang totong nangyari. Kaya mo, ’di ba?”

“I can hear how your heart beats fast, Lia. I see how you blush, how you can’t even look me in the eye when I’m close. You like it when I touch you.” “H-hindi! Wala akong gusto sa inyo!” Lia lied quickly, turning her face away to hide her expression, her hands trembling slightly. “Nandito lang po ako para magtrabaho at magbayad ng utang! Wala po akong ibang intensyon at hinding-hindi po ako magkakagusto sa katulad niyo! Kaya po please, tigilan niyo na po ‘yang pagiging touchy niyo dahil hinding-hindi po ako papayag!”

Kahit magmukha pa akong tanga sa kahahabol sa kanya, hinding-hindi ko na siya iiwan. "Handa akong harapin ang lahat ng sakit para sa'yo. So, please don't push me away. Hayaan mo lang akong manatili sa tabi mo. I'm sorry for everything. I'm sorry kung hinayaan kong masaktan ka nila. Pangako, babawi ako. Bigyan mo lang ako ng isa pang pagkakataon," malamyos kong bulong. "I-I'm sorry for lying, Gab. I'm sorry for hurting you. I'm sorry," paulit-ulit niyang iyak.

Wala kasi siyang matandaan. "Noong may sakit po ako dati, Mi. You told me a lot stories pa nga po, e! That's why I knew that I really have a Lolo. I knew that you're lying to me." Nakangusong sabi nito sa huling sinabi, halata na may tampo ito. "That's why I cry when you told me na wala po akong Lolo, Lola at mga Titos, because I knew you were lying." Dugtong pa nito. Kinagat niya ang labi, hindi niya magawang magsalita. Kung gano'n ay hindi ito umiiyak dahil sa sinabi niya na wala itong mga Titos, Lola at Lolo.

"The things that you hide, Coz." "Truth?" He unbelievably laughed. "What truth, Reese?" "Stop lying, will you? Why don't you just tell me everything?" "I'm not lying—" "But you're hiding something, right?" I cut. "Hiding the truth is also lying, Coz. No explanation needed." Mahirap ba talagang aminin ang totoo? Siguro oo dahil kung madali lang, wala na sanang nagsisinungaling. He then became serious. "You want to know the truth?"