Nakakabilib kapag ang kontrabida hindi lang basta-pangit ang plano kundi may paninindigan na makikita mo sa bawat salita at kilos niya. Sa tingin ko, ang pinakaunang prinsipyo sa paggawa ng memorable na villain ay malinaw na motibasyon. Hindi sapat na sasabihin mo lang na "gusto niyang sakupin ang mundo" — dapat ramdam ng mambabasa kung bakit siya handang magsakripisyo o gumawa ng kasuklam-suklam na bagay. Kapag may personal na dahilan o prinsipyo—kahit baluktot—nagkakaroon ng emosyonal na bigat ang bawat aksyon niya.
Sunod nito, mahalaga ang pagiging komplikado: kumbinasyon ng charisma at kahinaan. Ang kontrabida na nakakakumbinsi ay marunong magsalita, may natural na magnetismo, at may mga sandaling nagpapakita ng kahinaan o pagkatao. Yung tipe ng karakter na kapag binigyan mo ng sandaling katahimikan, may malakas na backstory na kumikislap sa tagiliran. Pangatlo, consistency at stakes — dapat consistent ang paraan ng pag-iisip niya at may makatotohanang epekto sa mundo ng kuwento. Kapag ang mga desisyon niya ay may tunay na consequence, tumitindi ang tension.
Panghuli, huwag kalimutang ipakita ang kontrabida bilang salamin ng bida: nagbibigay siya ng hamon hindi lang sa aksyon kundi sa moralidad at paniniwala ng protagonista. Ang pinakamemorable na villains ay yung nagbubunyag ng bagong aspeto ng bida sa proseso — at doon sila pinaka-epektibo. Sa dulo, masaya akong makita kapag ang kontrabida ay hindi lamang tumatalab sa eksena kundi tumatalab din sa damdamin ko.