Novelas y relatos de Our Companionship

Suportado naman siya sa plano kong paghihiganti laban sa kanila kung kaya't parang nabuhayan ako ng loob lalo pa ay parang mayroon na akong kakampi sa buhay. Nagsimula na rin kaming lumabas ng madalas ni Lynx upang sa ganoon ay mas marami kaming bonding sa isat-isa at para na rin magkaroon kami ng oras sa aming relasyon kahit pa sa gitna ng pagiging busy namin sa trabaho.

sabi ko sa kania. Hindi magiging masaya ang pagiging agent ko kung wala sila. Sila ang tunay kong kaibigan, ang kasama ko sa lahat. Marami kaming pinagdaanan na tatlo, marami rin kaming napagtagumpayan. Ang dalawang babaeng ito ang na kasama ko sa lahat ng masayang nangyari sa buhay ko. Forever na silang sa puso ko at walang sino man ang puwedeng pumalit sa kanila. Our trio is now signing off as an agent..

“And cute din ’yung companion function niya kapag mag-isa kang kumakain.” Sa isip niya, bagay na bagay iyon kay Wendy. Lalo na’t madalas nitong nakakalimutang kumain kapag busy o puyat. Kung available lang sana agad sa market… bibilhin niya iyon bilang get-well gift. Habang tahimik siyang nag-iisip, hindi niya napansing matagal na pala siyang pinagmamasdan ni Damion.

Hindi na muling nagpakita pa sa mga kasamahan. Samantalang ang kanyang bestfriend na si Lizbeth ay nanatili sa kanyang tabi. Hindi niya ito maaaring iwasan dahil magkasama sila sa apartment. Mabuti na lang at full support ito sa kanya. Walang sawa sa pagpapalakas ng kanyang loob at sa pagpapakalma sa kanya sa tuwing malulugmok sa panlulumo.

anang Mommy niya. May pait sa mga labing ngumiti si Rosemarie, “Oo naman. . .no more, no less. I just want to rekindle our friendship,” pahayag nito saka tumingin sa kanya ng matiim, “Saka namiss ko talaga ang companionship mo, Denver.” Hindi siya umimik. Kung maganda na dati si Rosemarie ay mas lalo pa itong higit na maganda ngayon. Muli ay naalala niya ang kanyang mga kahibangan para rito.

" aniya. Napabaling ako kay Adrian ng magsalita siya. "Ako rin sasamahan kita, brad." aniya na nakangiti. Tumango ako at ngumiti. Ang sarap sa pakiramdam na may mga mga taong handang tumulong sa iyo, ni minsan hindi ko ito naramdaman sa Canada. Minsan ang mga tao, lumalapit at nakikipaglapit sa iyo dahil may kailangan at kapag nakuha na nila iyon, aalis na sila sa buhay mo.

We both enjoy each other's company, I drink myself today while he just sat there, he listened and laugh with me. Its just like having a husband that is waiting for you. It completes me. -E.I-