Romans & histoires Family Story Tagalog

Samantalang malalim na paningin ang ibinigay ni Gerald sa kaniyang kuya John. "Haha, palabiro din kayo mga bata. Mukhang kayo na ang magiging dahilan para maging maingay ulit ang malaking bahay na 'to." Labis ang kasiyahan na naramdaman nilang lahat. Hindi lamang ang Santiago Family kundi na rin ang mga katulong nila at mga tauhan na nakamasid sa kanila.

“Luna… kailan mo pa ’to idinrowing? Bakit may nakasulat na Monteverde Family?” Lumapit si Luna sa akin, umupo siya sa kandungan ko at hinawakan ang mukha ko gamit ang kaniyang maliliit at maiinit na palad. “Because Boss Daddy loves us, Mommy. At sabi ni Teacher, ang family daw ay ’yung mga taong nag-aalaga sa’yo kapag may sakit ka, at bumibili ng ice cream kapag malungkot ka. ’Di ba si Boss Daddy palaging andyan?”

Ang dating magaan na pakiramdam ay napalitan ng bigat at seryosong usapan. “Ang alam mo ay ang kwento ng pagkakaisa ng ating pamilya, ang pagtatagumpay laban sa kasinungalingan, at ang pagtataguyod ng katotohanan,” simula ng aking ama. “Ngunit hindi laging maganda ang nakaraan. May panahon na ang ating mga ninuno ay nagkamali rin. May mga desisyong ginawa na sa huli ay nagdulot ng sakit sa iba. At mayroong isang sangay ng ating pamilya na nahiwalay dahil sa hindi pagkakaunawaan—sila ay nagtanim ng galit at hinanakit na naipasa-pasa sa mga henerasyon.”

Muntik ko nang makalimutan ang bagay na iyon. “Sa sobrang yaman niya ay kaya na niyang bilhin ang Pilipinas.” Paunang kwento ni Stacey with action pa. “You know what? I don’t know what’s with his family, but I’m pretty sure there is something wrong with it.” “Bakit?” hindi ko maiwasang magtanong.

Lahat ng uri ng kapangyarihan nasa iisang lugar. At ako? Sabi ng asawa ko, wala na raw akong kwenta. Tahimik akong pumasok. Halos walang nakapansin, at wala rin namang pumapansin. Sa gitna ng hall, nandoon sila. Nagtipon-tipon lahat sila. Ang pamilya Villareal, punong-puno ng yabang, panay ang kwento ng tagumpay at halos lahat naman ng kinukwento ay puro kayabangan.

Para itong ahas kung makalingkis, at minu-minuto rin kung humahalik. “Dito na lang tayo, baby. Parang gusto ko nang bumuo ng pamilya kasama ka,” sambit nito habang nakaupo sila sa dalampasigan. Gabi na noon, nakatanaw sila sa madilim na dagat na ang tanging tanglaw ay ang liwanag ng buwan. Isinandal niya ang ulo sa balikat nito. “Then, bilisan mo na sa pagpapaalam kina Tita . . . Para malaya na tayong magsama.”

“Ngunit mayroon akong isang kundisyon, Kaelan.” “Name it,” I said immediately. “Kung gagawin natin ito—kung ako’y magiging ‘asawa’ mo sa harap ng lahat—kailangan mong ipangako sa akin ang isang bagay,” she said firmly in Tagalog. “Huwag kang magtatago ng anumang lihim sa akin na maaaring magdulot ng panganib sa aking pamilya. Anuman ang mga bagay na maaari nating marating, kailangan kong malaman ang totoo. Huwag nang magsalita pa ng mga parang ‘hindi niya alam kung saan siya papasok’ kapag ako ay umaalis.”

tawag ni Nanay. ​Naupo kaming lahat sa mahabang mesa. Ang bawat isa sa amin—mula sa mga magulang ko hanggang sa mga Titans na itinuring na naming pamilya—ay may kani-kaniyang kwento ng tagumpay. Ang amoy ng pagkaing Pinoy at mamahaling wine ay naghalo, sumisimbolo sa aming pinagmulan at sa aming narating.

Hindi ito agad nagagalit sa mga bagay-bagay pero kapag tungkol na kay Yzainna ay ang bilis nitong sumabog. Si Yzainna nalang kase ang tanging pamilya nila. Sabay na namatay ang pamilya nila ni Lucé. Kapatid na rin ang turing ni Lucé kay Yzainna kaya hindi na siya magtataka kung ganito na lamang ang galit nito nang malaman na pupunta ng Pilipinas si Yzainna. Saka may iniiwasan si Lucé roon sa Pilipinas para sa kaibigan kaya ayaw nitong mag-isa si Yzainna pupunta roon. Galit na galit ito sa taong iyon.

Nagkaroon kaya kami ng masayang pamilya? Peo kahit pa ganito ang mga tanong na naiisip ko ay alam ko na hindi ko na maibabalik pa ang mga pangyayari na tapos na. Hindi man naging maganda ang lahat sa kanila ay may maganda naman na nangyari sa akin. Ito ay ang maging parte ako ng pamilya ng mga Villamor. Sila ang tunay kong pamilya. “Mahal ko, kakain na tayo,” narinig ko na tawag sa akin ng asawa ko.