Our Companionship の小説・ストーリー

Hindi naman ata makatarungan na takwil ka nila at halos magkandakuba ka na sa kakatrabaho para lang mabuhay mo ang iyong sarili tapos babalikan ka at yan ang sasabihin sayo. Naku, maraming mga pagsubok na pinag daanan din ng kaibigan kong ito. May kanya kanya kaming problema sa buhay pero lagi kaming magkasama at nagtutulungan lagi. Ngayong may partner na rin kami at sana nga ang dalawa kong kaibigan ay pakasalan din sila nila William at Peter para naman maging masaya na rin sila gaya ko.

Sa aming magkakapatid, ang bunso namin ang pinaglihi kay Dora the Explorer. Come on, vámonos. Everybody, let's go! Ito talaga ang motto ng bunso namin. Hindi pa nga nakakahilamos at toothbrush, nasa barkada na. Iyong isa mabarkada, yung isa naman babaero. Ewan ko ba dito sa mga kapatid kong lalaki, puro may kapansanan.

sabi pa ni Emily sa likod n'ya kasama si Mary Ali indeed needs the comfort of a friend right now. They know that Ali is hurting and they don't want her to suffer alone. They want to let Ali know na whatever happens, how painful it would, they're here for her always and forever.

Hindi na lang sila basta mga kasamahan sa trabaho; nagiging kaibigan na sila. Sa paglipas ng mga araw, nakilala nila ang isa’t isa hindi lang sa mga gawain kundi pati na rin sa mga hilig at pangarap. Ang lamig ng kanilang interaksyon ay unti-unting nagbago, nagbigay-daan sa bagong simula na puno ng pag-asa at saya.

sabi ko naman habang nakayakap pa rin kami sa isa't isa. "Thank you so much, ang sarap sa pakiramdam," owshi talaga ang sarap lalo na at may masasandalan ka sa tuwing down na down ka. Kay sarap magkaroon ng ganitong klaseng mga kaibigan. Walang halong plastics at kaartehan. Kahit ano man ang mangyari at problemang dumating, mananatilig matatag at sabay sasabak ang lahat. Well kami yata 'yan. We called our group 'Animme" short for anim me, diba anim kami? Kaya animme. "I LOVE YOU ALL," Lyn.

(Jing-ER POV) Lagi kaming nasa likuran ng bawat -isa. Sandalan sa tuwing napapa-disaster ang lahat. Ahahaha. Sinusuportahan at ginagabayan sa tamang landas ang friendship namin. I treasure them na parang sila ata ang pangalawa kong pamilya. Wala palang ata. Sila talaga. Mahal namin ang isat-isa. Walang iwanan sa oras ng pangangailangan.

It's undeniable that your soul has found a mate, You are home When two who have suffered find each other. Their bond is like steel. They become each others soul mates and comfort from the storm of life, At the same time, They stir the deepest, darkest, passions and wildest animalistic desires in each other.

Proteksiyon kapalit ng companionship. Pumayag ako dahil wala naman akong ibang pagpipilian. Pero habang tumatagal, naging totoo ang kontrata. Naging pagmamahal ang convenience. At naging pamilya ang dalawang estranghero. At ngayon… narito ako. Kasama ang asawa ko. Kasama ang anak ko. Suot ang singsing sa daliri ko. At punong-puno ng pagmamahal ang puso ko.

I felt his slightly shaking hands so I held to him tightly to let him know that I'm still here and I'm listening. I just can't understand Amber, I can't imagine waking up one day not feeling the same anymore to the person who you're with during your happy times and sad times. It was the same situation where Simon and I chose to separate. Parehas kami ng sitwasyon pero hindi ko alam kung ano yung tamang words ng comfort ang dapat kong ibigay sa bestfriend ko dahil kahit ako mismo hindi ko mahanap yung comfort na yun sa parehong dahilan na ibinigay sa akin ni Simon. Hindi ko maintindihan kung paano nila nagagawa yung ganoon, paano nila nagagawang gumising nalang isang araw na wala na silang na

Hindi mo ba naiisip na laging tinutukso ka nila? "Oo, pero gusto ko sila. Masaya ako kasama sila. At alam ko na itinuturing nila akong kapatid. Kapag may nangyaring hindi maganda, hindi kami papayag na ang isa ay magsolo. Ganito ang samahan ng magkakapatid. Madalas kaming mag-away at magtalo, pero ang pagkakaisa namin ay hindi kayang sirain ng iba.