Novel & Cerita Our Companionship

Friendship will be the most important relationship that you must have. It will be your strength and happiness. When I'm lost and anxious, Nate is always there to help me and to find my self. I'm so thankful to have Nate in my life.

"Kasi ako... masaya ako." Pumalakpak ang tainga ko sa narinig. Hindi ko mapigilan ang mapangiti. Parang lumulutang na naman ako sa alapaap dahil lang sa nasabi niya. Hindi ko inaasahan na maririnig ko iyon mula sa kanya, ang buong akala ko ay masaya lang siya sa tuwing kasama ako dahil napag-ti-trip-an niya ako araw-araw. Ganito ba kasaya sa pakiramdam kapag nalaman mong parehas kayo ng nararamdaman ng taong special sa 'yo? "Tulad nilang dalawa, they're happy to accompany each other despite their fouled surroundings."

Friends are people we love to spend time with. Sinasamahan tayo tuwing malungkot tayo, tinutulungan tayo ng hindi humihingi ng kapalit, at tinatanggap tayo sa kabila ng mga pagkakamali natin. They make celebrations fun, and they help us be ourselves. Hindi lang yun, sila din yung tumutulong sa atin na mag-grow sa ispiritwal na lebel.

“Dito na lalaki ang mga bata at tayo na tatandang mga single.” Naghagikhikan kaming dalawa ni Roma. If there was one thing we have proven in the span of five years, ito ‘yon, e. We proved that we can actually be the best of friends and each other's strongest support system. We might not be lovers, but we were partners in parenting, friendship, and in life. Papalubog na ang araw at isa-isa na ring nagsiilawan ang mga lamppost sa paligid.

Di hamak naman na mas malakas ang hampas sa tubig ni Keij kaya naman hindi ko na talaga mapigilang murahin ito. We’re fine like this. Hindi naman kami sumasama sa iba na kung saan-saan nagpupunta o kaya ay may ibang kaibigan. We’re always with each other. Kung magpupunta ako sa mall, I am always with Cherinna or Lean, kapag outing naman, kami ang magkakasama. Parang never pang nangyari na may sinamahang iba ang isa sa amin.

Idagdag mo pang pupunta ang mga tita naming puro pamumuna ata ang inaalmusal at iyon na lang ang alam nilang gawin. At least with my friends, I get to do and say what I want, without any worries. Sometimes, being in the company of those who aren't blood-related feels more comforting than being with one's own family. Napatingin ako sa direksyon ng mga kaibigan at napailing nang makitang nawalan na ng kamalayan ang tatlo dahil sa kalasingan. “Kay yabang yabang ay sila naman pala ang unang babagsak!” sambit ko saka pasuray suray na naglakad palabas upang lumanghap ng sariwang hangin.

Para sa safety niya at siyempre para sa pagbabagong buhay ko. But someday, pag-ayos na ang lahat, hahanapin ko siya kahit saan man siya. Hindi lang kaibigan si Marga, naging kapatid ko na rin siya at si Natasya. Sa almost a year namin na magkasama, parang ang tagal ko na siyang nakasama. Parang buong buhay ko kasama ko siya. Nagtulungan, damayan at hanggang sa bagay na pinakamadilim na nangyari sa amin— sabay na nangyari iyon sa aming dalawa.

Sila 'yong kasama mo sa oras ng kasiyahan, kalungkutan, kalokohan at marami pang alaala na nabuo at bubuoin pa lang. Friends are people we love to spend time with. Sinasamahan nila tayo sa tuwing malungkot tayo, sinusuportahan tayo sa lahat ng bagay na makabubuti sa’tin, tinutulungan tayo nang hindi humihingi ng kapalit at tinatanggap tayo sa kabila ng mga pagkakamali natin. They always bring out the best in us and encourage us to be ourselves. They’re the ones who help us grow in spiritual level. Sila ‘yong mga gabay at makakasama natin sa pag-usad sa buhay. Ang tunay na kaibigan ay ‘yong hindi ka iniwan sa panahong iniwan ka ng buong mundo.

Ang kanilang pagkakaroon ng panahon upang magkausap at mag-share ng mga damdamin ay nagpapalalim sa kanilang koneksyon. Maya-maya, nagpasya silang maglakad-lakad sa labas ng opisina upang mag-relax. Ang malamig na hangin at ang mga ilaw mula sa paligid ay nagbigay ng magandang pakiramdam. Habang naglalakad, nagsalita si Sebastian ng may determinasyon, “Gusto kong malaman mo na anuman ang mangyari, palaging nandito ako para sa iyo. Hindi lang bilang partner, kundi bilang kaibigan at kasama sa lahat ng aspeto ng buhay.”

Hindi ko pa alam kung anong mangyayari sa amin ni Heart, pero sa mga kaibigan ko, naramdaman ko na hindi ako nag-iisa. Pagkatapos ng ilang araw, kahit pa gusto kong mag-isa, ramdam ko pa rin ang presensya ng mga kaibigan ko. Nakaramdam ako ng konting ginhawa mula sa mga simpleng usapan namin ni Jayson, Kurt, at Dixson. Hindi nila ako iniwan, at kahit na may mga pagkakataong tinatanggihan ko sila, nandoon sila palagi, handang makinig at magsuporta.