Our Friends Novels & Stories

She's easy to get along with kaya I like her na rin as my friend. Dana and Roan, makes friends rin kaya medyo malago na rin ang circle of friends namin. Also France at Efraim got their new friends. Nagulat pa ako nang malaman na magkaklase sina Efraim at Jordan. And the very shocking news is they were close now! Kaya minsan sumasama na rin sa amin si Jordan na walang halong pagka-ilang. We're okay na rin naman, we're friends and I'm happy with that. At least we don't have a bitterness, right?

At parte ng mundong ‘yon ay ang mga kaibigan niya. Habang nag-aalmusal sila isang linggo matapos ang board meeting, biglang nagsalita si Adrian. “Thea,” seryoso pero may halong kaba ang tono, “my friends want to meet you.” Napatingin siya habang ngumunguya ng tinapay. “Friends? As in… yung mga ka-close mo?” “Yes. Yung inner circle ko. Mga kaibigan kong halos pamilya na rin.”

Makulit, masayahin at madaldal kaya mabilis itong nakahanap ng kaibigan. Katulad nalang ngayon. Hindi pa ito nagtatagal ng isang araw sa bukid ay may nahanap na agad itong mga kaibigan na hindi nalalayo sa edad nya. Her friends' names are Zephanie and Merkely. Masaya silang naglaro ng tago-taguan, habol-habulan. Hanggang sa mapagod silang tatlo kaya niyaya nya ang mga itong kumain kasama ang kaniyang lolo.

A warm smile spread across my face as I acknowledged the friends who had shared the highs and lows of the academic rollercoaster. "To my friends, Brix, Lei, Zayd, you've been my companions on this wild ride since high school. From late-night study sessions to moments of laughter that felt like medicine for the soul, you've enriched my experience in ways I could never have imagined. Your camaraderie has made the challenges bearable and the triumphs sweeter. I am grateful for each one of you and the unique contributions you've made to my life." The applause swelled as I took a moment to soak in the collective warmth of appreciation.

“We are your friends.” Ngumiti ako at tumango. “I know and thank you,” sabi ko. “Pero kung kayo din naman ang mangangailangan ng tulong, huwag din kayong mahihiya na tawagan ako. That is what friends are for, right? We can count on each other.” Friends… That is something that I don’t really have growing up.

Buraot ba naman noong high school eh, akala mo food critic. We just talk about some of our friends na halos isang buwan na naming hindi nakaka-bonding. Sobrang busy siguro talaga nila sa work kaya halos sa chat na lang kami nagkaka-usap, minsan madalang pa. Ganoon naman usually kapag adulting na talaga, kapag naman nasa iisang table kami ay hindi pa rin nawawala ang closeness namin sa isa’t isa at hindi pa nauubusan ng chika. They have been my friends since high school. Ganun siguro talaga kapag high school friends ano? Habang tumatagal ay mas lalong tumitibay ang samahan niyo hanggang sa pagtanda. Pinag-uusapan lang namin na sana by this weekend sana makapag-

Tutubusin niya iyong ibang germs kahit walang kasiguruhan kung makikita niya pa sila. "Sigurado kang babayaran mo 'yong iba? Baka hindi mo na sila makita at masingil pa..." "Ayos lang. Nakakahiya rin naman sa'yo, e..." he said and looked away. I went to meet my be best friends and barkada na pinangalanan naming CAMI sa canteen. It's the combination of the first letters of our names. Si Candelaria, Antonnia, Mariah, and Irish.

Tiningnan naman nito ang nakalahad kong kamay tsaka inabot. "Friends." mahinang wika nito kasabay ng pagpisil sa palad ko. Nakahinga ako ng malalim. Kapagkuwan ay tumalikod ito naglakad ng ilang step. Pagkatapos ay muli itong humarap sa akin at nagsalita.

Pero panay parin ang pag t-txt ko sa kanya,hindi man ito nag rereply pero alam kong nababasa niya yun. Andito ako ngayon sa clubhouse dahil nagyakag na makipag-inuman ang tatlo kong wasalak na mga kaibigan. Walang sawa sa alak in short. Mas pinili ng tatlo na dito malapit sa swimming pool area uminom dahil sa mga mukha itong babaero. Yes! Mga walang sawa na sa alak! Mga walang sawa pa rin sa babae. Mabuti nalang talaga hindi ako belong sa kanila. I mean goodboy ako, iisang babae lang palagi ang gusto kong makita at makasama. Not now but soon! Speaking of my friends. Solid kaming apat since Highschool hanggang sa nag College na kami. Pare-parehas kaming may mga ayos na kapalaran sa buhay. Mga

I guess I need to tell them about this dahil baka mabaliw na 'ko pag wala pang tumulong sa'kin. I know I can trust them. NAKA UPO lang ako ngayon dito sa couch ko sa kwarto at pinapanood ang ginagawang panunuri nila Sab at Denny kay Mr.Fictional Character na ngayon ay papalit-palit din ang tingin sa dalawa kong kaibigan at biglang tumayo saka mabilis na tumabi sa'kin. "Your friends are weird." Bulong niya na narinig din naman nila.