Overhears Novels & Stories

SA mga sumunod na araw, tamang pahinga lang siya sa kaniyang tahanan, habang naka loud speaker ang iba't-ibang usapan ng mga tao sa kabilang bahay. Actually, ang ikinabit niyang mga device ay isang hearing devices. Ikinabit niya ang mga ito upang makahanap ng tamang tyempo, at malaman din kung kailan niya gagawin ang spice sa part ng laro. "Who puts the fucking chewing gum on my forehead!" umiinom ng pepsi cola si Jeff nang marinig niyang sumigaw si Thomas na ka muntikan na niyang mabilaukan dahil sa siya'y natawa. Ini-imagine pa lang niya ang posibleng maging mukha ni Thomas, ay natatawa na siya.

Mukhang ito ang boses na tinutukoy ni Krem. Hindi niya mahanap kung saan nanggaling iyon dahil ume-echo iyon sa utak niya. Tila nakasuot siya ng headphone dahil sa lakas ng boses na iyon kahit hindi naman malapit sa kan'ya. Itinuon niya ang atensyon sa nakatayong katawan ng kaluluwa.

nahihilo na sambit ko. Dahil sa sobrang hilo ay hindi ko na alam ang mga sumunod na mga nangyayari. Parang wala na akong naririnig dahil ang atensyon ko ay na kay Mark na. Sobrang init ng pakiramdam ko. As in sobrang init na sa buong buhay ko ay ngayon ko lang ito naramdaman. “Baby, do you hear me?”

Halos mabingi na si Shaun sa tinig ng Old Madam Hill. Kambal, Mahabaging Diyos! Hindi pa nagkaroon ng kambal ang mga Hill noon. Napaayos din ng upo ang nagbabasa lamang ng dyaryo gamit ang kanyang presbyopic glasses na si Old Master Hill upang marinig nang maayos ang balita.

At kahit hindi ko makita ang pangalan, alam ko na agad. Si Heidi. May mga bagay na kahit gaano pa katagal mong ilibing, kilala pa rin ng kaluluwa mo kapag paparating na ang panganib. Inilapit ko ang maliit na audio enhancer sa tenga ko. Isa iyon sa mga unang itinuro sa akin ni Charm—paano sumalo ng tunog mula sa distansya gamit ang vibration at reflection. Hindi perpekto, pero sapat.