Novel & Cerita Pa Victim Quotes

“G-gusto ko lang magpasalamat sa tulong po ninyo sa ako mula kahapon. Balang-araw, makakabayad din po sa pagmamalakasit na ipinakita ninyo sa akin mula kahapon hanggang ngayon.” “Wala ‘yon, Paige. Babae rin ako. Naiintindihan ko ang hirap na pinagdaraanan mo,” sagot ni Jackie, marahang tinapik ang balikat ni Paige. “O siya, lagi kang mag-iingat ha? Pati na rin ‘yang alam mo na, ingatan mo rin. Tara na, hatid na kita sa labas,” alok ng pulis, iginiya na si Paige sa harap ng presinto.

Ngunit bago pa siya makapagbuka ng bibig, lumapit si Pia at sumingit sa usapan. “Baka naman ikaw ang may problema, Martina,” ani Pia, nakapamewang. “Hindi lahat ng bagay umiikot sa iyo. Huwag mong gamitin ang pagiging ‘biktima’ para lang magmukha kang malinis.” Mabilis ang reaksyon ni Martina. Lumapit siya kay Pia, halos magkadikit na ang mga mukha nila. Ang malamig niyang boses ay mas tumalim pa kaysa sa punyal.

His words warmed her heart and made her smile. “Thank you.” He murmured, sincerity was thick by how he said it. “For what?” “Nasabi na sa kin ni Tita Sylvia ang tungkol sa pagtulong mo kay Paige no’ng ipinagbubuntis niya ang anak ko hanggang sa ipinanganak si Haven ay ikaw ang nag-alaga sa kanya. Thank you for letting my daughter live, Sheeva. You risked your own life, fck! You almost died because of—”

"I'm sorry for what I've done in the past." "Ano ka ba? Matagal na iyon. Hindi mo naman kagustuhan ang lahat. You were also a victim. Nagkamali ako noong akusahan kita, kaya patawarin mo na ang sarili mo. Kung nasaan man ngayon ang tatay ko, masaya na siya roon. Natanggap ko nang hanggang doon lang ang buhay niya. At least he saved you from the bad guys."

Kinuha ko ang panyo niyang nasa likurang bulsa ng wheelchair at tinulungan siyang magpunas ng mga luha habang inaalo siya. I assured her that it was not her fault, she was also a victim. She was never to be blamed. And I never blamed her. She just did what she has to do. And seeking justice is our right. Sadly, justice then favored the powerful. Kaya ang reputasyon ni mama ang nasira nang subukan niyang hingin ang hustisyang nararapat na ibigay sa kanya. But it will never happen again... Not in my watch. Not as long as I live.

Hindi ako nakaimik. "May nakakabit na CCTV ang kwartong iyun. Lahat ng mga nangyari nang araw na iyun napanood ko." muling wika nito. Hindi ko maiwasan na makaramdam ng panlulumo. Akala ko talaga buhay pa ito lalo na at nangako sa akin si Luther noon na hindi na ito papatay ng tao. Iyun pala sarili nitong pinsan ang kikitil ng kanyang buhay. "Nasaan na si Pamela?" tanong ko. Umaasa ako na sana buhay pa siya. Na hindi dapat maging daan ang kamatayan para matakasan nya ang lahat ng kanyang mga kasalanan.

"Pasensya na po kayo, m-mommy. Kung hindi ko lang po naiwala si Gael noon, hindi po sana siya magkakaroon ng trauma—” "Ano ka ba naman, hija?! Hindi mo naiwala si Gael. Ninakaw siya sa'yo. At saka, walang ina ang gugustuhing mawalay sa anak niya. Huwag na huwag mo na ulit sisisihin ang sarili mo sa mga nangyari na. Hindi lahat ng bagay ay kaya nating kontrolin at hindi lahat ng nangyayari sa buhay natin ay choice natin. Sometimes, we stumble and fall for us to rise stronger and wiser.”

"Life is full of unexpected twists and turns so do not forget to buckle up." Third Person's POV "KLEA, sigurado ka ba sa nakalap mong impormasyon? Nagulat ako nang makita kita sa news kanina!" "Kinailangan ko pang tapalan ng pera sa mukha ang doctor na iyon para lang malaman ang totoo tungkol sa cause of death ni Mama. Axie, kahit ako nabigla pero mas nangibabaw ang galit sa puso ko kaya kahit ayokong humarap sa publiko, ginawa ko. I’m going to rip Julia’s mouth kapag hindi siya kumanta, the moment na matagpuan ko siya."

yumuko siya at pumikit ng mariin at ilang sandali pa humarap ulit siya sa camera. "Sa mga babaeng nandito ngayon, if you're in her situation, anong maramdaman niyo? masasaktan rin kayo, maybe mawalan kayo ng pag-asang mabuhay, nagpapasalamat pa rin ako dahil, she never stops even the world is cruel with her. Even us, boys if we think deeply, we can feel her struggle." Huminto ulit siya at nagsalita ulit. "I just hope after this, you reflect how Lyra struggles because of what happened, and after you reflect everything please think if you can still continue to say those words to the person who struggle deeply. She's a victim here." Huling sinabi niya bago tumayo at umalis na sa kwartong iyun.

"Sa tingin ko tama ka diyan. Kailangan ko nang itigil ang kakaisip kung ano sana ang nangyari at simulan nang mabuhay at pahalagahan kung anong meron tayo ngayon. Maikli lang ang buhay, at ayokong mamatay na puno ng pagsisisi dahil masyado akong nakatali sa nakaraan." "Huwag mo na akong paalalahanan kung gaano kaikli at kahina ang buhay. Sobrang nagpapasalamat ako na maayos ka na, Diman. Kung may masamang nangyari sa’yo habang sinusubukan mong iligtas ako, hindi ako matatahimik—habangbuhay akong magiguilty." "Ang tamaan ng bala para mailigtas ka, Nathara, ay siguro ang pinakamagandang desisyong nagawa ko sa buong buhay ko. Ang maging bayani ay sobrang saya—at may mga benepisyo rin."