Bakit Bumibilis Ang Tibok Ng Puso นิยาย & เรื่องราว

Dahil lang kumain ako ng isa pang extra na paa ng manok kaysa sa kapatid kong lalaki, pinalayas ako ng tatay ko mula sa bahay sa gitna ng isang snowstorm. Noong tumagal, ang tatay ko na isang archeologist ay nahukay ang aking katawan. Dahil sa nawawalang ulo ko, hindi niya ako nakilala. Kahit na noong nakita niya ang katawan ay may parehong mga peklat na meron ako, wala siyang pakialam. Pagkatapos, ang nanay ko ay kinuha ang aking puso at pinakita ito sa kanyang mga estudyante. “Ngayong araw, pag aralan natin ang puso ng isang taong may congenital heart disease.” Minsan niyang sinabi na makikilala niya ako kahit na anuman ang itsura ko. Mama, ngayon at ang tanging natitira sa akin ay ang

pag amin ko, sinusuklay naman niya ang buhok ko habang nakayakap sakin. "Tumitibok ba nang mabilis ang puso mo pag nagtatagpo ang mga mata niyo?" tanong bigla ni Papa, tumango lang ako bat kaya natanong ni Papa yan. "May sakit na ata ako Papa eh, sobrang bilis kasi ng tibok nang puso ko, di naman ako ganun dati pag kinakabahan ako di naman ganun ka O.A yung tibok, na ha heart attack naba ako natataranta nga ako minsan papa eh." sabi kopa natawa naman siya ta umiling, nagtaka naman ako sa reaction niya.

Hindi ko siya gusto, okay? Pero bakit bumibilis ang tibok ng puso ko kapag ganun siya kalapit sa akin? Ewan ko ba kung bakit hinihingal akong napaupo sa upuan ko. Ang bilis kasi talaga ng tibok ng puso ko at hindi ko maipaliwanag kung bakit ganun? "Halata sa itsura mong naguguluhan ka." biglang saad ni Yuwi na hindi ko na napansin na nandito pa pala siya.

Bumilis lalo ang tibok ng puso kong nakatitig dito. "Hi" muling bati ko. Dahan-dahan itong nag-angat ng mukha na sabay naming ikinatigil na mapatitig sa isa't-isa! Umawang ang mga labi namin. Namimilog ang mga mata na namumula ang pisnging walang kakurap-kurap na nakatitig sa isa't-isa! Para akong mabibingi sa sobrang lakas ng kabog ng dibdib ko.

pakiusap ko, pero mahina, parang ako mismo hindi kumbinsido. Nakatitig pa rin ako sa kanya, at doon ko napagtanto, hindi lang galit ang dahilan kung bakit bumibilis ang tibok ng puso ko. Hindi lang inis ang nararamdaman ko. May kakaiba. At mas nakakatakot iyon kaysa sa anumang banta niya. Hindi...Ayoko, hindi ito pwede. Ito ang paulit-ulit ko na itinatatak sa aking isipan.

Mabilis ang tibok ng puso ni Leil pagkapasok niya sa loob ng bathroom. Hinaplos niya ang kanyang labi at saka mariing pumikit. “Shit! Bakit parang iba ang epekto sa akin ng halik na iyon?”

Hindi naman siya nanaginip di'ba? Napahawak siya sa noo niya at isang kamay niya naman ay nasa puso niya. Pero bakit ang bilis ng tibok ng puso ko? Wala lang naman 'yung ginawa niya, pero bakit ang lakas maka-react ng galunggong na puso ko? Hala! Hindi talaga maaari na mahulog siya dito, dahil hindi talaga dapat. Sita niya sa sarili niya habang naglalakad pababa at kahit ng nasa kusina na siya at nagluluto. Okupado pa rin ang isipan niya sa ginawa ni Alexus sa kaniya at sa abnormalidad ng puso niya. Ang hindi niya alam ay, iba na ang sinasabi ng puso't-isip niya. Pati katawan niya ay tina-traydor na siya.

turan niya. Bumibilis na naman ang tibok ng puso ko. Ang pagiging malapit kay Gabion ay parang nakakaexcite. Sino ang nangangailangan ng pampakalma kapag mayroon kang lalaking katulad niya? Sigurado ako na nagsunog kami ng ilang mga calorie nang magkasama sa kwarto. No wonder masyado siyang determinado.

Tangina. Date daw? Bago ko pa maintindihan ang lahat, naramdaman ko na lang ang pagbilis ng tibok ng puso ko. At hindi ko alam kung ito ba ay dahil sa kaba... o sa kilig na hindi ko inaasahan. Goshhh gusto ko nalang maglaho! Ang lakas pa rin ng tibok ng puso ko at parang tumatatak pa rin sa akin ang sinabi niya na

Siguro. Mabilis ang tibok ng kanyang puso, hindi niya alam kung dahil sa epekto ng alak o sa kakaibang init na nag-uumapaw sa pagitan nila. Nanginginig ang kanyang mga daliri habang pilit niyang inaalam ang kanyang kalagayan, ngunit isang pares ng mga matang malalim at tila punong-puno ng misteryo ang bumungad sa kanya..