Palabas Mga Nobela at Kwento

“Talaga lang ha, Cayetano?” Malakas itong humalakhak. “Gago ka, Chong, may isang salita ito. Kahit pa isang daang libo kaya kong ibigay ngayon sa ‘yo,” “I have a lot of that, I don't need that anymore, basta kung ako'y hihingi na ng pabor may isang salita, ha, Austin Connor!"

Malalim ang iniisip at tila nananariwa sa kanyang isipan ang nakaraan niya sa isang babae. Hinugot niya ang wallet mula sa bulsa at pinagmasdan ang letrato ng isang babaeng naroroon. Napaka bilis ng panahon, hindi niya inakalang halos dalawampu't pitong taon na din pala ang nakalipas. -Flashback- "Tao po," tawag ni Lucas mula sa labas ng bahay ng pinaka mayamang pamilya sa kanilang baryo. Mayroong dalawang palapag ang bahay na ito at mataas na bakod sa paligid.

Ano na nga ba iyong narinig kong diyalogo sa Spanish movie na laging pinapanuod ni Oliver? “I-Intentar otra vez, (S-Subukan mo pa,)” anas ko at ginawang namamaos pa ang boses gaya ng paraan ng pagkakasabi ng babaeng nasa movie na narinig ko mula sa phone ng baklang si Oliver. “Saan mo nabasa ang katagang iyan?” tila hindi makapaniwalang tanong ni Mateo na nakaawang pa ang kaniyang labi.

"𝑝𝑒𝑟𝑜 𝑤𝑎𝑙𝑎 𝑛𝑎𝑚𝑎𝑛𝑔 𝑛𝑎𝑛𝑔𝑦𝑎𝑟𝑖, 𝑎𝑛𝑑 𝑤𝑜𝑟𝑠𝑡 𝑛𝑎𝑝𝑎𝑔𝑜𝑑 𝑘𝑎 𝑝𝑎" "𝐺𝑢𝑠𝑡𝑜 𝑘𝑜𝑛𝑔 𝑚𝑎𝑘𝑎𝑙𝑎𝑏𝑎𝑠 𝑛𝑎 𝑑𝑖𝑡𝑜 𝑘𝑎𝑦𝑎 𝑔𝑢𝑚𝑎𝑤𝑎 𝑎𝑘𝑜 𝑛𝑔 𝑝𝑎𝑟𝑎� ��𝑛"

Sakto 6: am na Ng umaga, lumabas Siya nang airport at Baka andon na ang pinsan, Tulak-tulak ang mga dala gamit ay lumabas na nga Siya, nag Palinga-linga Siya Baka Makita n'ya, ang Ang Pinsan, At wala pang Ilan sandali ay nakita na nga n'ya Ito, nag-aabang SA kanya, "InSan insan!!! Tawag pa nito SA akin!" Na kinalapit ko Naman Dito, 'InSan wika KO dito kamusta? at sabay yakap ko dito namiss Kita insan wika KO, habang yakap-yakap KO pa, pag katapos namin mag yakapan na mag pinsan,ay napansin KO lalo gumanda Ito at pumuti pa lalo, aba parang lalo Ka gumaganda!" Puri ko pa dito, Ikaw din Naman insan, sagot Naman. Nito SA akin,

i dont want to talk to you" sabi nya saakin "jun mahal kita" sabi ko habang naka poppy eye

mahina niyang sabi, “Wag mo na akong takutin nang ganyan, ha? Akala ko mawawala kayo sa akin ng anak natin, e.” Dahan-dahan namang iminulat ni Ysabel ang mga mata. “Leo…” mahina nitong wika, “Okay lang ako. Sorry, akala ko rin lalabas na siya. Buti na lang din talaga ay hindi pa.” “Wag ka na mag-sorry sa akin. Ang mahalaga, okay kayo pareho.”

Palibhasa nasa alta sosyedad ito, kaya hindi pamilyar sa mga salitang kalye. “Marites. Ibig sabihin, tsinismis. Minarites. Sa mga tulad namin na sa mga ordinaryong lugar lang nakatira, iyon ang trending. Parang ganito. Mare, ano ang latest? Kaya naging marites, pinaigsi lang ang mare at latest. Sumasagap lagi ng tsismis sa madaling salita!” mahabang litanya ni Clarisa. Natawa rin si Helena. In-explain pa talaga sa kan’ya ni Clarisa. In full details.

“𝙄𝙨𝙖𝙣𝙜 𝙜𝙖𝙗𝙞 𝙠𝙖𝙥𝙖𝙡𝙞𝙩 𝙣𝙜 𝙠𝙖𝙡𝙞𝙜𝙩𝙖𝙨𝙖𝙣 𝙣𝙜 𝙞𝙣𝙖 𝙢𝙤...!” 𝙨𝙖𝙗𝙞 𝙣𝙞𝙮𝙖. 𝙎𝙞 𝙄𝙨𝙖𝙗𝙚𝙡𝙡𝙖 𝘾𝙖𝙧𝙪𝙨𝙤 𝙖𝙮 𝙞𝙨𝙖𝙣𝙜 𝙢𝙖𝙗𝙖𝙞𝙩 𝙖𝙩 𝙞𝙣𝙤𝙨𝙚𝙣𝙩𝙚𝙣𝙜 𝙙𝙖𝙡𝙖𝙜𝙖 𝙣𝙖 𝙗𝙪𝙤𝙣𝙜 𝙩𝙖𝙥𝙖𝙣𝙜 𝙣𝙖 𝙣𝙞𝙡𝙖𝙡𝙖𝙗𝙖𝙣𝙖𝙣 𝙖𝙣𝙜 𝙢𝙜𝙖 𝙥𝙖𝙜𝙨𝙪𝙗𝙤𝙠 𝙣𝙜 𝙗𝙪𝙝𝙖𝙮 𝙪𝙥𝙖𝙣𝙜 𝙢𝙖𝙥𝙖𝙣𝙖𝙩𝙞𝙡𝙞𝙣𝙜 𝙡𝙞𝙜𝙩𝙖𝙨 𝙖𝙩 𝙢𝙖𝙨𝙖𝙮𝙖 𝙖𝙣𝙜 𝙠𝙖𝙣𝙮𝙖𝙣𝙜 𝙥𝙖𝙢𝙞𝙡𝙮𝙖. 𝙄𝙨𝙖𝙣𝙜 𝙖𝙧𝙖𝙬, 𝙝𝙞𝙣𝙖𝙢𝙤𝙣 𝙨𝙞𝙮𝙖 𝙣𝙜 𝙠𝙖𝙣𝙮𝙖𝙣𝙜 𝙢𝙜𝙖 𝙠𝙖𝙞𝙗𝙞𝙜𝙖𝙣 𝙣𝙖 𝙝𝙖𝙡𝙞𝙠𝙖𝙣 𝙖𝙣𝙜 𝙞𝙨𝙖𝙣𝙜 𝙚𝙨𝙩𝙧𝙖𝙣𝙜𝙝𝙚𝙧𝙤. 𝙈𝙖𝙨𝙖𝙨𝙖𝙗𝙞 𝙗𝙖𝙣𝙜 𝙨𝙪𝙬𝙚𝙧𝙩𝙚 𝙤 𝙠𝙖𝙢𝙖𝙡𝙖𝙨𝙖𝙣 𝙖𝙣𝙜 𝙣𝙖𝙣𝙜𝙮𝙖𝙧𝙞? 𝘿𝙖𝙝𝙞𝙡 𝙖𝙣𝙜 𝙡𝙖𝙡𝙖𝙠𝙞𝙣𝙜

"A dangerous trait in this profession. Nabubulag ng passion ang mga mata mo sa mga simpleng pagkakamali." Anne stood up from her chair and walked toward the tall bookshelf. Magaan at elegante ang kanyang bawat hakbang. She reached for a thick, leather-bound volume—an advanced German textbook on structural mechanics—and brought it back to the desk. Inilapag niya ito sa harap ni Lauren, ang tunog ng mabigat na libro ay umalingawngaw sa tahimik na opisina.