Palabas Novels & Stories

That's when I realized na halos pigil-hininga ako 'nong lumapit sa Sir. Fudge. What is really happening?

DL Gregor De Leon? Binasa ko ang nilalaman, Ngunit lubha akong nagulat sa aking nabasa at nawalan ng kakayahang magsalita. Nalilito at hindi alam kung ano ang dapat na gawin. Mahal kong Luna, Nais ko lamang ipaalam sa iyo na Ako ay nagbalik na at ibig kong makitang muli ang iyong ngiti. Maghihintay ako

tanong ni Tito Jubal, kinakabahan akong lumunok nang kaunti. “Just a month ago,” sagot ni Laze. “May lahi ka kung ganoon, mukhang hindi ka nakakapagsalita ng Tagalog,” sabi ni Tito Jubal kaya lumunok ako muli. “Uhm, that I actually understand very well, and I can talk very well but I don’t adjust to someone who can’t understand English,” nang-iinsulto niyang sabi kaya deep inside, napabilib ako sa kanya.

may babalang wika nito "Hindi naman Ako tumatawa ah."kagat labing pigil ang ngiting wika ko rito "Pero halata namang gusto mo akong pagtawanan."asar na wika nito Hindi ko na mapigilang humagalpak ng tawa dahil sa mukha nito "See your already laughing." inis na inis na wika nito patuloy lang Ako sa pag tawa "Hahaha—Your face Hahaha— it's hahahaha —look cute hahahaha." tatawa tawang wika nito habang lukot na lukot na Ang itsura nito dahil sa sobrang pag kaasar

--- wait teka. "Love triangle?" "Love triangle!, There's a three person who involve------"- i cut her off "Hep hep hep!"- Pag- iling-iling kupa "Hooray?"- parang tangang tugon nito. "Gege! "- Sabay pa kaming natawa. "Oh, anong balak mo aber?" "Balak saan?"- tanong ko pabalik. "Gaga, ang ibig ko sabihin anung balak mo sa dalawang fafable?"

Still affects me more than it should. “Seb.” “Inom dito.” Isa. “Inom diyan.” Dalawa. “Nagtatrabaho nang walang tulog.” Tatlo. “Hindi natutulog.” Apat. “Laging tulala.” Lima. “Late kumain.” Anim. “Or hindi na talaga kumakain.” Pito. At bawat salitang lumalabas sa bibig niya ay parang mabigat na batong isa-isang ibinabato sa akin.

"Labing-isa lang kami." Isa pang katahimikan. At pagkatapos... parang may kung anong piraso na unti-unting bumalik sa isip niya. Mabilis. Magulo. Hindi malinaw. Mga sigaw. Usok. Ulan. At isang pigura. May hawak na flashlight. Tumatalikod. Naglalakad palayo. At may isang boses. Malinaw. Napakalinaw.

And as usual, I was distracted, I lost my focus kaya ang speech ko ay naging sabaw. Pagkababa ko ay pinaulanan ito ni Damien ng mga batikos at kritisismo. Kesyo maliit daw ang attention span ko, walang kwenta ang speech, at iba pa. In my mind, I was making faces while he’s enumerating my mistakes and what I should have said.

mahabang salaysay ng dalaga. "Ok.. But what if.... ahmm, naisip ko lang kasi baka dumating ang time na ma-fall ka sa iba dahil wala na akong time sa iyo... Ahhmmm Baka lang naman." medyo nauutal niyang sabi sa nobya. Ayaw niyang ipahalata ang pangamba sa sinabi ni Joanna kanina.

wika niya agad niya linapag sa lamesa ang Kanyang niluto at kumuha na rin siya ng Mangkok na pansabaw gawa sa kahoy at kutsara na gawa din sa kahoy agad siyang bumalik at linagay sa harap ng Paslit ang mangkok at Linagyan ng Kanyang niluto niyaya na nyang Mag agahan ito "Mag agahan kana tikman mo habang mainet pa " wika niya Tinikman na ng Paslit ang Sinabawang gulay at tinanung siya ng babaylan " Nagustuhan mo ba ang lasa ng sabaw? " tanung niya "oho inang" nakangiting wika neto Ngumiti ang babaylan at sila ay nag agahan na Habang sila ay nag aagahan nag salita ang Babaylan