Tulang Makabayan Novels & Stories

~San Pascual 1880~ Hulyo labing-walo nang nagsimulang lumindol dahil sa pagiging aktibo ng Bulkang Taal sa Batanggas. Hulyo dalawampu nang pumutok ito. Ang mga lugar na naaapektuhan dito ay ang Intramuros, Cavite, Bulacan, Pampanga, at Nueva Ecija. Dahil sa mga lindol na nararanasan bago at pagkatapos pumutok ang bulkan, ang mga gusali ay nagiba at nadurog, mga pananim ay natabunan ng mga makakapal na abo, at mga taong nawalan ng buhay at kabuhayan dahil sa nangyari.

Gusto ko na lang isipin na matatanggap kami nila Daddy. Matapos sa mushroom factory niya ay dinala niya pa ako sa plaza ng lugar. "That is the Capas National Shrine. The Philippine's Giant Pencil, Baby." Seeing how giant it is, kusang namimilog ang mga mata ko. I never liked history and never listen to my teacher. Kahit anong subject ay hindi ako nakikinig. It's amazes me now after hearing that this pencil is the memorial for Filipino and American soldiers who died because of Bataan Death March. It is 70meter monolith stand.

Galit na galit na sabi nito sa akin. Sabay tanggal ng pag kaka sakal nito at pabalya na binitiwan na ako nito ng tuluyan. Na halos ika tumba ko naman. Mabuti na nga lang at naka sandal ako sa pader kaya hindi ako tuluyang natumba. Habang ito naman ay tuluyan ng umalis pero nag babala muna ito muli.

joker pala 'tong si Tallulah eh, palihim lang. "Eloi! Ano ba 'yan tawa ka pa nang tawa, tara na dali, nauna na si Tallulah!" Saway sa akin ni Tallyne. Mabilis akong tumayo at sinundan ang mga kasamahan kong ilang metro na ang layo sa akin. Si Tallulah kasi pa-bullfrog, bullfrog pa, napapatawa tuloy ako ng walangya. Nang makalayo na kami sa mga kalaban ay bigla na kang nag-collapse si Tallulah sa aming harapan. Napaluhod siya sa madahon na lupa habang hawak ang kanyang balikat.

para kang mababaliw, sa sarap. Lalo pa niyang binilisan ang pag ulôs, ang pawis na tuloy tuloy sa pag agos sa buo niyang katawan at pag patak nito sa mukha ko ay ang mas lalong nagpapainit sakin. Binilisan pa niya lalo hanggang sa tumigil ito at humigit ng malalim na hininga at binagsak ang katawan sa tabi ko. "Fvck! i don't want to end this night!" bulong niya.

Tinurukan nila si Brie Ilang saglit pa ay tumigil na ito sa pamimilipit. Parang pinipiga ang puso ni Lanche habang nakikitang nahihirapan ito. Gusto niya man kuhain ang nararamdaman nitong sakit wala siyang magawa. Maya-maya lang ay kumalma na rin si Brie. Nakahinga sila ng maluwag ng makatulog ito. Tinurukan lang siya ng gamot at maya-maya ay kumalma na rin siya.

Gintuang Kalusugan? iyon?” nakasimangot na tanong ni Lachlan. “ Isang uri ng miracle cure. “ Huminto si Bella. “ Ang recipe ay libu-libong taong gulang, at ito ay magiging malaking pakinabang sa amin. “ Hinaplos niya ang braso niya. “

Tangina. Tama. Siya iyong dalagang babae na nakita ko sa family picture sa tarpulin na iyon sa munisipyo ng Manila. Anak siya ng mayor na hindi ko malilimutan, si Mayor Khalix Dadonza, ang lalaking nagpakaladkad sa akin palabas ng munisipyo noon at sinabihan pa akong wala akong mararating sa buhay. Kung may isang tao sa mundong ito na gusto kong makitang nahihirapan, iyon ay walang iba kundi siya. First time kong maranasan sa buong buhay ko iyon. Pero ngayong nakatayo sa harapan ko ang anak niya, na kahit malaki na ang pinagbago, kilalang-kilala ko pa rin kasi talagang tinandaan ko ang mga mukha nila. Ngayon, hmmm, tumangkad na siya at naging sexy na.

“Isang tulak pa! ISANG MALAKAS NA TULAK, FORTUNA!” “AAHHHHHHHHH!” Isang malakas na tulak. Sa sobrang sakit, sumigaw siya ng pangalan na iniwasan niyang banggitin nang matagal. “JOHHHHHHHN!” At sa eksaktong sandaling iyon—sumabog ang katahimikan. Isang munting tunog ang bumasag sa lahat ng sakit, lahat ng luha, lahat ng kaba. UAAAAHHH! UAAAAAHHHH!

Pagtataka ko ang matanda ay may papel na inilabas galing sa dala nitong bag. "Pinapirma ko pa nga ‘yan oh—at alam mo ba, ginamit pa niyang kolateral ang bahay n’yo. Hindi mo ba alam? Ipinagbili niya na sa akin ‘tong lupa’t bahay para pambayad sa utang. May papel akong hawak. Legal ito, hija." Namutla ang mga mata ko at hindi makapaniwala sa mga sinabi nito