Pamilya Tula Tagalog Novels & Stories

"Ate na pala kita. Ka-pamilya na talaga." "Ka-pamilya," sambit ni Arizona. "Mayroon na naman pala akong pamilya," she said dreamily. "We're only small, pero kayo na ni Kuya ang bahala sa pagpaparami natin. Ilang anak ba ang balak n'yong gawin?" usisa ng kausap. Arizona blushed with the thought of having Tyler's children. But it was not from embarrassment anymore. Kaligayahan na pala.

irap niya ulit. I smiled weakly, I know and feel welcomed sa pamilyang Pascual. They are more kind and merciful than my family, I must say. "Ni 'di ko nga alam kung saan ka nagmana sa isa sa kanila. Yung kabaitan mo, parang wala sa diksyunaryo nila. Si tito pwede pa, may bait pa naman kahit papano kaso under lang ng nanay mo!" mapait na dugtong niya.

"I just never realized it would cause such serious consequences for you!" Tears streamed down Chelsea's face as she continued, "Wyatt, I'm sorry. Won't you give me another chance? I've already gotten back at Patrick for you. "His family has been in a financial crisis these few years and only barely survived because of me. I pulled all the funds, so his family has gone bankrupt. They ended up much worse than I ever was. "Besides, Callie can't be without you either. She's been waking up crying in the middle of the night, asking for her dad. She's not doing well, and I couldn't take care of her properly, so my family sent her to boarding school—"

kamusta na kaya ang family ko marami na din kasi ang nagbago since nung inampon ako at tumira na nang tuluyan with my tita i can't explain either kung magiging masaya nga ba ako or hindi kasi wala na sila Mom and Dad at pati na rin si Samuel but i'm so grateful to have tita Amanda kasi sya na yung nag tayong magulang sakin simula nung araw na naulila ako nakakalungkot mang isipin pero hindi naging ganon kadali ang nga bagay bagay lalo na nang isang taon pa lamang ako rito ay nagpaalam na rin sila Grandpa and Grandma sa amin ni Tita Amanda labis kaming nasaktan that time kasi naisip namin na parang hindi pa nga kami nakaka move forward from what happened to my family tapos sila grandma and gr

Nakahinto na ang makina ng kotse at tanaw na rin namin ang papalapit na pigurang matutukoy bilang ang tatay at kapatid niya. "I have anything that poor people can wish that they had but little did they know they already have the precious gem among all and that is having a complete family. And I'm craving for it Hope.." Hindi na ako naka sagot pa dahil binuksan na niya ang pinto at saka lumabas. Tiningnan ko siyang lumapit sa Daddy niya at yakapin ito ng mahigpit. Sa kabilang banda nalaman kong may pag kakataong hindi madaya ang mundo.

It's getting on my nerves. Nahahapong napasandal ako sa upuan at tulalang tumitig sa family portrait na nakasabit sa gitna ng maluwag na opisina. It was us, the Royal Family. Nasa gitna ang abuelo't abuela ko habang nasa kanan ako't napapalibutan ng mga pinsan ko't kapatid. Picture perfect, right? I'll say that it's bullshit.

Naglakad ako papuntang hagdan para maligo tuwing titingin ako sa bawat sulok ng naalala ko ang nangyari sa buong pamilya ko. Nabuhay akong nagnanakaw at pumapaswok sa paaralan para man mananan ang bawat kilos ng mga anak ng pumatay sa magulang ko.Magkakaibigan ang pumatay sa pamilyako pero ngayon hindi ko parin alam kung bakit nila nagawa iyon sa pamilya ko, I want to tortured them, How they tortured my family! -- I want to kill them now! But this is not the right time dahil kulang pa ang mga information ko tungkol sakanila.

"Huh? Ba-bakit?" "Ayoko lang po na may gawin na naman siyang kababalaghan laban sa aking pamilya. Kagaya niyo po, ang pamilya ko ang pinaka-importante sa'kin kaya ayoko na maging kumplikado pa ang lahat. Lalo pa't nararamdaman kong may balak na maghiganti sa'kin si Juliet " "Si-sigurado ka ba iho? Baka naman nagkakamali ka lang ng akala." Anang kanyang ina.