Papa Duduts

J'ai eu une relation secrète avec Alex Thomas pendant cinq ans et je l'ai séduit d'innombrables fois. Même quand je me suis tenue nue devant lui, avec des oreilles de lapin sur la tête, il m'a simplement couverte d'une couverture de peur que j'aie froid. J'ai cru que c'était la retenue d'un chef de la mafia, qu'il voulait garder notre première fois pour la nuit du mariage, mais un mois avant la cérémonie, il a secrètement organisé le plus grand feu d'artifice de la ville pour fêter l'anniversaire de son amie d'enfance. Ils se sont enlacés devant tout le monde, ont mangé le gâteau ensemble, puis sont entrés dans un hôtel pour couples. Quand je les ai vus quitter l'hôtel ensemble le lendemain matin, j'ai compris qu'Alex n'était pas réservé ni froid, il ne m'aimait tout simplement pas. En sortant de l'hôtel, j'ai appelé mes parents : « Papa, Alex et moi, nous nous sommes séparés. J'accepte d'épouser le fils de la famille des Laurent. » Mon père a été stupéfait : « Mais tu ne l'aimais pas à la folie, Alex ? Comment avez-vous pu rompre ? » « J'ai entendu dire que le fils de la famille des Laurent ne pouvait pas avoir d'enfants… Toi qui aimes tant les enfants, comment feras-tu sans les tiens ? » J'ai répondu d'une voix lasse : « Ce n'est pas grave… je pourrai en adopter beaucoup. »

Noah's Pov: "Ready ka na, iho?" tanong sa'kin ni mama nang makababa ako sa hagdanan ng bahay namin. "Uh..huh!" sagot ko agad. Isasama niya daw ako sa party ng kaibigan niya at ipapakilala ako sa mga kaibigan nito na matagal niya nang gustong gawin. Bihira lang kasi ako dito sa Pilipinas. Madalas ay pinagbabakasyon lang ako ni papa kaya ako narito sa Pilipinas. Kadarating pa lang namin sa party when i saw this girl, she had a very adorable and innocent look. I was only ten pero pakiramdam ko ay bumilis ang tibok ng puso ko pagkakita ko pa lamang sa kan'ya. "Karina Villafuerte," tawag ng isang batang babaeng nagbeso sa kan'ya. She had a distinctive and unique appearance even at a young age with her genuine smile and a playfull expression, which i found endearing. She's wearing a white long gown with a big ribbon on the back of her gown. She's like a princess with that flower crown on her hair. Nagpatiim-bagang ako nang makitang ngumiti siya sa batang lalakeng lumapit sa kan'ya. Tss! mas gwapo ako d'yan! I was about to walk away nang makaisip ng paraan para mapansin niya ako. Mabilis akong naglakad papunta sa likod niya. Patay malisya kong inapakan ang nakalaylay niyang gown na ikinalingon niya bigla. Damn! Did i hear a ripping sound? Lagot na! ang balak ko lang ay apakan ang gown niya para mapansin niya ako. Pero hindi ko gustong mapunit iyon. "Oh my God! What did you do?" halos mamutla ako sa tanong niya. Oh, great! You really did a great job! You've got her attention: now what? Akala ko ay hahampasin ako nito ngunit bigla na lang itong naupo sa harap ko at tahimik na umiyak.

Daya berasal dari keluarga terpandang. Papanya adalah seorang dokter bedah jantung yang handal. Mamanya juga memiliki profesi yang sama sebagai dokter, namun dengan spesialiasi anestesi. Seluruh keluarga besar Daya adalah orang terpelajar. Masyarakat di kota tempat tinggalnya lebih mengenal mereka sebagai keluarga dokter. Sejak ungku, panggilan Daya kepada orang tua laki-laki papanya yang juga seorang dokter bedah masih muda, keluarga Daya sudah terkenal atas kepemilikannya terhadap salah satu rumah sakit besar di kota kelahirannya tersebut. Ketiga adik papa Daya juga menjadi dokter yang terkenal dengan spesialisasinya masing-masing. Sebagai anak dan cucu pertama laki-laki dalam keluarga Syahbri, Daya diharapkan dapat menjadi penerus gelar keluarga, menyambung profesi dokter. Segala upaya dicukupkan untuk Daya. Fasilitas pendidikan dan sekolah di tempat yang elit khusus bagi putra putri keluarga berpunya dipersiapkan untuk Daya. Namun semua itu tidak pernah menjadi keinginan Daya. Daya tidak pernah merasa berada di tempat yang seharusnya, alih-alih dalam keluarga, tidak juga dalam tubuhnya. Daya tidak pernah bahagia terlahir sebagai laki-laki. Hal inilah yang selalu berusaha ditutupi dan dibungkam oleh seluruh keluarga, kecuali Tante Azmi yang berprofesi sebagai psikiater, lulusan dari Perancis. Walaupun masih takut untuk terlalu membela Daya di depan keluarga besarnya, setidaknya Tante Azmi adik bungsu papanya itu masih mau mendengarkan dan menghibur Daya. Selepas Sekolah Menengah Atas, keluarga besar mendesak Daya untuk memilih jurusan kedokteran. Sementara Daya tertarik untuk menjadi seorang cellis, pemain cello. Sementara, papanya terus memaksa Daya dengan berbagai cara. Hingga pada satu malam, Daya tak sanggup lagi menahan segalanya. Daya pergi dari rumah, meninggalkan segala yang dirasa tak mampu memahami seluk beluk hatinya. Kemanakah Daya pergi? Mampukah dia bertahan? Bisakah Daya mencapai cita-citanya?

"Sya jangan tidur sore. Apalagi habis Ashar,"ucap Fatih membuat ku kembali membuka mata. "Trus saya mau ngapain,"tanyaku memutar ceramah yang mungkin saja ada lewat di podcast Islami. "Kewajiban istri yang baik tidak pernah menolak ajakan suam "Indahnya mahligai rumah tangga dengan berkah apalagi kalo di dalam nya "Anak yang sholeh ada dari kedua orang tua yang soleh. "Istri ingat ya. Ada hadits yang mengatakan barang siapa yang menolak ajakan suami berhubungan sampai suami tidur dalam keadaan marah. Maka malaikat akan melaknat nya sampai waktu pagi," "Gila kayaknya aku hari ini,"ucapku mematikan radio. "Ngga ada kah yang waras sedikit gitu. Waras sih cuma ngga ada kah yang bisa masuk di nalar ku,"ucapku sebal sendiri. Laknat sampai pagi. Fix aku kayaknya kalo begini terus malah nambahin dosa dengan akh sudahlah. Sembari menikmati suasana sore, tanpa sengaja malah memandang pria yang duduk di sebelah ku. Sosok Fatih yang tengah fokus cukup membuat ku jatuh dalam pesona nya. "Mau sampai kapan liatin saya Rafsya,"ucap Fatih. "Err ngga papa Pak. Saya liat jalan malah ngantuk,"ucapku. "Jadi kalo liatin saya?,"tanya Fatih. "Ngga. Soalnya ingat tugas saya banyak,"ucap ku refleks. -^- Rafsya Anitya (20 tahun) gadis yang harus menerima nasib buruk saat 500 ml larutan H2SO4 4N tumpah mengenai separuh tubuhnya. Hingga membuatnya harus menikah di usia muda sebagai bentuk pertanggungjawaban dari sang pelaku. Sifatnya yang masih labil berpadu dengan keras kepala Fatih (35 tahun) mengisi keseharian rumah tangga nya. Hingga sebuah piring akhirnya pecah menyisakan dua pilihan. Meninggalkan pria penyebab masalah hidupnya dan menikah dengan laki-laki yang telah lama do tunggu. Atau menetap dengan segala jenis konsekuensi dan mengabaikan penantian yang telah lama.

“ Anika Tara na sa library. Nag hihintay na si attorney enriquez at judge Bala.” Sabi ni Tito loreal “Wait lang po bakit may judge at attorney?” Hindi nila ako pinakinggan dumiretso lang “William follow us” sigaw ng tatay niya. Napatanga nalang ako sa kinatatayuan ko. Hindi rin sumunod agad si William sa parents niya. Umikot siya papaharap sakin. Sobrang lapit niya. Seryoso lang siyang naka titig sa akin. Mas Guwapo pa pala Ito sa malapitan. Kinakabahan na ako mas lumalapit pa siya sa akin habang ako naman na papa atras na. Bumangga ang likod ko sa pader Wala na Akong I aatras. “Alexander What are you doing, you are making me uncomfortable.” “I didn’t do anything. Wait what? What did you called me?” “Alexander?” Kumunot ang noo niya noong inulit Kong sabihan ang pangalan niya. Lumapit siya sakin. Inilapit niya ang bibig niya sa te nga ko. Hindi ako makagalaw sa ginawa niya sobrang tumatambol ang dibdib ko. “I don’t know what our parents are about to, or maybe you already knew and I am not enjoying what is happening!” Bulong niya “ I——don’t know either.” Yon lang ang nasabi ko. Bigla na siyang tumalikod sakin. Iniwan niya akong nakatayo lang doon. What’s with that man? He makes me shivers by his voice. “No! This will not going to happen!” “Tito Enrico do you think I will agree? Of course not!” Pag pasok ko sa loob ng library yon ang una Kong naabutan sumisigaw sa galit si William. May nakita Akong dalawang papel na nakalatag sa lamesa at dalawang singsing. Napatakip ako ng bibig sa nakita ko. Nakatingin silang lahat sa akin Hindi ko alam kung anong nararamdaman ko. Nanginginig ang buo Kong katawan. “I will not marry her. I have a girlfriend” galit paring sabi niya

J'étais autrefois la Bêta la plus forte de la meute. J'ai brisé ma louve en sauvant mon compagnon, l'Alpha Damon. J'ai perdu l'ouïe. J'ai perdu notre lien mental. Mais Damon ne m'a jamais traitée comme si j'étais handicapée. Il a appris la langue des signes pour moi. Il s'est assuré que toute la meute me respecte en tant que leur Luna. Notre fille était adorable et parfaite. Elle me montrait toujours à quel point elle m'aimait. Puis un jour, c'est arrivé. J'ai retrouvé l'ouïe, le lien mental s'est rétabli. J'étais tellement excitée. Je voulais l'annoncer à Damon et Lily lors de la cérémonie de la pleine lune. Au lieu de cela, je les ai entendus. Lily, ma précieuse fille, parlait à Damon via notre lien. « Papa, l'infirme porte toujours mon frère. Quand pourrons-nous ramener maman Elara à la maison ? Je veux qu'elle soit notre vraie Luna ! » C'est là que j'ai compris : ma fille, le fils dans mon ventre, ils ne m'appartenaient jamais. Ils appartenaient à Elara. Elara était une oméga métisse. Elle ne pouvait pas porter les petits d'un Alpha. Je n'étais qu'une mère porteuse, une incubatrice vivante. Damon m'a donné du poison pour me rendre stérile. Puis il a utilisé la magie noire pour implanter l'enfant de son amante en moi. J'ai tremblé, les larmes coulaient sur mon visage. Damon m'a trahie et j'allais réduire son monde en cendres. Ensuite, je disparaîtrais à jamais de sa vie.

Im fünften Jahr meiner Liebe zu Gabriel erbte er den Titel seines verstorbenen Bruders als Vampirfürst, zusammen mit der Witwe seines Bruders, Chloe, der ehemaligen Blutkönigin, die nach Blut und Gesetz meine Verwandte durch den Zirkel war. Jedes Mal, wenn er aus ihren Gemächern zurückkehrte, hielt Gabriel mich sanft im Arm und flüsterte: „Isabella, Chloe ist nur meine erwählte Gefährtin. Sobald sie den Erben des Blazetooth-Zirkels empfängt und zur Welt bringt, werde ich mich durch ein Blutband an dich binden.“ Er sagte, das sei die einzige Bedingung, die seine Familie von ihm verlangte, damit er als Vampirfürst inthronisiert werden könne. In den sechs Monaten nach unserer Rückkehr zum Blazetooth-Zirkel folgte er hundertmal ihren Rufen. Zuerst einmal im Monat. Dann einmal pro Woche. Und schließlich jede einzelne Nacht. In der hundertsten Nacht, in der ich wach blieb und auf ihn wartete, wurde Chloe endlich schwanger. Die Nachricht kam zusammen mit einer weiteren Ankündigung: Gabriel und Chloe würden bald durch Blut gebunden werden. Mein Sohn sah zu mir auf, verwirrt und unschuldig. „Mama ... haben sie nicht gesagt, dass Papa ein Blutband mit der Blutkönigin schließen wird, die er liebt? Warum ist er noch nicht gekommen, um uns nach Hause zu holen?“ „Weil“, sagte ich leise und strich ihm durchs Haar, „die Blutkönigin, die er liebt, nie deine Mutter ist.“ „Aber das ist in Ordnung“, fügte ich hinzu. „Ich bringe dich nach Hause. In unser eigenes Zuhause.“ Was Gabriel nie begriff, war dies: Als einzige Tochter eines regierenden Vampirkönigs hatte mich der Titel „Blutkönigin des Blazetooth-Zirkels“ nie interessiert.

Ich war die beste Auftragskillerin von Don Alexander. Seine Consigliere war ich auch. Und seine geheime Ehefrau. Fünf Jahre lang lebte ich diese verborgene Ehe mit ihm. Doch in all diesen Jahren erlaubte er unserem Sohn nie, ihn Papa zu nennen. Immer wieder sagte er, die verfeindeten Familien würden jede seiner Bewegungen beobachten. Mein Sohn und ich seien seine einzige Schwachstelle. Nur wenn unsere Beziehung im Verborgenen bliebe, könne er uns schützen. Ich glaubte ihm. Also schwieg ich. Ich stand an seiner Seite, regelte die Angelegenheiten der Familie, räumte seine Feinde aus dem Weg und hielt ihm den Rücken frei. Bis zu dem Tag, an dem seine erste Liebe Bella plötzlich zurückkam. Sie war nicht allein. An ihrer Hand lief ein fünfjähriger Junge. Für Bella und dieses Kind ließ Alexander kurzerhand das gesamte Disneyland reservieren, nur damit sie dort einen ungestörten Tag verbringen konnten. Genau an diesem Tag hatte unser Sohn Geburtstag. Leo hielt den Geburtstagskuchen im Arm. Die Kerzen waren längst heruntergebrannt, die Sahne begann schon zu verlaufen, und trotzdem blieb er stur an der Tür stehen. Er wartete auf seinen Vater. Er wollte unbedingt, dass Alexander mit ihm die Kerzen ausblies. In diesem Moment starb der letzte Rest Hoffnung in mir. Ich nahm mein Handy und sagte nur: „Hilf mir, die Identitäten von Leo und mir aufzuheben. Lösche alles. Jede Information. Jede Spur.“ Als mein Sohn und ich dann wirklich verschwanden, verlor der mächtige Don den Verstand. Er setzte Himmel und Hölle in Bewegung. Er ließ nach jeder noch so kleinen Spur von uns suchen. Auf der ganzen Welt.

Caregiver sa gabi, secretary sa umaga, ganyan ang araw-araw na buhay ni Irina Elizalde matapos lamunin ng trahedya ang masayang pamilya niya. Nang mamatay ang Papa niya sa isang aksidente at mabaldado ang Mama niya, napilitan siyang maging breadwinner, kahit pa sinisisi siya ng Tita Shiela niya sa lahat ng nangyari. Sa pagiging caregiver, may konting ginhawa naman siya, lalo na’t mabait ang matandang inaalagaan niya na si Lola Vicky. Pero sa trabaho niya bilang secretary ng suplado at bastos na CEO na si Ravi Lopez, araw-araw siyang parang nasa impyerno. Mabuti na lang at guwapo at yummy, kaya napagtitiisan niya, kahit na, gusto na niya itong layasan. Isang gabi, panay ang iyak ni Irina sa inaalagaan niyang si Lola Vicky. Kinuwento niya rito ang lahat ng paghihirap na dinadanas ngayon sa buhay niya. Sa awa ng matanda sa kaniya, binigyan siya nito ng mission. Mission na kailangang hanapin ang pörnstar na may-ari ng diary na hawak ngayon ni Lola Vicky, at kapag nahanap niya ito, ipapamana ng matanda sa kaniya bilyong-bilyong yaman nito. Ang problema, tila screen name lang ang meron siya. Mr. Ryder King. Iyon kasi ang nakalagay sa diary nito. Bukod doon, gusto ng matanda na sila ang magkatuluyan. Makukuha lang ni Irina ang bilyong-bilyong mana nito kung pakakasalan siya ni Mr. Ryder King. Paano kaya kapag nalaman ni Irina, na ang may-ari pala ng Diary ng XXX Celebrity ay ang suplado, bastos at mayabang niyang Boss CEO na si Ravi Lopez, pakakasalanan niya kaya ito? Kung payag man si Irina na pakasalan ito para sa bilyong-bilyong mana ni Lola Vicky, pumayag naman kaya si Ravi Lopez na pakasalan siya?

Mon compagnon Éthan, un Oméga sans loup, que personne ne veut embaucher comme employé régulier, nous fait vivre dans la pauvreté, mais je suis convaincue que notre amour nous permettra de surmonter toutes les difficultés. La septième année après mon accouplement avec Éthan, en raison de la faim, mon fils Théo et moi passons la nuit à chercher de la nourriture dans les poubelles. Théo fouille une poubelle rapidement et doucement, il trouve habilement de la nourriture et me dit joyeusement : « Maman, cette poubelle appartient à un restaurant Michelin, la nourriture qui s'y trouve est fraîche et délicieuse, ramenons-la à papa pour qu'il la goûte ! » Le lendemain, je mets mes vêtements les plus décents, qui ont été décolorés par trop de lavages, et j'essaie de postuler pour un poste de nettoyage dans ce restaurant. Si je réussis l'entretien, je pourrais au moins ramener les restes de nourriture à la maison avant qu'ils ne soient jetés à la poubelle. Mais quand je lève les yeux, je vois Éthan sortir d'une limousine de dizaines de millions d'euros, suivi d'une mère et d'un fils luxueusement vêtus. Je reconnais la femme comme étant Miranda, l'amie d'enfance d'Éthan. Le patron s'excuse : « Je suis désolé, Madame Chantal, Alpha Éthan a réservé tout le restaurant pour Miranda aujourd'hui, j'ai dû me concentrer sur le service et je n'ai pas le temps de faire un entretien avec vous. Vous pourrez revenir une autre fois. » A ce moment-là, mon fils et moi nous figeons sur place tous les deux.