Perfectionist In Tagalog Novels & Stories

Bakit pakiramdam ko malungkot iyon? “Hindi, may mas igagwapo ka pa pala no? Hindi ko alam na possible pala ang maging perpekto. Ngayon lang ako naniwala ng tuluyan,” nakangiti kong wika sa kanya habang magkatitigan kami sa mata. “Paano pa kaya ang tinitignan ko ngayon? Simple at perpekto? Hindi ko alam na pwede pa lang pagsamahin ang dalawang yun.”

Makahulugan kong diin sa bawat salitang binitawan. "Nagkamali ako! Nagpadalos-dalos pero hindi ako malandi," Pagpapatuloy kong sambit sa kaniya. I’m not a perfect person, and I’m not perfect in decision-making. Tanga lang ako para maniwala sa lahat ng mabubulak-lak niyang salita. "Nagpadalos-dalos o hindi, malandi pa rin ang tawag sa'yo dahil nabuntis ka," Biglang sabi niya habang unting-unti na ngumingisi.

biglang tanong ni Antalia na umangat ang ulo mula sa ginagawa. "It means misunderstanding between two people or an argument," I explained not giving the exact word which is lovers' quarrel. Kumuha ako ng orange at isnubo iyon. "Pinahaba mo pa, ang ibig sabihin ng lq ay lovers' quarrel pero hindi naman kami lovers kaya hindi lq ang tawag doon," sansala ni Claribel. Tumango-tango si Antalia sa paliwanag nito bago bumaling sa akin.

At sino ang nagpakidnap sa kanya? Isang tao lang naman ang nakabanggaan niya ng salita. Si Samantha. Ang kabang nadarama ay napalitan ng matinding galit nang pumasok sa isip niya ng babaeng iyon. Nagpupuyos ang kalooban na pinilit niyang ikinilos ang katawan at napagtanto niyang nakahiga pala siya. Kinapa ng paa niya ang paligid ng pinaghihigaan niya at narinig niya ang kaluskos ng plastic na nadadaanan ng paa niya. Anong klaseng higaan ba ang pinaghihigaan niya?

natatawa kong sabi at ‘di pa rin nagpapaawat ang luha ko sa pagbagsak. “Carly, please ‘wag ka naman umiyak. Koreano lang ‘yon ako totoo. Totoong nagmamahal sa ‘yo. Hindi tulad no’ng koreanong iyon na hanggang telebisyon mo lang nakikita,” nakabusangot niyang sabi habang pinupunasan ang aking mga luha. Hindi ko alam kung tatawa ba ako o maiinis sa kan’ya. Para kaming ewan na matanda na may isip bata.

I was too ignorant I have learned my lesson To never want perfection Cause you are my best mistake forever You took my pride for the better The mist is now gone You took my pride for the better Cause you changed my view of life No more prejudice No more selfishness I want you forever You took my pride for the better The mist is now gone You took my pride for the better Cause you changed my view of life All the mirrors they broke The heavy curtain is gone I want you forever and ever Pride is the feeling possessed by someone who places himself above the rest of the people. The proud person feels superior and despises the achievements, attributes or knowledge of others.Kung hindi lang sana magh

Kundi puno ng pagpili. “Ano’ng iniisip mo?” tanong niya. “Na ang pinakamagandang love story ay ‘yung hindi perpekto.” “Hmm.” “‘Yung maraming humarang. Maraming nagsabing hindi pwede.” “Pero pinaglaban pa rin.” “Oo.” Hinila niya ako palapit at niyakap. “Ego Semper Amabo Te,” mahina kong sabi.

Mas tumindi pa ang aking pag-iyak habang inaamin ang pagkakamali. "Paloma, don't ever think na binigo mo kami. After all a single mistake cannot define a persons lifetime personality. I am proud of you dahil kinaya mong umakyat sa tuktok na walang anumang tulong mula sa aking impluwensiya. You are on top because your talented and because you deserved it." "Papa, buntis po ako at walang maiturong ama. Kapag nalaman ng lahat, hindi lang ako kung hindi ikaw rin ay mapapahiya."

“Dalawa o tatlong oras kong kinopya ito, tapos sinira mo lang dahil sa inis mo. Ang lupit mo talaga.” “Perfectionist ako, ayokong may mali sa gawa ko. At kung pumalpak, pumalpak talaga. Hindi ako nagsasabi sa sarili ko na successful ang isang bagay kahit may 0.01% na mali, tapos pinipilit kong kumbinsihin ang sarili ko na okay lang, na hindi ako nabigo.” Habang nagsasalita, pinupunasan ni Yssavel ang kamay niya gamit ang basang towel. Halatang may pinapatamaan siya sa mga sinasabi niya.

The one who can never make a single mistake. Tumingala ako, pinipilit pigilan ang luhang hindi ko na kayang pigilan. "Bawal akong magkamali, diba?" Bulong ko, pero alam kong naririnig nila. "Kasi ako na lang ang natitira. Ako na lang ang meron kayo. Ako ang anak na dapat hindi sumablay, na dapat perpekto, na dapat walang bahid dungis sa pangalan natin. Pero alam niyo bang ang hirap? Alam niyo bang ang bigat? Alam niyo bang ilang beses kong gustong sumigaw pero hindi ko magawa dahil natatakot akong madisappoint kayo?"