Phantom Lines Mga Nobela at Kwento

Hindi nagtagal, ang itim na glow ay nagsimulang sandali na umikot sa hangin bago tuluyang nabuo ang silweta ng isang tulad ng phantom! Sa mas malapit na pag-iinspeksyon, ang phantom ay lumilitaw na isang binata na may baluktot na ilong, at isang pares ng mga paitaas na slanting browser na naglalagay sa itaas ng mga mata na paminsan-minsan ay kumikinang nang masama. Sino ang mag-iisip na ang tulad ng phantom na tulad ng humanoid na ito na mayroon nang sampu-sampung libong taon — ay mananatili pa rin ang hitsura ng isang binata!

Humahagibis ang limited-edition na sports car sa kumikinang na gabi ng BGC na parang isang guhit ng liwanag. Napapalingon ang mga dumadaan nang may pagkamangha at inggit. Ang iba ay inilabas pa ang kanilang mga phone para kumuha ng litrato. “Tingnan mo ’yung kotse! Phantom Limited Edition! Kaunti lang ang ganyan sa mundo!”

Ang hangin ay ganap na tensyonado. Malapit nang sumiklab ang away anumang oras... Napangiti si Phantom dahil doon. “Walang silbi ang pag-uusap pa kung umaasim ang mga bagay-bagay. Hindi naaangkop na magsimula ng isang away nang walang magandang maliit na chat ngayon, hindi ba?" "Bukod pa rito, walang bagay na walang hanggan na mga kaaway—tanging walang hanggang mga benepisyo."

Phantom na message sa akin sa i*******m. Phantom: Hi, Miss Mari kumusta? Pilit na ngiti ang pininta ko sa labi. Pinahid ko ang namamasang pisngi at ilong. Nagtype ako ng reply. Me: ok lang, ikaw? Phantom: (sad emoji) Me: ba't ka malungkot? Phantom: hindi ko rin alam eh. Me: ano ka ba, shunga ka ba? Phantom: siguro nga shunga ako.

Para kasing nasobrahan ang lagay niya na nagmumukha na siyang matandang matrona. Pulidong-pulido ang pagkakaguhit ng kilay nya na para bang eksperto ito sa pagdo-drawimg. Naka-eyeliner na sa sobrang itim, to the point na para na siyang drug addict. Mukhang bagong bili siguro ang blush on niya dahil sa dami ng inilagay niya na tila ba nasampal siya at ang labi naman niya ay namumutok sa pagkapula. Pak na pak.

Fuck Pakiramdam ko tumaas ang dugo ko sa katawan papunta sa mukha ko. Confused, embarrassed, and refusing to think too hard about any of it, mabilis kong dinaganan si Fiona and redirected the situation for another round bago pa man niya mabanggit ang nangyari at mapilitan akong pag-usapan yon. Damn it. At least until later, when I was finally alone. Sabi ko sa sarili ko hindi ko na iisipin yon, it was a one time thing but shit–no matter what I do, my body refused to stop thinking about it.

Awtomatikong humakbang ang kanyang paa patungo sa kinaroonan ng bagay nang maalala niyang iyon ay ang PT kit na naiwan nila kaninang umaga. Napalunok siya nang damputin niya. At hindi niya naiwasan ang lalong pagkabog ng kanyang dibdib nang makita niya ang kulay pulang linyang nakaguhit roon. Napalunok siya nang makita niyang dalawa iyon. Napakurap siya upang siguruhing hindi siya namamalikmata. Two lines iyon at alam niya kung anong ibig sabihin.