Blurred Lines Novels & Stories

Dito'y pilit at marahan kong ibinuka ang mga mata ko dahil gusto kong masilayan si Luciana. Gladly ay naimulat ko naman pero hindi ganoon kalinaw ang imahe nito gawa marahil ng mataas kong temperatura. It seems blurry. Sinundan ko lang ito ng tingin at agad na sumilay ang ngiti sa labi ko nang makitang tumama ang tuhod nito sa isang upuan dahil sa pagkataranta.

Parang ako ‘yong na-s-stress kay Ate. Umiwas ako ng tingin para lingunin ang kanan ko, may nakita akong sasakyan na sobrang bilis ng pagpapatakbo, mukhang walang balak huminto. Bumalik ang tingin ko sa pedestrian lane pero ‘yong babae nandoon pa rin. Nakayuko at nakaupo pa sa gitna at mukhang may pupulutin. Bumalik ulit ang tingin ko sa sasakyan na mabilis magpatakbo, hindi talaga siya bumabagal. Bumalik na naman ang tingin ko sa babae at nandoon pa rin siya. Anak ng baboy? Hindi niya ba alam na nasa gitna siya ng daan?

May nakita akong blur image na lumapit sa'kin. But before I could able to recognize the image everything went black.

Nang marating ni Amber ang kanyang tabi, agad niyang tinignan ang drawing sa harap nito. Ang ngiti sa kanyang labi ay agad na naglaho. It was a chaotic mess of black and red. Walang anyo, walang hugis. Puro linyang parang sinadyang gawing magulo, halos mapuno na ang buong papel. Parang galit, parang sumisigaw. The black lines crisscrossed violently. The red looked like splatters—raw, loud, and painful. Biglang bumigat ang pakiramdam ni Amber.

Pero si Gabiom ay alam kong higit pa sakanya, bagaman. Ang kanyang katalinuhan ay walang tanong, ngunit ang kanyang kagandahan, pagiging teaser napakagandang hitsura, at malaking puso para sa mga anak ang nakapagpa-akit sa akin. Para kaming parallel lines na hindi nagkakatagpo pero pareho ang tinatahak at nagkakasundo sa mga bagay, magkasama at di naghihiwalay kahit sinubok na ng husto. Masakit sa akin na isipin na pagkatapos magkrus ang landas sa isa't isa, balang araw ay mag-iisa na kami, hahantong kami sa paghihiwalay.

Puno ang feed ng mga blurred screenshots mula sa isang video. Sa mga screenshots pa lang, kitang-kita na kung gaano kalala ang nangyari. Nakita ko ang mukha ni Moira, nakasuot ng isang manipis na red silk robe. Ang mukha niya ay namumula, ang mga mata ay tirik na tirik, at halatang-halatang nagsarap na sarap. Hindi ko mahanap ang mismong raw video, malamang ay censored na ito, pero ang mga screenshots ay sapat na para sirain ang buong pagkatao niya.

Isang matinding singhap ang kumawala sa kaniyang bibig, at ang kaniyang buong mundo ay tila ba panandaliang huminto sa pag-ikot. Dooring-diretso sa kaniyang paningin ang dalawang maliwanag at malinaw na pulang linya. Two bright red lines. Walang kahit anong kalabo. Walang pag-aalinlangan. Ang kontrol na linya at ang test na linya ay parehong nagpapakita ng isang matapang na kulay pula—isang hindi matitiwalag na katotohanan na sumampal sa kaniyang buong pagkatao ngayong tanghali.

Isinayaw niya rin ako sa saliw ng tugtugin na slow ang atake. At first it felt perfect. His hand rested gently on my waist and we moved together like we had done it a hundred times before. But sa gitna ng pagsasayaw namin a sharp pain suddenly started behind my eyes. It was not just a little ache it felt like something was pressing hard against my head. When I blinked to clear my vision I froze. May nakikita akong dalawang imahe ng tao transparent and blurry dancing in the same spot where we stood. They moved exactly like us following the same rhythm but they looked like they belonged to a different time.

Halos mabingi ako dahil paulit-ulit ko iyong naririnig. My eyes are starting to be blurred and my knees are trembling. Wala sa sariling naglakad ako papunta sa upuan. Parang unti-unti nang lumilinaw lahat ng malabo… iyong mga tanong… nabibigyan na ng sagot.

mahinang tugon niya. Dahan-dahan niyang inilapit ang labi niya sa labi nito at habang unti-unting naglalapit ang mga labi nila ay para ng isang blurry image ang nasa paligid nila. Hindi nila ininda ang mga mata na nakatingin sa kanila hanggang sa tuluyang magdikit ang mga labi nila para sa isang halik na puno ng pagmamahal.