Pictures Of Ariel Novelas e Histórias

Hindi siya si Ariel na handang languyin ang karagatan para makatakas mula sa kinalalagyan niya ngayon. Suot niya ang manipis na stripe oversize t-shirt na may pintang imahe. Manipis ito kung kaya't litaw ang suot niyang kulay pulang bra at undies. Tinatangay rin nang malamyos na hangin ang hanggang balikat niyang buhok. Matiyaga namang nagmamasid sa kaniya si Dark, naroon ito nakatayo sa nakaawang na bakuna ng pinto.

Napa-kunot naman ang kanyang noo, nang makita ang mga tingin ng mga baabeng nasa harapan nila. “Ang gwapo!!” Narinig niyang tili na wika nila. Hindi niya napigilan na mainis, dahil sa narinig niya. Pero unti-unting nawala ang inis na nararamdaman niya nang makita niya ang itsura ni Ariel, dahil hindi na maipinta ang mukha nito. “Umalis nga kayo sa daanan.” Galit na wika nito, habang nilingon siya.

umalis pa rin talaga ito. Napabuntong hininga na lang si Hyacinth. Pinagmasdan niya si Lola Elizabeth na nakahiga ngayon sa kama at payapang natutulog nang pumasok bigla si Ariel. "Ayos lang ba si Madame?" nag aalalang tanong ni Ariel. Tumango si Hyacinth. "Ayos lang naman po siya. Kailangan lang talaga niya ng pahinga..." sagot niya.

I shook my head no in reply, wanting to just enjoy the view from here as I stare at him. Mukha syang bumata sa sobrang saya nya, ang lapat ng ngiti nya at tawa pa ng tawa. Napangiti nalang ako...ano kaya kung ganito na lang lagi si Phoenix? Ang Phoenix na carefree lang na parang walang problema. "Here, take a picture, it'll last longer." Said Aria, handing me a camera. I accepted it and took shots of Phoenix. Hindi pa ako nakuntento at pati ang phone ko mismo ay pinicturan sya. Kulang nalang siguro ay ipalaminate ko ang picture at ipatarpaulin pa...

Wala Namang nagawa si Ariel kundi Ang buhatin si Marie papasok Ng kuwarto niya. Agad na pinahiga ni Ariel si Marie sa kama. Pero iiwanan na Sana niya ito Ng bigla niya itong hinila sa kamay. Halikan na Sana niya ito pero pinigili siya ni Ariel. Itinulak siya ni Ariel sa kanyang noo gamit Ang kanyang palad palayo sa Mukha ni Ariel.

Hindi niya alam kung bakit, pero parang may kakaibang pakiramdam siyang naramdaman kanina nang magkatinginan sila, na co-curious siya sa lalaki. "Lilly, halika dito, picture tayo!" tawag ni Aria. Lumapit siya at pinagbigyan ang pinsan. Sinundan na din ng ibang bisita na makipag-picture sa kanya. Para siyang artista sa daming nagpapa-picture. Nang matapos na ang picture-taking ay muli siyang naupo sa isang bakanteng upuan habang hawak ang kanyang baso ng wine.

“Wait for me here. Kung may magtanong sa’yo kung nakita mo ako, you didn’t see me. I’ll just get something from my villa. We’ll go ride a yacht.” I watched him go back inside. Isang minuto ng pagpasok niya, lumabas si Ariel. She scanned the seashore. Nang hindi niya makita ang hinahanap niya ay bumalik siya sa loob. Let’s just enjoy this while it lasts. This isn’t for me anyway. At least for now, let’s not think about anything. ---

Para itong isang malaking canvas na naghihintay lang ng unang hagod ng kulay para maging masigla. “Mommy…” mahinang tawag ni Arielle, sabay turo sa itaas. Napatingala ako. Unti-unti ay parang may nabubuong liwanag sa kalangitan. Isang manipis na berdeng guhit ang lumitaw at halos parang ilusyon lang. Akala mo mawawala kapag kumurap ka. Pero hindi dahil sa halip ay mas lumawak pa ito at gumalaw na parang may mga guhit ng kulay bughaw at berde na hinihipan ng hangin.

"Georgina." Ah si Georginang feeling maganda pala. Akala niya naman kong ikinaganda niya yung kulay pulang buhok niya. Ano feeling Ariel siya? Hindi siya mukhang serena uy, mas mukha siyang sea horse! Gaga! May naiwan pa palang alipin si Mirabella dito sa paaralan ha pwes humanda siya sa akin.

Nang makita ni Ariel kung sino ang humawak sa kanya mula sa likuran, biglang nag-iba ang ekspresyon ng kanyang mukha. Mula sa pagkagulat, unti-unti itong naging parang pusang pinisil ang pisngi—pacute, may pa-kindat-kindat pa at kagat-labi.