Possessive In Tagalog Meaning Novels & Stories

rason ko. "Pwede namang hindi mo na pabayaran ang mga nakuha niya. Hindi pa naman kabawasan iyon sa napakalapad mong kayamanan. Sigurado ka bang awa lang talaga 'yan?" may himig ng panunukso ang kanyang boses. "Na-nakikita ko ang sarili sa kanya. Iyong mga mata niya nang mahuli ko siya sa palaisdaan, ganoon ang mga mata ko noong dinala ako ni Tita Ade sa States, puno ng takot."

"Talaga ngang mas makabubuti kung wala kang ibang iisipin kundi ako." Buong diin ang pagkakasabi ni Luigi ng mga salitang iyon na para bang napaka-possessive. "Asawa mo nga pala ako kaya wala akong ibang iisipin dapat kundi ikaw lang." "Of course." Naikot niya tuloy ang kanyang mga mata. "Bakit ba ganyan kayong mga lalaki?" Naiinis niyang simula kaya malalim na buntunghininga ang kanyang pinawalan.

Good! Possessive sya. Puro pa charge sa utang. Inuutakan niya ako ng husto. Dapat ay makabawi ako. Babawian ko sya. Mag-iisip ako ng paraan kung paano ko siya malalamangan. Putakte lang ang walang ganti.

bulong ko. "Siguraduhin mo lang, ha?" "Opo. Ang selosa naman ng mahal kong 'yan." "Hmfpt! 'Di, noh? 'Di ba pwedeng. . . possessive lang?" "Fvck."

Napaatras ako hanggang sa maramdaman ko na nakadikit na ako sa gilid ng mesa. "You're not mine either pero hindi ko gugustuhin makita ka sa iba. You're not mine, officially but I am yours. I am always yours." Bago pa man ako makapagsalita, naramdaman ko na lang ang labi niya sa labi ko at awtomatiko kong naipikit ang mata ko. Napahawak ako sa kaniyang bewang at mas nilapit niya ang sarili niya sakin while kissing my lips with possessiveness and hunger. Kumawala lamang siya ng halik ng pareho na kaming habol ang hininga.

Kumabog nang napakalakas ang nahihibang kong puso. “Boy friend mo ako. Lalaking kaibigan, `di ba?” Umawang ang bibig ko; nalusaw ang kakatiting na pag-asa. Napakapaasa kasi ng mga salita niya. “Oo nga. I mean, hindi naman kita boyfriend—as in, karelasyon—kundi boy friend. At bakit ba ang init ng ulo mo? Ano ba’ng problema mo sa akin? Inaano ba kita?” yamot kong sabi.

dagdag na sabi pa niya. Halos masamid naman ako sa kinakain ko dahil sa gulat. Agad akong uminom ng tubig at pilit kong kinalma ang sarili ko. Hindi ko alam kung tama ba ang narinig ko mula sa kaniya. He owns that company?! "I-Ikaw ang owner ng sikat na company na 'yon?" pag-uulit na tanong ko pa sa kaniya para makasiguro ako.

possessiveness? “Huwag na huwag mong babanggitin ang paghihiwalay, Zara. Narinig mo ba ako?!” mariin niyang bulong pero sadyang nakakakilabot ang tono. “Ikaw ang asawa ko. Sa papel man o sa realidad, akin ka. At habang ako ang asawa mo, wala kang karapatang pumunta sa iba. Wala kang karapatang mahalin ang iba. At lalong wala kang karapatang ibigay ang sarili mo sa iba!”

nag aalala kong tanong sa kanya. “No Babe!” agad niyang sagot. “Ang sabi ko nga ay gusto ko iyon. Gustong gusto na inaangkin mo ako na sa iyo. Na para bang natatakot kang mawala ako sa iyo, sa inyo ng baby natin. Gustong gusto ko na possessive ka sa akin dahil ganyan din naman ako sa iyo, ‘di ba?”

malambing na sagot ko sa kanya “I love you too babe! I just… I just want you to be mine always! Ayokong may iba!” Isa ito sa napansin kong ugali ni Josh. He is possessive in some ways at hindi ko nga alam kung good thing ba ito sa isang relasyon. Siguro, kung hindi labis, okay lang naman! Dahil kung sobra na, baka nakakasakal na!