President Novels & Stories

Even if she is way older than us that's not an excuse to mock and insult others. "Ahm. Madame, sya pala si John Gervie Buenaflor, ang vice president namin. At ako naman si Scottie Dela Cruz, ang president." singit ng nagmamagaling naming presidente. I rolled my eyes heavenwards because of frustration.

Ang lalaking puti na rin ang buhok—may edad na, ang tinutukoy nito. “The current president of the country. Kilala mo naman siguro siya, hindi ba.” “Opo, Mommy.” Maganda ang pamamalakad sa bansa ng kasulukuyang presidente. Gumawa ito ng maraming trabaho, bumaba ang krimen sa bansa at tumaas ang ekonomiya kaya kahit may mga mamamayan na inuusig ito sa ilang pagkakamali, marami pa rin ang sumusuporta rito.

Mabilis na lumapit ang kasama nitong lalaki sa kanya at bumulong, "Paul, si Zayden Hart yata iyan. President ng Hart Group, ang pinakabatang bilyonaryo at Top One businessman sa bansa natin." Biglang nawala lahat ng tapang ni Paul Hunter sa mga oras na iyon. Hindi ito nakaimik at biglang kinabahan. If it really is the president of the Hart Group, siguradong patay siya lalo sa tatay niya.

tanong ko kay Junio na mukhang wala sanang balak kausapin ako subalit matagal niya akong tinignan bago siya napatikhim. “Wala pa. The employee can have our breakfast first. Paniguradong male-late si Mr. President dahil umuwi na mg piliinas ang first lady,” malamig ang tinig niya nang sambitin ‘yon. Unti-unting napaawang ang labi ko nang mapagtanto ang kaniyang sinabi.

Gusto niyang masuka dahil sa narinig at gusto ng matigil ang mga maaari pang kumalat na fake news kaya dapat lang na tuldukan na niya ang meron sa kanila ni president Xander. Kaya naman pala hindi niya nakita kanina ay nasa likuran ng mayayabong na halaman ang office nito. Actually hindi siya office e, para siyang isang bahay. Bungalow iyon at malawak, nakasulat sa pintuan ang salitang president office kaya alam niyang iyon na nga.

"Mas gugustuhin kong iharap mo ito, Mrs. Gray." Ako? Siya ay isang asshole, malinaw naman! napangiti ako. "Ang asawa ko ang Presidente, Sir." "I'm sure he won't mind. Balita ko personal assistant ka niya-mga taong chismis tungkol sa inyong dalawa, kaya..."

he told in a bossy tone. "A woman, you say, President?" pagtataka ni Carl sa amo niya. "Yes, a woman. Are you deaf? Do you need a hearing aid?" the President repeated annoyingly. "No, President. I...I'm just surprised because I thought you're allergic to women," Carl mentioned, at napangiti siya sa kaniya. "Well, she's different. Now enough with the chitchat. Find her! Out now!" the President replied frankly, at pinaalis na niya siya sa harap niya bago pa siya mainis lalo.

Biglang umugong ang boses ng announcer sa telebisyon. “At matapos ang halos kumpletong bilang…” Napahigpit ang hawak ni Van sa kamay ko. “…we can now officially declare…” Tumayo ang lahat. Pati si Don Leon ay pilit na itinuwid ang sarili sa wheelchair niya. At pagkatapos— “Vanruth Amores… is the new President of the Republic!” Parang sumabog ang buong bahay. Nagsigawan ang lahat.

“We’re getting married. I’m pregnant with his child.” Sa anunsyo ko ay biglang nahimatay ang asawa ng president at siyang pagkahina naman ni Mommy na kung hindi lang siya naalalayan ni Daddy ay baka sa semento na ang bagsak ng aking ina. “Fuck. Since when did I agree with that?!” Iritableng bulong ng lalaki sa’kin habang nag-aalalang nakatitig sa kanyang ina na wala ng malay ngayon na siyang inaalalayan naman ng asawa nito at ni Tito Klaude na isang doktor.