Ang Tatay Kong Ceo Full Episode Novels & Stories

“Kamusta naman si CEO Jerome?” Kaella almost choked on her rice. Her parents looked up instantly. “CEO? Sino ‘yon?” tanong ng tatay niya, kunot-noo. Carlo smirked. “Ah, si Jerome, ‘yung trainee dati ni Ate. Eh ngayon, siya na ang bagong CEO ng kumpanya nila.” “Wow,” sagot ng nanay niya, obvious na impressed. “Bata pa ‘yon tapos CEO na?”

Kasalukuyan niyang pinupunasan ang bibig ni Caleb matapos itong kumain ng cake. Napangiti ang bata at niyakap ang kanyang Mommy. Simple lamang ang eksena. Ngunit sapat na iyon upang maramdaman ko ang matinding pananabik. "Kailan kaya darating ang araw..." "Na maaari ko ring yakapin ang anak ko nang walang pagtatago?" Sa dami ng taong naroon... Ako ang CEO. Ako ang may kapangyarihan.

dagdag niyong sabi. Kaya silang lahat ay tumayo, at kami ni Celyn ay tumayo rin upang umalis ngunit pinigilan kami ni Mr. CEO at pina paupo ulit kami. "You too, stay!" sambit nito. "Mr. Zambezi, sila ay inaakusahan ng inyong anak at kita mo naman kung ano ang tunay na nanyari," dagdag niyong sabi. Tumingin ang matanda sa aming dalawa ni Celyn. Hanggang na pako ang kanyang paningin sa akin saka bumilog ang kanyang mga mata habang tinitingnan nya ako ng mabuti.

matigas na sambit nito sa kanya. “Si... si Don Joseph, ang tatay ninyo. At bahala na raw po ako rito sa bahay ninyo, kaya inaayos ko ang kuwarto ninyo dahil nadaanan ng bagyong Sixto, este bagyong guwapo, kaya—” “Shut up, dahil ang dami mo nang sinabi! Itulak mo na ako at gusto ko nang magpahinga!” asik nito sa kanya.

ani Dylan sa mga empleyado na sabay sabay namang nag tanguan bilang sagot sa turan ng kanilang boss. Palihim naman nag kuyom ng kamao si Maxine dahil sa narinig. 'Mautak kang babae ka ha ang Chairman pa talaga ng Hyun corporate ang target mo' ani maxine sa kanyang isip. Nang bumalin na si Dylan sa loob ng kanyang opisina. mabilis pa sa alas-kwatrong nag bulungan ang mga empleyado. "Totoo ngang si Chairman ang target nya, Pati ang CEO natin ay pinag tatanggol siya. siguro ay malapit na maging step-mom ni Sir. Dylan ang assistant nya." sabi ni Zandra kay Maxine,

mahinang sabi ko. "Night, Anna." Ako na ang nag end sa call, nilapag ko ang cp ko sa lamesa. Napabuntong hininga ako dahil hindi ako makapaniwala, ang tagapagmana ng Ceuntez, ang famous CEO at hinahangaan ng lahat ay manliligaw ko. Pero hindi ako padalos-dalos, Hindi ko pa alam kong ano talaga ang motibo ni Bross. Kong bakit sa nakalipas na apat na buwan, at paguwi nya dito galing abroad ay nilapitan ako para ibahagi ang kanyang nararamdaman. Matutulog nalang ako, at hindi na iisipin ang mga sinasabi ni Bross.

Pati ang tamang pagtitimpla ng kanyang kape ay itinuro niya sa akin. Sa dami ng mga bilin ni Tita, halos sumakit ang ulo ko sa kakapakinig. Ngunit pilit ko pa ring isinasaulo ang lahat dahil ayokong mapagalitan agad sa unang araw ko pa lamang sa trabaho. Habang kumakain kami ng tanghalian ni Tita, patuloy niya akong kinakausap. "Ara, mamayang hapon na ang alis ko. Kapag dumating na si Sir Ethan, ikaw na ang bahala rito," saad niya bago sumubo ng pagkain.

natatawang saad niya sa akin. “Sabagay, eh ang ibang employee sa kompaniya.” “Kahit hindi mo man sabihin maganda ang record ni Anne sa kompaniya kaya nga siya ang na-promote at requested siya ng nakakataas.” Napakunot ako ng noo. Hindi ba siya ang nakakataas? “Hindi ba’t ikaw ang CEO?” tanong ko sa kaniya. “Ako nga pero hindi naman ako ang may-ari talaga. Si Aunt Leila,” saad niya sa akin.

Itinaas lang ni Ate Mae ang isang kamay niya. Pinatatahimik ako habang nakatingin siya kay Zadrick. "Would you like to volunteer?" Halos mabilaukan ako. "Ate Mae!" Ibinaba ko ang kamay niya. Napatingin din ako kay Zadrick na natulala yata sa tanong nitong manager kong nabuang na yata. "You're seriously asking the CEO of Vandal Atelier to be a model?" Nagkibit-balikat lang siya.

Umugong ang malakas na palakpakan ng ipakilala siya ng emcee at nang tumayo na ito sa gitna ay nakapokus sa kanya lahat ng atensyon. "Good evening everyone. I just wanna say thank you for coming here. Actually, I don't know what to say because what I ever wanted is to put up my own business. Ayokong umasa lang sa kung ano ang meron sa pamilya ko. But since it was stated in my father's last will and testament na ako ang mamahala sa pabrika, kaya ko tinanggap ang position bilang CEO. Ngayon pa lang ay nais ko ng magpasalamat sa tiwalang ibinigay ninyo sa akin. I won't promise anything but I will do my best to fulfill my duties and responsibilties that are expected of me. But of course, hindi