Presidente の小説・ストーリー

Inikot nito ang tingin sa kanila. "Alam ko ang ilan sa inyo ay hindi pa siya nakikilala. Kaya nais kong ipakilala siya sa inyo ngayon. Meet my son, My one and only son, Adrian Montereal as your new president in behalf of me." Palakpakan ang mga tao. Pati siya nakipalakpak na rin.

Pinapasok ng staff si Zachary at isinara ang pinto bago umalis. Ngumiti si Zachary habang umupo sa tapat ni Jacob at nagtanong, “Siya nga pala, Mr. President, bakit kaunti lang ang tao sa mga cubicle?” Mabilis siyang sinita ni Jacob sa mahinang boses, “Mr. Vice President! Hindi Mr. President!” Ngumisi si Zachary. “Wala namang ibang tao, huwag kang mag-alala. At saka, magiging presidente ka rin naman kaagad.”

Tumayo si Adeline. “Wala pa po si Mr. Thomson. Sino po kayo?” Ang sinumang makapasok diretso sa top floor at sa opisina ng presidente ay tiyak na hindi ordinaryo. “Ako si Ronan Thomson.” Nang marinig ang pangalan, agad na naunawaan ni Adeline kung sino siya. Hindi pa man sila nagkikita, matagal na niyang naririnig ang tungkol kay Ronan.

Nanginig si Mr. Suarez sa ilalim ng nakakadurog na pressure ng aura ng lalaki. “S-sino… sino ka ba?” “You’d better think carefully before answering,” malamig na sabi ni Lope sa gilid. “This is President Villanueva.”

Agad na tumakbo palabas ng pinto ng opisina niya si Jayson. Nang papalabas na si Jayson sa kanyang opisina, kinuha niya ang kanyang cellphone sa bulsa ng kanyang itim na pantalon. Pagkakuha niya ay agad niyang binuksan ang key lock ng kanyang cell phone, inilagay ang code para buksan ito, saka nag-dial sa gusto niyang kausap habang iniisip niyang magtungo sa presinto.

Mabilis na lumapit ang kasama nitong lalaki sa kanya at bumulong, "Paul, si Zayden Hart yata iyan. President ng Hart Group, ang pinakabatang bilyonaryo at Top One businessman sa bansa natin." Biglang nawala lahat ng tapang ni Paul Hunter sa mga oras na iyon. Hindi ito nakaimik at biglang kinabahan. If it really is the president of the Hart Group, siguradong patay siya lalo sa tatay niya.

Saka siya nagpatuloy sa pagmamaneho. HUMINTO ang owner jeep sa harapan ng isang malaking bahay. Mayroon ding malaking puno ng mangga sa tapat nito at tila ba ito na ang nagbibigay ng pangkalahatang lilim sa buong sambahayan. Sa tingin ko ay century tree na ang punong ito. "Baba bata. Kunin mo ang mga gamit ko at sumunod ka sa akin." Pagkasabi niya nito ay bumaba na siya ng owner jeep at saka inayos ang sarili.

Napakagat naman ako sa aking ibabang labi. “Gold!” Nadatnan namin ang isang napakaguwapong koreano na may edad na rin ito. Siya si President Gabriel Lee. “Hi, dad!” Bati naman ni Ginto. Hinawakan pa ang kamay ko at lumapit kami kay Mr. President. “M-magandang gabi po, Mr. President.” kinakabahan naman ako. “Good evening. And who are you?” May panunuksong tono ng boses nito.

‎ ‎“Tama! May nabalitaan ako abroad, chief secretary lang noon, ngayon vice president na. Tapos nagkatuluyan pa sila ng boss niya. Love story unlocked!” ‎ ‎“Eh ‘di ako na rin mag-aapply!” ‎ ‎“Pero teka, gwapo ba ‘yung President dun? May naka-meet na ba sa inyo?” ‎ ‎“Hindi pa. Ang alam ko lang, apat ‘yung anak ng family nila, pero ‘yung panganay na babae lang ‘yung laging lumalabas sa public. Yung tatlo, sobrang mysterious.” ‎

Nakangiting wika ng matanda. Sunod naman'g lumapit ang isang lalaki na kahit pa dalawang taon na ang nakakalipas ay tila hindi man lang tumatanda at higit sa lahat ay hindi ko rin makakalimutan ang pangalan It was Mr. Mijares. "Late din ako Mr. President." Nakangising sabi nito na tinapik lang ng presidente ang balikat at pagkatapos ay tinanguan.