Sobrang nakakailang isipin na may eksaktong tamang haba ng panliligaw — pero sa totoo lang, ang pinakaimportanteng sukatan ay kung handa kayong dalawang magkasama. Sa karanasan ko, hindi lang oras ang nagpapasya kung kailan mag-propose; mas malaki ang papel ng kalidad ng pag-uusap, kung paano kayo nag-aayos ng away, at kung nagkakasundo kayo sa malalaking bagay tulad ng pera, pamilya, at plano sa hinaharap.
Noong nag-propose ako sa partner ko, tumagal kami ng halos dalawang taon ng seryosong relasyon bago ko inisip ang singsing. 'Di dahil may checklist na sinusunod, kundi dahil nakita ko na pareho na kaming may commitment sa isa't isa: pareho kaming nakapag-save para sa malaking hakbang, pareho kaming nag-usap tungkol sa anak at trabaho, at alam na namin kung paano mag-compromise. Meron ding mga kaibigan na nag-propose agad matapos ang anim na buwan—nagtagal sila at masaya, kasi pareho silang sure mula simula.
Kaya payo ko: huwag umasa sa bilang ng buwan o taon. Piliin ang oras na pareho kayong nakikita ang sarili ninyo sa parehong direksyon, kapag nag-uusap na kayo nang matino tungkol sa mahahalagang bagay, at kapag sama-sama na kayong humaharap sa problema. Sa huli, mas masarap ang proposal na may kasamang kapanatagan ng loob kaysa isang madaliang sorpresa na puno ng pag-aalala.