Ang Aking Pamilya Talata Novels & Stories

B*liw na talaga ang g*go. “Pakawalan naman kita, basta ‘wag mo lang tangkaing tumakas, dahil kung gagawin mo ‘yon… uubusin ko ang pamilya mo. “’Wag na ‘wag mong gagawin ‘yon!”

Parang hindi ako pamilya sa pagbanggit nitong pamilya lang nila. "eh ako!Anong sa Akala ninyo sakin,Hindi ninyo Ako pamilya.Tao-tauhan lang ba ninyo ako?At ako!hindi rin ba ako napahiya sa mga tao."turo ko sa aking sarili.Napaluha na ako sa sobrang galit sa aking dibdib.

"Siguro nga pero hindi mo nga nagawang iligtas ang lolo ni Thalia, paano pa ang pamilya ko?" Matindi akong napalunok bago bumuntong-hininga. May point siya at mukhang alam ko na kung bakit nag-aalangan siyang magsalita. "Hindi na 'yon mauulit pa. Aling Amy, sabihin mo sa akin kung nasaan ang pamilya mo pwede kita-" "Patay na sila,"

sambit nito. "Ako po si Atarah Klyte Dela Veja and h'wag na po kayo mag abala sabihan ang pamilya ko. Galit sila saakin. Wala silang pake sa nangyari saakin." pilit akong ngumiti rito pero hinawakan niya lang ang magkabila kong pisnge at umiling.

takang tanong ko " Ok Naman,, tanggap naman nya na wala na kami at ikaw na ang Mahal ko saka pamilya na tayo kasal nalang ang kulang kaya wag kana mag isip"malambing nyang sagot saakin at sabay halik sa noo ko

"Ha, ha! Kung ako sa'yo ayusin mo muna 'yang gusot sa problema mo!" Napakamot ito sa ulo. "Seryoso ako Aula gustong-gusto ko talagang pasyalan ang Tarlac at nalaman ko na mabukid doon." "Naku, pag makilala mo lang ang pamilya ko hindi ka tatantanan ng mga 'yon lalo na ang nanay ko di maubos-ubos ang salita! Haha!" "Sounds interesting! May picture ka ba ng pamilya mo? Patingin nga ako."

“Parehong matalino, parehong pasaway.” Tumawa kaming tatlo. Sa sandaling iyon, naramdaman kong tila isa na rin akong bahagi ng kanilang pamilya. Tahimik akong sumandal sa upuan, habang pinagmamas- dan silang nagtatawanan. Sa isip-isip ko, siguro ito ang klase ng pamilya na matagal ko nang hinahanap. Simple, masaya, at puno ng pagmamahal.

“'Wag mo na ’kong pilitin gumawa ng mas marahas na paraan.” Doon bahagyang nagbago ang timpla ng hangin. Napansin iyon ni Talia, pero hindi siya nag-panic. Sa halip, sinadya niyang gawing kalmado at malumanay ang boses. “Biglaan masyado,” sagot ni Talia, mas mahinahon. “Naging pamilya ko na ang mga Santiago. Kinupkop nila ako at itinuring na sariling pamilya. Kaya hindi ako pwedeng umalis ng walang paalam.”

"Don't be, just feel at home, Mara. Huwag mong tingnan na iba ka. Pamilya tayong lahat." Sumabat bigla si Quil. "I don't understand, the two of you. What's 'pamilya' means?" Curious na tanong nito. "It means family, Quil." Sagot naman ni Mara sa paslit. "Oh, is that Spanish? Familia, right?" Natawa si Mara, ang talino talaga ng batang 'to. "Yes, sort of, Quil. But, it's Tagalog, it's a language from the Philippines. You know Philippines, right?"

Magalang na wika niya rito. “Alam mong hindi ako kabilang sa pamilya niyo, kaya mo nga ako pinakulong ‘di ba? At kakalimutan niyo nalang sana, pero nakita niyong pwede niyo akong gamitin ulit.” Galit na sagot niya rito.