Proposed Marriage Novels & Stories

Masasabi kong hindi siya mahirap turuan para sa isang baguhan. Sigurado akong pareho kaming walang ideya kung paano tumatakbo ang buhay ng mga mag-asawa ngunit dahil narito na kami sa tyempong ito, masasabi kong hindi iyon madali. Dahil sa bawat araw na lumilipas at sa bawat araw na nakikilala namin ang isa't isa, hinuhubog naman ang aming mga kakayanan sa bawat araw. Nagkaroon man ng kaunting tampuhan, masaya akong nauwi rin ito sa isang maayos na usapan.

Nagpalipat-lipat ang tingin niyo sa amin ni Spade. "It was a civil wedding, but we're organizing and planning for a church wedding. We'll send you the invites once it's finalized," pambawi niya roon sa kausap niya. Wala akong ibang ginawa kung hindi ang ngumiti. Nakakangawit din pala talaga kahit gan'on lang ang ginagawa.

At sa kabila ng pagiging simple ng kasal, malaki ang ibig sabihin nito sa amin dahil totoo kaming nagmamahalan. We had tried to get a court wedding, but Duke's parents used their influence to ensure no court would marry us. So, we decided to wait until we were old enough to find a way around it. We were young, but we were also courageous. Naaalala ko pa kung paano pinarusahan si Duke ng mga magulang niya dahil sa pagpapakasal sa akin. I-ni-freeze nila ang accounts niya at pinagbawalan siyang gumamit ng lahat ng benepisyo na tinatamasa niya mula sa pamilya. Maraming tiniis si Duke, at dumating sa punto na umaasa na lang siya sa pamilya ko para sa pang-araw-araw naming pagkain. Ginawa ng mga m

"Proposal na rin yung nasa mind ni Kuya Storm that he's about to marry Sunny." "Until now kayong dalawa feel na feel mag settle for less noh?" "Ayy.. amg harsh ha? Noon yun!" Umiling iling na lang ako. Nagtatalo silang dalawa about wedding proposal. Ako ngang involved walang pakialam. I mean, wedding proposal is good pero kailangan pa ba iyon? Ang importante lang naman alam namin ni Storm na iyon ang gusto namin. Period. "Walang say Sunny?"

“I have a proposal for you.” Elle blinked. “Proposal?” “Yes.” Nilapag ni Knox ang ballpen, saka tumiklop ng mga kamay sa mesa. “A marriage proposal.” Nanlaki ang mata ni Elle, napaawang ang labi. “What?” “I’m asking you to marry me,” diretso niyang sabi. Walang drama, walang lambing. Parang nag-uusap lang tungkol sa kontrata. Napatigilan si Elle, hindi makapaniwala. “Sir… is this a joke?”

Ibinigay ni Zion ang bouquet kay Scarlett saka niya hinaplos ang pisngi ng asawa niya. “I'm sorry if I kept you waiting. I just want to surprise you, baby. I want the whole world to know about you as my wife and now that everything is okay. Scarlett—” dahan-dahan na lumuhod si Zion at natutop na lang ni Scarlett ang bibig niya. She can’t believe that Zion is proposing to her for real. Yes, they already married pero iba pa rin pala ang pakiramdam na magpopropose sayo ang taong mahal mo. Ikakasal kayong dalawa hindi dahil sa kasunduan kundi dahil mahal niyo ang isa’t isa.

Hindi ko alam kung saan ako makakakuha ng pera. "Patayin mo na lang ako Zack." Biglang lumabas ang mga salitang iyan galing sa bibig ko. "Do you really want me to kill you?" saad niya bago binitawan ang kamay ko. Napayuko ako bago nagsalita. "Hindi." mahina kong saad habang nakatingin sa suot kong sandals. "How about let's make a deal? You can spend my money in exchange for one thing...You're going to marry me." Pagpapaliwanag niya habang nanatiling nakatayo.

“Public image is protected.” “A child has legitimacy.” “Financial stability is secured.” Parang binabasa lang niya ang laman ng business proposal. Walang emosyon. Walang kahit anong lambot sa boses niya. Agad akong napailing. “Hindi gan’on kadali ‘yon.” “You think marriage is just a solution?” medyo tumaas ang boses ko ng sabihin iyon. “Yes.” Napahilot ako sa sentido sa bilis niyang sumagot. Argh!

"Keep it. This is maybe an informal proposal to you, but I'll make sure that I'm gonna marry you." ----

Isa pa, parang ang gulo pa ng sitwasyon na meron sila ngayon ni Bethany. “Sige na nga Thanie, let’s get married as soon as possible. Kailan mo ba gustong gawin natin iyon?” namula na ang leeg ni Gavin na tila nahihiya siya sa dalaga, iniiwas pa niya ang mukha dito at itinuon iyon sa kalsadang nasa haparan nila. “Bukas na bukas ay kumuha ka na ng CENOMAR mo at ako na ang bahala sa lahat ng iba pang mga kailangan natin. Hindi ko na ba kailangang mag-propose sa’yo? Ayos lang sa’yo na wala akong hawak na singsing ngayon at mailalagay sa daliri mo? Improper ng wedding proposal natin, pero sige magpakasal na tayo. Doon din naman tayo patungo bakit nga ba papatagalin pa natin?”