روايات وقصص ضمن Proposed Marriage

“G-Gusto mo ulit na magpakasal tayo?” “Hmm, I've never proposed a proper marriage to you before.” humigpit ang pagkakayakap niya sa akin. “I've never asked you personally to marry me. I've been so selfish.” Sunod-sunod akong napalunok. Tunay na hindi ko pa naranasang may mag-propose ng kasal sa akin noon… at kakaiba sa pakiramdam ngayon. “I want to hold a second wedding, Serena. And this time, I want to do it the right way.”

Bagama’t tinatawag itong marriage alliance, ang pakikitungo nila ngayon ay mas parang dalawang taong tunay na nagmamahalan. Ngunit ang marriage certificate… kailangan muna n’yang mag-propose, hindi ba? At hanggang ngayon, wala pa namang sinasabi si Julian tungkol doon. Nagkaroon lang ng formal engagement party pero ito ay for business purposes lamang para sa kasunduan ng dalawang pamilya. --- Bandang alas-kuwatro ng hapon, maaga nang nagsimulang mag-ayos si Chloe.

"Sa tingin mo ba talaga ay papayag akong magpakasal sa iyo? Hindi na kita mahal, Miss Morgan. Hindi ka na importante pa sa buhay ko. You can't just cheat on me and come back like you did nothing wrong." Huminga ako nang malalim. Kalma, Zoe... "Ang kapal din naman," pabulong na anas ko pero alam kong narinig niya dahil halos magdikit na ang dalawang kilay niya. "Nilinaw ko na, hindi ba? The marriage I am proposing is for our businesses. Hindi kita pakakasalan dahil mahal kita o gusto kong bumalik sa iyo. Napaka-feeling mo, ah?"

sagot ni Josiah. Napalunok ako, naiintindihan ko ang sinabi ni Josiah. Ang kapalit ay magpapakasal ako sa lalaki kapalit ng paggaling ng aking ina. Hindi one-night stand ang gusto nito kundi ang pangmatagalan na kontrata. “Puwede ko po ba na pag-isipan? Hindi kasi madali anv hinihingi niyong kapalit,” inosenteng tanong ko sa lalaking nasa harapan ko.

To refuse his proposal is something off on his part but having an indecent proposal from him is a big dismal on her part. “Are you out of your mind? Do you know what you are talking about? Marriage is a sacred thing. Hindi ‘yan basta isang laro. Marriage is something that true lovers do. Marriage is equal to perpetual love. Ayaw kong matali sa isang kasal na wala namang pagmamahal–” “Wala ba?”

Hindi imposible na gawin niya ulit sa akin iyon at bago pa man niya maisipan, kailangan na ipaalala ko sa taong ito kung gaano ka komplekado ang sitwasyon namin. "Bakit ba kasi ayaw mong tanggapin ang proposal ko? 'Di sana hindi tayo nagtatago ng ganito,” reklamo niya at naupo sa gilid ng kama isang metro ang layo sa amin ni Wred. “Tigilan mo ako sa kalokohan mo, Wregan Leath.” “Seryoso ako. Tanggapin mo na kasi ang alok ko.” Tinukod niya ang mga kamay sa kama para suportahan ang sariling bigat. “Let’s get married...”

"I need you to be my wife." "Your what?" sumigaw na siya buti na lang wala masyadong tao dun sa lugar na yun. "My wife," mahinang sagot ko. "Look, I don't know if your aware na nalulugi na ang Evanglista Inc. at ang Z Corporation at ang tanging paraan lang ay ang mag-merge ang dalawang kumpanya pero alam kong kahit magkanda hirap-hirap na ang parents ko ay hindi nila ako ipakakasal sa kahit sino dahil iniisip lang nila yung kaligayahan ko," tumango-tango lang siya, parang gulat siya sa mga sinabi ko.

Hindi kasi pumasok sa isip niya na mangyayari ang araw na ito. Their marriage was not supposed to happen, it was not their own will in the first place. She hardly get along with Xavier at madalas silang mag-away because they always clash with each other. But right now, it feels surreal. Hindi siya makapaniwalang Xavier would really include her in her plans.

Masasabi kong hindi siya mahirap turuan para sa isang baguhan. Sigurado akong pareho kaming walang ideya kung paano tumatakbo ang buhay ng mga mag-asawa ngunit dahil narito na kami sa tyempong ito, masasabi kong hindi iyon madali. Dahil sa bawat araw na lumilipas at sa bawat araw na nakikilala namin ang isa't isa, hinuhubog naman ang aming mga kakayanan sa bawat araw. Nagkaroon man ng kaunting tampuhan, masaya akong nauwi rin ito sa isang maayos na usapan.

Nagpalipat-lipat ang tingin niyo sa amin ni Spade. "It was a civil wedding, but we're organizing and planning for a church wedding. We'll send you the invites once it's finalized," pambawi niya roon sa kausap niya. Wala akong ibang ginawa kung hindi ang ngumiti. Nakakangawit din pala talaga kahit gan'on lang ang ginagawa.