Novel & Cerita Ang Aking Pamilya

--- --- --- --- "Noong ipinanganak ka..." --- --- --- --- "May dalawang pamilya ang gustong kunin ka." --- --- --- --- Napakunot ang noo ko. --- --- --- --- "Ano?" --- --- --- --- "Ang pamilya ng Monteverde." --- --- --- --- "At ang pamilya ng iyong ina." --- --- --- --- "Pareho silang naniniwala na ikaw ang magiging susi sa kinabukasan nila."

" Sige aasahan ko yan Mesh," Maliit lamang silang pamilya pero napakadaldal nila shh! Akalain niyo yan ganyan lang sila magsasalita, parang normal lang na tao. Makaka sana all talaga, sana all ganitong pamilya. Kami, ewan di ko natatandaan kung kailan kami huling lumabas ng buong pamilya, kahit nga sa pagkain sa bahay di kami magkakasabay. Laging ako lang nag iisa.

saad ko sa anak ko at tumaas na kame. Bonding na din namin itong pamilya. Ako na ang mag sasabi KUNG SINO MAN ANG MAGTANGKA PA NA SIRAIN ANG PAMILYA NAMIN SORRY WALA NA KAYONG LABAN. REYNA KO ANG MAKAKALABAN NYO.

Umiiyak pa rin ito. "Yes, son. I'm fine," she cried. Niyakap ko lang siya hanggang sa maka-recover siya sa sakit. Totoo naman ang sinabi ko, e. Kailan ba nagkaroon ng pamilya sa pamamahay na ito? Panay away at misunderstanding na lang ang palaging issue kapag umuuwi ako. Kung hindi sina Mom at Kuya ang nag-aaway, kami ni Dad ang nagsasalpukan.

Masaya talaga kumain kapag may kasalo ka sa hapag lalo na kapag mga mahal ko ito sa buhay. Mula sa pamilya ni Laica ay komplito sila. Magulang at mga kapatid ni Laica. Ganoon rin sa akin. Ang aking magulang, wala man akong kapatid pero masaya ako na naging maayos na kami ng aking magulang. Kahit anong pagsubok ang mangyari sa atin ay pamilya pa rin natin ang nakapagbibigay ng saya sa bawat isa sa atin.

mahina kong sinabi. Siguro dapat ay sabihin kong wala na talaga akong pamilya para tigilan nila ang kakatanong tungkol sa mga magulang ko. "Naku, pasensya ka na ha! Buong akala kasi namin may pamilya kapa." Ngumiti ako dito para ipakitang ayos lang sa'kin. Tutal ako naman itong naglilihim sa kanila ng totoo kong pagkatao.

tumango sya at sabay sabay na tumawa Ang sarap pala sa pakiramdam na makasama ang kapamilya ko, akala ko wala na ako non. Kaya matagal na panahon kong binaon sa limot ang salitang pamilya "Sir!" "Let me go you bastard! I just want to see my baby!" unti unting sumikip ang dibdib ko at bumagal ang pag hinga Hinding hindi ko maaaring malimutan kung sino ang nag mamay ari ng tinig na iyon. Bakit ngayon pa, hindi pa ko handa "Utos lang po iyon saakin-"

Ngumiti ako at marahan kong tinuyo ang pisngi niya na nabasa nang luha. “Hindi ka mag-iisa. Hindi lang ako ang pamilya mo, Abuela. Nandiyan si Carli, si Daddy, ako at ang magiging mga anak namin ni Rev. Kaya ay huwag na huwag mong ipaparinig sa akin ang hindi magagandang salita na sinabi mo. Pamilya tayo, Abuela.” Ngumiti si Abuela at agad niya akong niyakap.

Parang may mali, na siyang hirap ko namang matukoy. "I'm so excited to give this news to my family. I'm sure they will be pleasant, since they know how much I love you. This is going to be a big celebration." Aniyang tila nagpapakulong na sa sarili niyang imahinasyon.

Isang picture, at kilala ko kung sino ang naka-featured dito. Mahina akong tumawa. Hindi ko lubos akalain na hanggang ngayon pala ay minumulto pa rin ako ng nakaraan. Hanggang ngayon ay hinahabol pa rin nila ako. It's my real family... isang marangyang pamilya—no, isang mayamang pamilya na tinalikuran ako dahil sa ex ko na hindi nila gusto. The Farrales family... a well-known wealthy family back on our province.