Novel & Cerita Puno Ng Talisay

sabi ko sabay pasok sa loob ng pedikab. Hindi pa muna agad kami umalis dahil kailangan pang punuin muna lahat ng bakanteng upuan. Kinuha ko muna ang phone sa bag at para aliwin muna ang sarili. Tapus, hindi ko namalayang isa na lang pala ang kulang at may biglang pumasok paupo sa harap ko.

Nasaan ka na? Dahan-dahan kong binuksan yung pinto, at agad akong sinalubong ang malamig na hangin ng gabi. Hindi na ako nag-jacket, tumakbo na lang ako. Basang-basa agad yung tsinelas ko habang tinatawid ko ang daan papunta sa kakahuyan. Kumakapit yung putik sa tsinelas ko, at yung tibok ng puso ko, mas malakas pa sa bagsak ng ulan.

Subalit wala pa rin si Lance rito! Sa puno! Bumalik siya para puntahan ang puno kung saan nagsimula ang lahat ng nararamdaman niya. 'Patawad' Nabitiwan niya ang bungkos ng bulaklak at agad na tumulo ang luha niya ng mabasa ang nakasulat sa puno. "Letlet!" Hingal na tawag ni Birang sa pangalan niya.

Namilipit si Talia sandali habang napuno ako ng nakakabulag na inis sa mga salitang iyon. Humigpit ang lalamunan ko at naramdaman kong kumislap ang mga mata ko. "Nasaan siya?"