Pwede Ba Lyrics Al James の小説・ストーリー

Ramdam ko ang kaniyang bigat at ang kaniyang bawat ugat na tila sumasakop sa buong pagkatao ko. ​"You're amazing, Lindsay... f-fuck," paos at hinihingal na mura ni James sa aking tenga habang ang kaniyang mga labi ay bumababa sa aking balikat, nangingagat nang bahagya para mag-iwan muli ng kaniyang pag-aari.

At iyon ang dahilan kung kaya nahulog at sa huli ay napaibig siya ng totoo ng dalaga. "I WANT you to come for me again baby, please come for me" ang boses na iyon ni James ang narinig niya maliban sa magkakasunod n aulos nito sa pagkababae niya. At gaya ng dati, tirik na naman ang mga mata niyang tinapunan ng sandaling sulyap si James bago muling pumikit para namnamin ang masarap na ginagawa nito sa kanya. "Tell me I'm good, Love, tell me," pabulong nitong utos sa kanya saka kinagat ang dulo ng kanyang tainga.

Sabi niya at tinulungan akong umakyat. Nagagalaw naman yung tali kaya itinaas ni James yung sa braso para maiakyat ako at ginawang tungtungan ang binti niya. "You have 1 minute. " Sabi ng emcee saktong baba ko ay naramdaman ko ng pagsakit ng paa ko gawa ng pagkakatulak. "James, di ko ata kaya. Nakirot paa ko." Sabi ko.

Ayaw kong magmukhang kaawa-awa kaya naman pilit kong pinanonormal ang tinig kong bibigay na. ["Naku hindi, hindi ka nakakaabala. Kumakain kase kami ng cake sa ibaba at naiwanan ko sa kwarto 'tong phone. Actually may sasabihin din ako eh,"] ani James na bahagyang humina ang pananalita noong sabihin ang huling pangungusap niya. "Hmm, ikaw muna," nakangiting sabi ko. "Makakapaghintay naman iyong sa akin," dagdag ko pa.

sabi ko. Hindi ko alam kung bakit ko nasabi 'yon. Siguro ay masyado na akong nasasadlak sa pagiging 'asawa' niya. Pero damang-dama ko ang bawat salitang binitiwan ko. "Kung ganoon, mamatay ka na lang!" sigaw ni James. Pumikit ako. Nakarinig ako ng putok ng baril, pero wala akong naramdamang sakit.

I gripped his index finger much to Nite's surprise. "Damn you! Go to hell." Anas nito't matapang na sinalubong ang mga mata ko. "Oh. I am already there." I lean forward, occupy his personal space and bend his index finger. Musika sa pandinig ko ang pagkabali ng buto ng siraulo sinabayan pa ng nakakrinding palahaw niya. "So you could sing. I'm impressed." Ani James na panay ang palakpak.

“Alam kong naririnig mo ako! Please, magising ka na!” Ang naririnig kong boses ni James ay parang galing sa balong malalim. Malayo at mahina. Subali't pilit ko itong pinapakinggan, sinusundan at hinahabol. “James!!! Wait for me! Babalik na ako!” pasigaw kong sabi kaya bigla akong nagising.

"Salamat sa pagpresenta pero kaya ko na ito." Inilapag ni Yazed ang hawak na bulak at hinayaan si James ang tumuloy sa paglinis ng sugat nito. Nang ikabit na ang gasa ay walang salitang inagaw niya iyon sa kamay nito at siya ang naglagay. "Ano ang kailangan mo at tinutulungan mo ako?" prangkang tanong ni James dito. "Gusto ko lang kilalanin ng mabuti ang taong kaagaw ko sa isang babae. Kung karapat dapat ka ba sa kaniya kung sakaling ipaubaya ko siya sa iyo."

sagot ko, nanginginig pa ang boses ko kahit sinusubukan kong gawing normal. At sa totoo lang, hindi ko alam kung paano ipapaliwanag ang nararamdaman ko. Parang sobrang dami—sobrang saya, sobrang relief, sobrang pride—na hindi na kayang ikulong sa iisang salita. “Grabe ka naman,” singit ni James, nakangiti habang nakapamewang. “Ikaw pa talaga ang iiyak, eh ikaw ‘yung pinaka-clutch kanina.”

pang-aasar ni James kay Paula bago pinaandar ang kotse paalis sa tapat ng bahay nila. "Ay ano ba 'yan! Ayoko ng barilan. My gosh! Baka hindi pa pumuputok ang baril ko ay nauna nang pumutok ang baril ko sa ibaba sa sobrang takot. Mas gusto ko pang magtahi ng sako at gawing bestida para rito kay Amanda," nakapilantik ang mga daliring sagot nito kay James.