Alas Dose Lyrics 소설 & 이야기

muli pang iling ng doctor na iginala na rin ang paningin kina Alyson. Parang pinagbagsakan ng langit at lupa noon si Dos. Nanikip na ang kanyang dibdib. Hindi na alam kung ano ang magiging reaction. Niyakap siya nang mahigpit ng inang si Alyson, habang napatulala naman si Geoff na naalis na ang tama ng alak ng mga sandaling iyon dahil sa narinig. Mababanaag ang sakit sa mukha ni Dos na hindi magawang titigan ng kanilang mga magulang. Hindi na rin naman makapaniwala si Addison sa kanyang narinig. Nakaawang na ang bibig niya na nilingon ang kapatid na napaluhod na noon habang umaatungal ng iyak at nakayakap sa braso ng kanilang amang si Geoff. Marami siyang gustong sabihin, ngunit ang makitang

God, I just need to hear the sound of you Please, calm me down And I know that it's selfish, but You are the only thing that's Ever made sense to me, I I don't wanna do this I don't know how to do this without you" Akala ko kapag nasa malapit na siya, okay na ako. Hindi na ako manginginig sa kaba, matutulala sa presensya niya at higit sa lahat akala ko hindi na ako tatamaan kapag narinig ko ng personal ang boses niya. "Never stays for long And she's gone in the morning When you come home I just got over being less of you When you leave me I'm in pieces Maybe it's better if we cut it loose" Naramdaman 'kong may tumulong luha mula sa mga mata ko sa line na yun.

Hindi ko alam pero pakiramdam ko’y nagtatalon sa tuwa ang puso ko habang unti-unting lumalapit sa akin si Alas. Hindi ko mapigilan ang sarili na tila ba para akong malalagutan ng hininga. Naninikip yata ang dibdib ko sa pinipigilang kilig. Para sa akin ba ang mga ngiting iyon? Parang gusto kong kurutin ang sarili kung totoo ba talaga ito o nananaginip lang ba ako. “Don’t pinch yourself, lucky girl. Yes, it’s all truth. Everything here is just for you especially me,” nakangiting wika ni Alas na mas ikinabilis ng pagtahip ng aking dibdib.

Nilukob ng matinding kaba si Ace habang yakap si Alas. “I... I c-can't breathe.” Mahigpit na hinawakan ni Alas ang damit ni Ace parteng dibdib. “I have h-heart disease...” Nanlumo si Ace sa kaniyang narinig at mas matinding kaba ang naramdaman niya ng tuluyang mawalan ng malay si Alas. “Alas! Alas!” Niyugyog ni Ace ang balikat nito. “Alas, wake up! Wake up... Don't leave me!” Hikbi ni Ace.

"Si Yaya Isa lang ang nakakaintindi sa akin! I want her as my yaya, daddy!" "Alas, huwag matigas ang ulo!" "Tama na, Uno!" Pinigilan ko siya bago kinarga si Alas sa mga bisig ko. Binuhat ko ito papunta sa isang bench at doon naupo. *** Habang naglalaro si Alas sa garden, nagkaroon kami ng pagkakataon na makapag-usap ni Uno. At si Dos ang naging topic namin.

Nakita ko iyon sa album namin nang minsan ko itong tignan. "Pero ang isa pa pong kinamamangha ko, yung mata po nung aso kulay... gold" namamangha kong sabi. Hindi ko talaga mapigilang mamangha sa ganda nung mata ng aso. Para kasingtunay na gold, yung tipong puwede mong ibenta ng pagkamahal-mahal. Para ngang mas maganda pa yung gold na mata nung aso kesa sa mamahaling gold. "G-gold?" sa hindi ko malamang dahilan, hindi naging tuwid ang pagsasalita ni lolo. Hindi rin nakalampas sa paningin ko ang pagtitinginan nilang dalawa ni lola.

Nakita niyang nagtaka ang gwapong muka ni Ace dahil doon at agad naman niyang inalis ang kaniyang sunglasses na ikinablangko ng expression nito. “Alas, mag usap tayo. Maniwala ka saakin ikaw ang—” muli ay hindi niya pinatapos ng lalaki at binigyan siya ng matalim na tingin. “Pwede ba Stella tumigil ka na sa kahibangan mo. Hindi ako makikinig sa iyo.” Pagkasabi ni Alas niyon ay agad itong tumayo at umalis sa harapan niya. “Alas sandali!” napasigaw siya mula sa pagkakatawag niya dito na ikinatingin sa kaniya ng mga tao doon kaya agad niyang isinoot ang kaniyang sunglasses at sumunod dito.

Kinakabahan akong muling sumilip sa salamin. Matapos naming kumain ng agahan na puro fried lang naman, kaagad ako nitong pinaghanda para sa pag-alis namin. This is my very first time visiting Alas' mother. Kinakabahan ako na baka mapansin niyang nagpapanggap lamang kami ni Alas. "I'll call you tomorrow morning, Miss Angeles. I texted you, didn't I?"

“Well, since nagkaaminan na tayo ng feelings for each other, iyong-iyo na ako!” “Mag-celebrate tayo!” Tinaas ko ang aking ang mga kamay. Lumiyad ako at tumingala para ipahiwatig na puwede niya na akong angkinin nang buong-buo. “Sige na, Alas. Don’t be shy, I’m already yours,” pag-aaya ko habang nakapikit at hinaplos-haplos ang bawat parte ng katawan ko. “Who the f*ck is Alas? Get out of my bed!” naiinis na usal niya.

diin na sabi ko kay Dos. Humarap ako kay Dos na luhaan. "Baka gagaling siya kapag nandito ang Daddy niya,"ani ko kay Dos.Parang baliw na akong tumawa at biglang napahagulhol. "Dos, hanapin mo si Damon, baka gagaling si Alas!"panay ang yugyog ko sa braso ni Dos. "Hahanapin ko siya,"awang-awa ito na nakatingin sa akin.