Reflection #mulan Novels & Stories

At muli— Hinalikan siya. Mas matindi ngayon. Mas walang pag-aalinlangan. Parang inaangkin siya. Parang sinasabi— Wala kang kawala. Nanlaban siya—sandali. Pero unti-unti… Nawala ang lakas niya. At muli— Sumuko siya. Nang maghiwalay sila, hingal siya. “Ganun ba ang ‘walang pakialam’?” bulong ni Adrian.

CALIX POV Hindi Maka paniwala SI calix na ang tatambad sa kanya ay ang hubad na katawan ni jasmine. Nataranta na lang siya NG marinig itong nag sisigaw kanina kaya sa sobrang taranta niya ay muntikan niya ng masira ang pinto. Kaya ng ma buksan niya ang pinto ng palikuran ganun na lang ang gulat niya ng makitang nakatalikod ito at kahit isang saplot sa katawan ay wala itong suot. Lalo siyang hindi makagalaw ng humarap ito kaya hindi niya napigilan ang sarili niya na pagmasdan ang kabuoan nito. kaya nagulat pa siya ng biglang sinara ni jasmine ang pinto ng palikuran.

Mula sa labasan ng bala ay naipon doon ang kulay dilaw na liwanag hanggang sa unti-unting nahubog ang hugis bilog na enerhiya. "Sa ngayon hihiramin ko muna 'yung battlecry ni Miya sa larong Mobile Legends. One shot one kill!"sigaw ni Julian at kumawala ang mapanirang enerhiya sa baril ni Julian. Para itong laser beam na tumama sa katawan ng kalaban at halos mabura ang natatamaan nito. Isang malakas na pagsabog ang umugong dito sa gitna ng kakahuyan, nagdulot ito ng sunog sa mga punong-kahoy at ang iba naman ay naging uling.

Muling Maging Akin - SPECIAL CHAPTER 04 ✯COSMO VALTERI FONTANA✯ –FLASHBACK– “Haylabyu, bagong kanta yun. Kinakanta ko lang. Wag mo na ako intindihin, sis. Gora na us!” halatang naguluhan siya sa sinabi ko.

"Ganoon ba talaga siya kagaling sa aktwal na labanan? Isang babae lang siya laban sa isang buong armada ng iyong mga sundalo." ​Tumingin si Silas sa labas ng reinforced glass window, sa madilim at malawak na direksyon ng Manila Bay kung saan nawala ang kanyang tatlong mahahalagang bihag. "Hindi mo naiintindihan ang sining ng pakikipagdigma, Chua. Sa militar, mayroon kaming tinatawag na 'Force Multipliers.' Isang natatanging tao na may kakayahang baguhin ang takbo ng isang buong digmaan gamit ang kanyang utak at kamay. Si Haven ang isa sa mga taong iyon. Kaya niyang gawing nakamamatay na armas ang isang simpleng patpat at gawing isang matatag na kuta ang isang madilim na kweba. Kaya niyang pu

Samantala, mula sa balkonahe ay tahimik na nakatingin si Arturo. Nakaharap si Marian sa salamin. Nakasuot siya ng puting pantulog na may simpleng lace collar. Wala siyang kahit anong makeup. Pero lalo siyang mukhang bata at presko. Makinis ang balat niya. Maliwanag ang mukha niya sa ilalim ng ilaw. At ngayon ay nakatayo sa likuran niya si Rhian, maingat na pinapatuyo ang buhok niya.

“What? Of course not!” “Tsk!” Muli siyang napaismid. “Don’t give me that answer when you have that guilty look on your face,” asik niya saka bumalik sa pagkakasandal sa upuan. Dahil suot pa rin niya ang pulang bestida ay pinatungan na lamang niya iyon ng jacket at inilugay ang buhok. Kinuha niya rin ang itim na eyeliner sa loob ng backpack niya na inihabilin kay Farrah at muling nilagyan ang mata. This is her get-up when she is playing guitar, and she is not complete without it.

Dahilan upang manigas si Janella. Sa salamin, malinaw niyang nakikita ang kanilang repleksyon—magkatabi, parehong may hawak na sipilyo, at sabay na gumagalaw. Isang simpleng eksena… pero parang may kung anong bumibigat sa hangin.

Mukhang conscious siya sa kanyang kapansin-pansing anyo habang tinititigan si Calista na may mapang-akit na mga mata, na ginagawang hindi mapaglabanan ang kanyang sarili. Ang mga labi ni Lucian, na namumula dahil pinainit ng singaw, ay dahan-dahang bumuo ng magiliw na ngiti. "Bakit mo ako tinititigan ng ganyan? Gusto mo ba akong makitang namumula?"

May ibang tono ito, malamyos na parang totoong curious. --- Pagdating sa mansyon, inabutan sila ng mga kasambahay. Agad namang nag-retreat si Selene sa loob ng kanyang walk-in closet, tinanggal ang heels, at umupo sa harap ng vanity mirror. Sa salamin, nakita niya ang repleksyon ng sarili, ang babaeng nakangiti kahit walang dahilan. “You’re smiling again,” sabi niya sa sariling imahe, bahagyang natawa. “What’s wrong with you, Selene?”