Reflection #mulan Novels & Stories

Pero nagulat nalang ako ng bigla itong sumigaw at ginamit ang kanyang Hold power. "REFLECTION: REPLICA!" Sigaw niya bigla namang may nabuong liwanag sa aking harapan. Katapos nang liwanag na iyon ay bigla na lang nagkaroon ng isang salamin sa aking harapan at nakita ko ang isang babae na may mahabang puting buhok, may puting pilik mata at may maputing balat.

Chapter Fifty MULI pa niyang sinipat ang sarili sa salamin. This is it, Maris. Ito na ang araw na pinakahihintay mo! She's wearing a green ruched front bodycon dress. Above the knee ang haba at hakab ang buo niyang katawan. Inihanda niya ang faded jacket at isusuot iyon kung sakaling ginawin siya. The color of her face with light make up was well blended with her skin. Sinubukan na rin niyang maglagay ng lipstick.

Namalik mata lang ba ako? Pero bigla na lang yong puso ko naninikip na parang di ako makahinga kaya ipinikit ko na lang ang aking mata. Pagdilat ko mga ilang minuto lang naman, nag- iba ang lugar na kinaroroonan ko parang mall tapos may dala akong gitara. Teka ano to? Kahit matanda na ko mayaman naman ako di ko kyalangan mamalimos at isa pa di na ganon kaganda ang boses ko matanda na kaya ako...

Ganito pala ang itsura ko, hinawakan ko ang muka ko, napakaganda nang nakikita ko. Halos maiyak ako, napadako ang mata ko sa noo ko na may band aid at sa damit kong madumi, namumugto rin ang aking mga mata dahil sa kakaiyak Tinitigan kong mabuti ang reflection ko sa salamin. "Lumapit ka Aurora..." ayan nanaman ang tinig. Parang ang reflection ko sa salamin ang tumatawag saakin. Naka tingin lang ito saakin, lumapit ako ng husto dito.

assistant"> Muli niyang sinulyapan ang phone niya kung saan sunod-sunod ang pagputok ng notifications, isang ingay na halos hindi na humuhupa. Trending. Kumakalat. Lumalaki. At bawat pag-refresh, lalo lamang lumalawak ang gulo na kanyang sinimulan. “At ngayon…” marahan niyang sabi, naniningkit ang mga mata, “hindi na lang basta pangalan mo ang nadungisan, Mira…” Saglit siyang uminom ng alak. “…kundi pati reputasyon mo sa harap ng buong mundo.”

Marahas na itinulak ni Let ang nasasabunutang amo na napasandal naman nang paharap sa vanity mirror nito. And there... Fate saw someone's reflection. It wasn't her. Ibang imahe ang naroon sa salamin-- si Faith Avila.

"Ma'am? Ang ganda ganda niyo po pero para po kayong ibang babae!" Gulat na komento ni Mila dahil bukod sa nagpalagay rin ako ng contact lense sa mga mata ay nagsuot din ako ng maiksing wig na kulay blonde. I smiled habang tinititigan ang sarili sa salamin. What I see in the mirror is a different woman. Ibang iba sa mukha ng isang Thalia na inosente at mala anghel. And this is the look that I want people to see, lalong lalo na para sa mga kalaban ko.

Kung hahayaan niya itong maghalukay ng katotohanan, masisira ang plano niya. Kailangan niya itong unahan. Kailangan niya itong pigilan sa balak nitong paghahanap sa totoong nangyari. Patuloy ang pag-agos ng masaganang luha sa mukha ni Janella. Ang simpleng makeup na maingat niyang inilapat sa kanyang mukha kaninang umaga ay kalahating nabura na dahil sa pag-iyak at ang natitirang bahagi nito ay tuluyan nang humawa at naging mantsa sa mamahaling damit ni Vernon.

Sigurado ako maliligaw ako sa sobrang gara, at laki nito. Biglang bumukas ang automatic gate nito and a voice command was asking some identification verification. Nilingon ako ni mang danilo “Ms. Maliyah, kailangan niyo po muna bumaba para ma scan ang retina ng inyong mga mata.” Magalang nitong saad sa akin. Agad naman akong tumango at bumaba sa sasakyan at tumapat ako sa flat screen kung saan nakikita ko ang aking pangalan.

Umupo sa sopa si Fabian at muling tinignan ang album. Sa video, nakangiti si Lillian pati ang mga mata nito. Ang kanyang makinis at inosenteng mukha ay kasing kinis ng binalatan na itlog. Ang kanyang malaki at masiglang mga mata at kasing dalisay at linaw ng salamin. Ang kanyang mga mata ay mukhang masigla habang nag-uusap sila. Para siyang isang manika. Oo, isang manila na hindi nakakapagsalita.