Novel & Cerita Renaissance Woman

Ang mga kasama ko ay halata sakanilang mukha ang pagkamangha at aliw sa nakikita, samantalang ako ay tamad na tamad sa nangyayari. Wearing their sexy dresses, high heels and fucking hardcore make up. Which I dont like, magaganda naman sila pero bakit kailangan pa mag make up? bulong ko sa sarili. Its really obvious to them that they kind of high class girls. From height, with milky skin, butt, showy cleavage and of course beautiful faces. Yung iba sa kanila ay halatang may lahi. Walang wala sila sa kagandahan ni Ingrid. Light makeup or even just a bare face. she is so gorgeous. Ngunit sa pagpasada ko ng tingin bawat isa sa kanila ay napako ang aking mata sa babaeng nasa bandang likuran.

“What is your quality as a woman?” She’s now questioning my quality and capacity. Hindi ko alam kung manliliit ba ako sa sarili ko dahil sa kaniyang tanong ay man lalo kong naalala ang isa kong pagkakamali. I saw my reflection behind him. The brave woman who conquered through ups and downs and deals with her own demon every night. My quality as a woman is a multifaceted tapestry woven with myriad colors, composed of my unwavering strength that surges through my veins, enabling myself to overcome adversity, my unyielding determination that propels me forward, defying limits and shattering glass ceilings, my radiant grace that emanates from within, captivating hearts with its elegance and pois

Maraming awards? Lahat ng impormasyong ito ay hindi tugma sa babae na kilala niya. Ang babae na kilala niya ay isang mahinang babae na kailangan ng proteksyon niya, isang ordinaryong designer na nagpapakapagod para mabuhay, parang si Cinderella na walang kahit ano. Paano siya naging tagapagmana ng mga Dela Cruz? Wala naman siyang marangyang background noon.

Hindi agad siya nakasagot. "I'm sorry, alam kong bago pa lang tayong magkakilalang dalawa. I just notice that you're still young to retire." Ngumiti siya na hindi man lamang umabot sa kanyang mga mata. The woman is too old already for her to be rude. Saka mukhang mabait naman ito lalo na noong iginaya siya nito papasok sa panandaliang tutuluyan niya.

For that bitch Anastacia? Napadàing ako sa biglaang pagsakit ng aking ulo. Rumaragasa sa aking ala-ala ang mga tao at mga nakaraang pangyayari na hindi pamilyar sa akin. Cecilia Eckhart Campbell. I remembered this woman's name. Ah! She’s the character of the book that I had read before. Kung ganun, my soul was transmigrated into this woman's body? How come? Sa librong binasa ko ay walang exposure ang babaeng ito, she was just mentioned once.

It was comfy as it looked. Amaze na napako ang mga mata ni Arriana sa itaas ng pagdilat niya ay tumambad ang magandang disenyo sa ceiling. It was a painting of a man and a woman, hindi niya ma-describe ang pananamit nito dahil hindi siya familiar. Ang magandang babae ay patihayang nakahiga sa damuhan na napapaligiran ng ibat-ibang klaseng makukulay na bulaklak, habang ang lalaki naman ay nakapatong ang ulo nito sa tiyan ng babae. Both are staring at her, which means they are staring at the sky. Pero ang hindi niya maintindihan ay kung bakit magkaiba ang ekspresyon ng dalawa. The woman was lively and she was smiling. Medyo bright din ang parte nito, samantalang ang lalaki ay seryoso at malami

aroganteng tanong ng babae. "Listen carefully, weaklings. I am not Jane, not your bestfriend, not your employee and not a push over. I am Nueva. I hate to say this, but I once belonged up in the sky with all the phases of the moon. I am one of them before but now, I am not. They are all wretched and weak." she narrated. While introducing herself, she glowed with a light that is contaminated with darkness, showing off a purple-ish light strands. The wind started to blow wildly. Her eyes shifted from brown to deep black. Her hands gave off, tons of electric currents like mini thunderbolts circling around her arms. She was dressed in a rugged frock that covers her being. Nueva is far more diffe

said Eden. Hindi ko rin ikakaila ang ganda ni Eden, ang tuwid na blonde at maikli niyang buhok ay bumabagay sa kasuotan niya, a gorgeous and ridiculously expensive red fitted dress. She's the Goddess of the night, the queen of the moon, and the apple of the party. "Nahihiya ako," bulong ko sa kaniya. "Just chin up and smile."

Imbis na pumunta ako sa canteen ay pumunta ako sa office ni Sir Havien at pinasa lahat ng docyu na kailangan ng company . " Sakto miss Rietra nandito ka !! Order mo ko ng coffee please . " Utos ni Sir ng may pag galang . Sinunod ko ang utos ni Sir Havien ng walang sinasabi o anumang reklamo kahit na wala akong gana today na pumunta Kay Rose . " Hi " walang gana kong sabi sakanya . " O ano ? Ang blue mo naman ata bhe bakit ano bang nangyari sayo , sad girl ka ba for today ay taray !! " Prankang sabi ni Rose habang nag titimpla ng kape .

Ang mga mamahaling gamit na nakadisplay sa may bawat sulok niyon ay nagbibigay ng kahulugan ng tunay na karangyaan dahil sa malagintong kinang na nililikha ng mga iyon sa tulong ng liwanag ng naglalakihang aranya. Simula nang magkolehiyo siya ay bihira lang siyang makauwi rito, madalas ay tuwing bakasyon. Sa laki ng bahay nilang iyon ay silang dalawa lang ng kanyang ama ang nakatira doon kasama ang mga tagapagsilbi. Namatay ang kanyang ina sa sakit bata palang siya kaya simula noon ay si Clara na ang tumayo niya bilang nanay na siyang nag-aasikaso sa kanya sa lahat ng bagay lalo pa't abala ang kanyang ama sa negosyo.