Oh Cecilia Lyrics Novelas e Histórias

Pinunasan niya ang luha sa aking mukha bago niya ako muling nginitian. "I love you, Chanel," nakangiting aniya. Iginalaw niya ang kaniyang kamay papunta sa magkabila kong pisngi at hinawakan iyon. Unti-unti rin niyang inilapit ang kaniyang mukha sa akin ngunit bago pa man lumapat ang mga labi namin sa isa't isa ay hinarangan ko na ng palad ko ang aking labi. Nagtataka naman niya akong tiningnan pero pagtawa lamang ang isinagot ko sa kaniya bago tumakbo palayo. "Hey! Chanel Ganza, masama akong bitinin!" natatawang sigaw niya kaya napatakip na lang ako sa aking mukha dahil sa kahihiyan habang tumatakbo pa rin.

ang malamig at hindi makapaniwalang tanong ni Gary nang makabawi sa pagkagulat. “Mahal ko si Lana na parang sarili kong anak. Dugo at laman ko ang batang iyon, kaya kung hindi mo siya matatanggap, pasensya na,” noon kumilos si Cecille na nilapitan at pinto saka iyon binuksan. “makakaalis ka na,” pagtataboy nito kay Gary. “Pagsisisihan mo ang ginawa mong ito Cecilia,” si Tito Gary na nasa tono ang matinding hinanakit para sa tiyahin niya.

Cecilia looked at the stage nang makitang tumigil ang pagtutog ng orchestra. Umakyat ang isang emcee sa stage na nakilala ni Cecilia na isang staff sa Kalinga. Kung hindi niya nakakalimutan, Ms. Lebratica ang tawag ni Shianna rito. Nagsalita ang emcee kaya tumahimik ang lahat..

Bumagsak ang katahimikan sa buong silid. Si Donya Cecilia ang unang umalma. Mabilis siyang tumayo nagliliyab ang mga mata sa pagkamuhi. “Nakakahiya!, kahit kailan ay wala kanang Magandang ginawa” singhal nito kay Amanda. “Hindi mo man lang ba kayang maghain nang maayos? Anong klase kang asawa kung hindi mo kayang pag silbihan ang iyong mga bisita.”

Sa huli ay bumuntong hininga si Selena "Totoo rin yan." Bigla na lang… "Hoy! Importante ba ang tingin niyo sa sarili niyo?!" sigaw ni Cecilia nang sumugod siya mula sa malayo. "Hinihintay kayo ng Old Master, at matagal-tagal na rin! Bakit di kayo pumasok? Ano pa bang pinagdadaldalan ninyo diyan? Ano pa bang dapat pag-usapan? Nililibre namin kayo ng hapunan tapos magpapaimportante kayo diyan?"

Mararamdaman sa pagtingin ni Cecilia na para bang sobrang layo ng loob nito. Gulat na gulat si Neo. Hindi niya inakala na darating ang araw na talagang gagawin ito ni Cecilia. Agad-agad namang pumunta si Cecilia sakanyang kwarto para kunin ang kanyang mga gamit.

Pagkatapos niyon, binuhat ni Colton si Cecilia at naglakad palabas ng presinto. Labis na ipinaglaban ni Cecilia ang lahat ng kanyang lakas. "Hayaan mo na ako, ikaw na ang bahala!" Sa kasamaang palad, kahit gaano pa siya kahirap, hindi niya kayang makalaya sa pagkakahawak ni Colton. Sa dulo ng kanyang talino, Kinagat niya ito sa balikat. "Ah!" Napasigaw si Colton sa sakit, at agad na nahulog ang isang chop sa likod ng leeg ni Cecilia.

Suot ang flowing gown nito na kulay pula at hapit sa katawan ay pumasok si Cecelia na nakaabresyete sa kanyang asawa. Nakataas noo niyang naglakad papasok. Para siyang diyosa na bumabasa sa Mt. Olympus kaya hindi mapigilan ng ilang kalalakihan na mapalingon sa kanya.

“Ma’am, alam kong nalulungkot ka dahil sa pagkawala ni senyorita Liyah, pero wala talagang lunas ang sakit niya. Ang bawat araw na lumilipas ay dagdag na paghihirap lang.” “Baka ito rin talaga ang kalooban ng Diyos,” malungkot na sabi ni Cecilia habang tinititigan si Isabella nang may awa. Bilang kapwa babae, nauunawaan ni Cecilia ang sakit ng mawalan ng anak. Pero hindi rin puwedeng manatili sa lungkot habang buhay.

Paano kung hindi ko makita si Cecilia na lumalaki kasama ang kapatid niya? Teddy: (hinaplos nang mahina ang tiyan ni Sophia) Hindi iyon parusa, mahal. Ito ang patunay na kailangan nating lumaban nang mas malakas. Ang baby natin… gusto ko siyang ipanganak sa mundong ligtas. Gusto ko siyang lumaki na may buong pamilya na hindi natatakot sa anino ni Jane. At sisiguraduhin kong mapoprotektahan ko kayong lahat. Kahit kailangan kong harapin si Jane mismo, gagawin ko. Kahit kailangan kong patayin ang lahat ng tao niya, gagawin ko. Ikaw ang buhay ko. Si Cecilia ang buhay ko. Ang baby natin ang buhay ko. Hindi ko kayang mawala kayo.