Reyna Elena Meaning Novels & Stories

“Well said, Mother Velasco. Worthy indeed. But time will tell, hindi po ba?” The crowd tittered uncomfortably. Adrian’s jaw tightened, but Elena beat him to it. She raised her glass, voice steady, laced with resilience. “Time will tell, Rafael. But one thing’s for sure. I don’t need anyone’s permission to be worthy. Hindi ako isang trophy, hindi ako business deal. I’m Elena Vargas. Remember the name.”

"Paano mo nalaman ang pangalan ko? Hindi kita kilala." Lumapit si Elena at ipinakita ang isang luma at kalawanging locket. Nang buksan ito ni Rafael, nakita niya ang litrato ng kanyang ama—si Don Rodrigo Valderama—kasama ang isang babaeng kamukhang-kamukha ni Elena. "Anak ako ni Gabriel San Jose," bulong ni Elena. Halos tumigil ang pagtibok ng puso ni Rafael. "Ano? Ang inventor? Ang taong... ang taong sinira ng pamilya ko?"

tanong ng baklita sa unahan. "Nandito kuya Borge." malakas na sigaw ni Miling habang winawagayway pa ang kamay ko. "There you are, come on sis. Para mag start na tayong ayusan ka, sayang naman ang ganda mo." ani ng baklita kaya naglakad ba ako papunta doon at naupo. "Pak! Na Pak! Pala 'tong Reyna Elena natin. Kaunting make-up lang pala ang gagawin dito." sagot ng baklitang Borge daw ang pangalan.

Tawag sa kaniya ng isang babaeng sa wari ko'y kaedaran lang rin ni Mama. "Mrs. Agapito, si Venus po anak ni Don Alfonso at Doñya Olivia, s'ya po 'yong papalit kay Tess bilang bagong Reyna Elena." I plastered an awkward smile as she roamed her eyes on me from head to toe. Mas lalo pa 'kong kinabahan sa kaniya at sa paraan n'ya nang pagtitig sa 'kin nang inikutan n'ya ko. Kung hindi lang siya babae, iisipin kung minamanyak n'ya na 'ko sa isipan n'ya.

galit, Sa Reyna.

Tinapik niya ako at ibinigay ang isa pang article galing news team. Natawa sila at sabay sabay nilang sinabi ang kanyang pangalan, "Si DANTE CONSTANTINO GILLESANIA." "Seryoso ka Elena, hindi mo kilala si Dante?" sabat ni Melanie. My mouth opened for a while. Napalunok ako, nahiya sa aking ginawa. "Ah si Dante. Oo kilala ko siya." At kakakilala ko pa lang sa kanya. "Ay nako Elena, kahit kailan talaga huli ka sa balita," sagot ni Maia.

bati ni Elena, pagod na pagod. Imelda looked at her with pure disdain. "Wag mo akong tawaging Mom. Wala akong anak na kasing-sama mo. You’re a white-eyed wolf, Elena. Pagkatapos kitang palakihin ng bente anyos, ganito lang ang igaganti mo?" Hinawakan ni Imelda Valdez ang braso ni Jace Rivera. "Kung hindi dahil kay Jace, baka hindi na kita makita forever!"

Kaya sobra ang kaba ni Nadine na pabayaan siyang umalis. “’Wag kang mag-alala, hindi ’yan mamamatay. Malamang pupunta na naman ’yan sa pamilya Calderon,” malamig na sabi ni Reyniel habang nakatingin sa pinto, puno ng pagkadismaya ang mga mata. “Babae lang ’yan. Kung nawala, nawala. Ang daming babae sa mundo. Sino ba ang pinapakitang matapang diyan, parang mamamatay sa drama?”

May mga nakatayo sa gilid ng kalsada, may mga nakaupo sa kanilang mga upuan, may mga batang kumakaway at nagsisigaw kapag dumadaan kami. Ako ang nasa pinakahuli, hawak ang malaking krus, habang nakasuot ng kumikislap kong gown. Ramdam ko ang bigat ng korona sa ulo ko, pero mas mabigat ang dami ng matang nakatuon sa akin. “Ang ganda ng Reyna Elena!” may sumigaw mula sa gilid. “Ang kinis niya, parang artista!” “Siya ba ‘yung personal maid ni Sir Keilys? Ang ganda pala talaga niya!”

iniabot ni Cresia ang kanyang kamay. "Ako po si Reinella," sagot ni Reinella nang may paggalang at hinawakan ang kamay ni Cresia. Natigalan si Cresia nang mapagtanto kung gaano ka bait at kagalang ni Reinella. "Masaya ako na nakilala kita, dahil simula nang magbigay ka ng gatas para sa aking apo, hinahanap-hanap ka namin pero hindi ka namin makita. Nagpapasalamat ako na ngayon ay nagkita rin tayo," masiglang sabi ni Cresia.