Novel & Cerita Yearned

Napabuntong hininga si Fernan, naisip niyang wala siyang ibang kailangang gawin kundi ang kausapin ito ng masinsinan. Ilang araw na kasi silang walang matinong conversation. Kung nag-uusap man sila hanggang tango lang si Kendra at kung may tinatanong man si Fernan dito tungkol sa inaasta ni Kendra sa harap niya ay umiiwas naman ito. He felt like everything is enough already. Magkasama nga sila araw araw pero feeling niya ang layo na nila sa isa't isa. The phrase *so near yet so far* is real. Mahinahon niyang hinawakan sa palapulsohan si Kendra at hinila ito paalis sa kinatatayuan nila.

Turan ni Marj. "Congrats Janna! We should celebrate for that..." Saad ni Rich na sinang ayunan naman ng lahat. Habang ako ay nanatili pa ring tahimik. After four years... Finally, I already reached my dream. Ako na ang number 1 top famous model, nag bunga na lahat ng pinag hirapan ko at ngayon, nakuha ko na ang pinaka-aasam kong pangarap. Gusto kong sumabog sa saya, gusto kong sumigaw at tumili dahil sa wakas, ako na ang number one, pero...pero bakit hindi iyon ang nararamdaman ko? Bakit wala akong maramdamang saya sa balitang natanggap ko. Bakit?.... Bakit hindi na ko masayang naabot ko na ang matagal ko ng pangarap? Is this because, this is not what I really want now?

NAKAKASAWA din pala minsan na maghintay sa taong hindi mo alam kung kailan magigising pero wala kang magagawa kundi ang maghintay. Ngayon ay nararamdaman na ni Yzainna ang pakiramdam ni Wren ng hintayin siya nito ngunit hindi pa siya nakakalahati sa nararamdaman nito. Si Wren ay apat na taong naghintay sa kanya pero siya buwan pa palang. She wish waiting for him to be awake is worthy.

Ang Bagong Taon ay palaging ordinaryong araw lang para sa kanya. Kinuha ni Kian ang isang papel, inilatag sa harap niya, saka siya yumuko at hinalikan siya sa labi, banayad, halos dasal ang dating. “Noong sinaunang panahon,” sabi niya, “ang New Year’s money ay para itaboy ang malas at sakuna. Dalawampung taon kang nawalan niyan, so I’ll make it up to you. Gusto ko na sa buong buhay mo, Kerstyn, wala kang danasin na kapahamakan.”

' Patay kana ' Hindi ko mapigilang sabihin iyon sa aking sarili, na nais ko nang sabihin sa mismong harapan niya. " Ten years, Lia. I've been gone for ten years. " Habang sinasabi niya ang mga katagang iyon ay umabot na ang kanang pisngi ko at marahan itong hinaplos. Napapalunok ako, sa t'wing nararamdaman kong muli ang haplos ng kanyang kamay, na sampung taon kong hindi naramdaman.

May mapaglarong ngiti ito. “Nope.” “Come on, April! Unfair. Isa pa, you lend me your ears when I am down. Now I’m lending my ears and time to hear your story.” Nagpakawala siya ng buntong hininga… “Oh sige.” Nagliwanag naman ang mukha nito. “Nice!” * MALIGAYANG BAGONG TAON PO! NAWAY LAHAT TAYO AY MASAYA AT LIGTAS NGAYONG 2023! *

Walang kamalay-malay ang mga ito na nagkaroon sila ng tensyon ni Fien kani-kanina lang. “Mabuti naman apo ako, alam mo kung may isa akong wish sa birthday kong ito,” nangislap ang mga mata nito na may inaalala. “Ay iyon ay ang maabutan ko ang magiging apo ko sa tuhod sa’yo. Sana magkaanak na kayo ni Fien.”

Ang bawat pangarap, bawat plano, bawat lihim na pagmamahal niya ay parang nagbibigay sa akin ng lakas. Dinala ko ang kamay ko sa dibdib ko. Ramdam ko ang bawat tibok ng puso ko—isang paalala na ako’y buhay, ako’y lumalaban, at ako’y patuloy na nagmamahal kahit na may layo. Isang taon ang lumipas, ngunit sa puso ko, bawat segundo ay tila ngayon lamang. Ang Fendi International expansion? Hindi ko alam kung anong mangyayari sa negosyo. Ngunit alam ko ang isang bagay: kung kailan bumalik siya, handa na akong harapin ang lahat.

at nagsalita ako magkikita tayo ulit kira , madiin kong salita Mag iingat kayo. dagdag ko pa atsaka ako tumalikod. -- kinabukasan ay may natanggap akong message mula kay mr. delafuentes. "Sheyron, please do me a favor. gusto ko ng dalawang araw na pahinga na kasama kayo ni dylan at ang mga staff" magpa book tayo ng resort sa bandang Aurora .

Hindi ko alam kung babae ba ang hanap niya o katulad niya, medyo malihim ang kaibigan ko pero may idea na ako. Kaya kapag day-off ko ay baka magkita nga kami at dahil alam niya kung ano ngayon ang aking trabaho dahil sinabi ko sa kanya ay wala na siyang masabi kundi ang matulala. Eh, anong mali sa pagiging Yaya, aber? One year na palugit at kung nagustuhan ko rito ay baka nga mag-extend ako kung gusto pa akong makasama ng mga bata. Hindi naman ako namimilit kung ayaw na akong kasama. I want to make it more memorable instead.