Romans 8:18

“Mhm, so tingly! My body can’t take it anymore. I really want it...” I was in a maternity store while shirtless, demonstrating how to use a breast pump. My body tingled as the soft silicone pumped on my sensitive spots. What made it worse was that it was a public demonstration. It attracted quite a few married men. They were staring at my body. Their intense gazes made me feel shy and worked up. Ridiculously, three men actually asked me to demonstrate which positions would make it easy to get their wives pregnant.

"Ugh .... Pak Calvin, aku nggak tahan lagi ditekan begitu kuat." Di ruang latihan menari, dosen tariku yang bernama Calvin sedang mengoreksi posturku. Tangannya mencengkeram bagian dalam kakiku dan menekannya dengan kuat. Setelah itu, sensasi menggelitik di tubuhku pun mencapai puncaknya. Pada saat yang sama, gangguan adiksiku membuat area di antara kakiku basah, hingga membasahi tangannya.

—Instructor, por favor, deténgase. Vine aquí a aprender a conducir, no a tener una aventura. Dentro del coche del instructor, como seguía sin poder controlar el embrague, el instructor Reeves, quien era amigo de mi esposo, hizo que me sentara en su regazo para enseñarme mejor la técnica. El problema era que ese día yo llevaba una falda corta, y debajo ni siquiera llevaba pantalones cortos de seguridad. Peor aún, en un momento determinado, él sacó algo de sus pantalones y lo presionó directamente contra mí.

"Hmm... pelan-pelan... suamiku masih menelepon..." Aku tengkurap di lantai dengan bokongku terangkat tinggi, gelisah dan berganti posisi sesuai instruksi suamiku. Sedangkan pelatih gym di seberang telepon memegang pinggangku dan menepuk bokongku dengan keras. Lalu sesuai arahan suamiku, dia mendorong dengan kuat...

แม่บุญธรรมคอยดูแลปรนนิบัติผมด้วยตัวเองมาตลอดหลังจากที่ผมกลายเป็นคนปัญญาอ่อน เธอไม่เพียงแต่จะนวดเฟ้นร่างกายให้ผมและพาผมไปออกกำลังกายเท่านั้น แต่เธอยังไม่เคยปฏิเสธสัมผัสจากตัวผมเลยสักครั้ง แม้แต่พ่อบุญธรรมเองก็อาศัยจังหวะที่คิดว่าผมเป็นคนปัญญาอ่อน ทำรุ่มร่ามใกล้ชิดกับแม่บุญธรรมโดยไม่ยอมหลบเลี่ยงสายตาผมเลย ทว่าสิ่งที่พวกเขาไม่รู้ก็คือ ผมได้กลับมาเป็นปกติตั้งนานแล้ว ในตอนที่แม่บุญธรรมกำลังวิดีโอคอลกับพ่อบุญธรรม และใช้ของเล่นช่วยปลอบประโลมตัวเองในระหว่างการสนทนานั้น ผมอาศัยจังหวะที่ไม่มีใครสังเกต กุมส่วนที่แข็งขืนดุดันของตัวเองเอาไว้ แล้วสอดแทรกมันเข้าไปในร่างกายของแม่บุญธรรมทันที โดยที่พ่อบุญธรรมนั้น ไม่ได้ระแคะระคายถึงเรื่องนี้เลยแม้แต่นิดเดียว

8 years ago, Brian Regan and Elise Galloway accidentally slept together, but it was all just a misunderstanding. But, because Elise just left without explaining anything, the misunderstanding ended up becoming a problem in the future. Finally, 8 years later, they met again when Elise applied for a job as Brian Regan\'s new secretary at the man\'s company. Can they resolve their past misunderstandings and work well together as a boss and secretary?

This is the first book in an 8 book series of hockey romances. All 8 books have an underlying theme of ‘life after loss’. My first book is about Natasha, a librarian in her 40s who lost a sibling as a teenager and never healed, preventing her from ever finding/committing to love…and the hockey coach who is twice divorced and has given up his dreams of ever finding his match and having a family-until he meets Natasha…. Will Coach Alex's love (along with his superior skills in the sack) be enough to break down the walls Natasha has held firm for over two decades? The 8 books go through the different players of the team, all having their own versions of loss to overcome, with the captain (Adam) being married to a woman (who happens to be a teacher at Natasha's school) who has a terminal illness and will eventually commit suicide in book 6 and the series ends with Adam's own second chance love story….

Saat usia kehamilan tiga bulan, aku didiagnosis mengalami kehamilan ektopik. Sebagai dokter, suamiku panik bukan main. Dia sibuk mencari koneksi agar aku bisa segera dioperasi untuk menggugurkan kandungan. “Yang penting kamu baik-baik saja. Kalau memang nggak bisa punya anak kandung, kita bisa adopsi saja.” “Solene, aku nggak bisa kehilangan kamu!” Aku sangat hancur dan sedih, merasa tidak berguna. Aku merasa telah mengecewakan suamiku karena tak bisa mempertahankan anak kami. Namun kemudian, aku malah tak sengaja mendengar percakapannya dengan seorang wanita. “Tenang saja, aku sudah bilang ke dia kalau kehamilannya itu ektopik, jadi nggak bisa dilahirkan.” “Dia bakal tanda tangan surat adopsi nanti dan setelah itu aku bakal cari cara buat bawa kamu masuk ke rumah.” “Leo itu putraku satu-satunya, aku pasti akan wariskan seluruh hartaku untuknya!” Saat itulah aku sadar, ternyata pria yang selama ini kucintai sudah lama membangun keluarga lain di belakangku.

Sahabatku mengajakku ke salon kecantikan untuk perawatan wajah, dan di sanalah aku didekati oleh seorang pria muda yang tampan. Pria muda itu tinggi, tampan, punya cara yang lihai, pandai merayu, membuatku merasakan kebahagiaan menjadi seorang wanita. Aku tak peduli lagi bahwa aku masih punya pacar, dan membiarkan diriku tenggelam dalam pesona dan godaannya. Namun aku tak menyangka, di balik kelembutan itu, tersembunyi akibat yang sangat besar.

หลังจากสามีเสียชีวิต ฉันได้ย้ายกลับไปอยู่กับแม่ และก็ต้องประหลาดใจเมื่อพบว่าแม่มีแฟนใหม่แล้ว แฟนใหม่ของแม่ประสบอุบัติเหตุ ดวงตาได้รับผลกระทบจากประกายไฟจากการเชื่อมโลหะ เขาจึงมาขอร้องให้ฉันช่วยหยดน้ำนมใส่ดวงตาเพื่อรักษา เมื่อมองดูน้ำนมที่หยดลงไปทีละหยด ร่างกายของฉันก็สั่นสะท้านเพราะไออุ่นจากร่างกายของผู้ชายคนนั้น ในที่สุด ฉันก็ต้องพบกับความสิ้นหวังเมื่อตระหนักได้ว่า เมื่ออยู่ต่อหน้าเขา หน้าอกของฉันก็ควบคุมตัวเองไม่ได้และมีน้ำนมไหลออกมาเสมอ