Calmness Quotes Novels & Stories

Calm Down, Jace!” Pilit na pag papa kalma sakin ni Luther. I took a deep breath and close my eyes a bit, trying to calm myself. “ Are you calm now?” Tanong niya. . “ Yes." Kalmado na sagot ko. Medyo kumalma ako ng konti ron, pero kahit ganun hindi pa rin mawala ang takot na nararamdaman ko “Now tell me where are you now?”

Malakas ngunit maingat ang kapit nito, sapat para mapatigil siya, pero hindi para masaktan. Bahagya lang siyang napakibot. Hindi pa rin siya lumingon. “Calm down,” mas mahina nitong ulit, mas malapit na ngayon ang boses. “Okay na. You’re safe now.” “Anong sinasabi mong mag-calm down?” sagot niya, pilit pa ring matigas ang boses. “I’ve been calm this whole time.” “No,” mariing sagot ni Jaxen, ngunit hindi galit. “You’re not.”

Kadalasan kong nararamdaman ay ang takot nila sa kamatayan, pero kailangan kong kumalma dahil mas mahihirapan akong hanapin ang kapayapaan sa loob ko kung magpapadali ako. No rush. Relax and meditate, calmly. ‘If there’s a will, there’s a way. If its God’s will, it will be.’ My eyes automatically open, with hope inside. I let my instincts get the best of me, as I brace myself and charge in the war I am facing. I am not allowed to use my angelic powers pero makakagawa pa rin ako ng tama kahit walang kapangyarihan para iligtas ang araw na ito.

Unti- unting nawala ang pagkabalisa sa kanyang puso nang tingnan niya ang kalmado at matatag na ekspresyon nito. " Gumugol ako ng maraming oras sa pag- iisip tungkol dito kagabi. Hindi natin mababago ang katotohanan na ang lahat ng mga bagay na ito ay umiiral. Kailangan natin silang harapin sooner or later, so instead na matakot, dapat lang natin harapin ang lahat ng kalmado. sa abot ng ating makakaya." Inakay siya nito papasok ng resort. "Walang ibang bagay basta't ikaw at ang mga anak natin ay nasa tabi ko."

Hindi naman ‘yon kalakasan, ngunit masakit pa rin dahil sa pasa na natamo ko dulot sa paglalabas ko nang sama ng loob ko nitong nakaraan. “How can i calm down, kung alam ko ‘yang binabalak mong gawin? May plano naman tayo, Johan. Malinaw at maayos na ang lahat, ang kailangan na lang na’tin gawin ay ipain sa patibong ang kung sino mang nasa likod ng pagtawag na natanggap na’tin.”

Naiisip ko pa lang ay nagiging excited na ako. I imagining myself with so many fishes swim with me. Then mag-magbobonfire sa gabi at iisipin ang mga bagay bagay na nangyayari sa mundo. Giving yourself a break is one of the best relaxation. Na kahit ang dami dami mo ng problema, you can set aside it because you want calm. The peace of mind.

I said. "Sana lang ay matauhan na sila sa ginawa nila sa'kin," I added. My eyes were still on the city lights sa baba. Maganda kasi ang view. It makes me at peace in the meantime. They said that there's calm before the storm. I don't know how to calm myself from this anxiety but with him, it makes me calm. He was my peace indeed. He was the one who could calm me.

Hanah agreed, turning the volume of the radio louder. "I'm okay. I'm fine. Wag kayong mag alala sakin." I reassured them, even though I was hyperventilating inside. Silence passed us and I know that they know I am nervous. Hinayaan naman nilang tumahimik at nagpapasalamat ako dun. "Everybody gets high sometimes you know What else can we do when we're feeling low So take a deep breath and let it go You shouldn't be drowning on your own."

May bago akong dinikit na sticky note. “Coffee is temporary. Inner peace is forever.” – R.E.S.K. “Sticky notes, Raven? Talaga ba?” “Yup. Daily dose ng motivation. Wait, may isa pa sa freezer!” Lumapit ako at binuksan ang freezer. Tinuro ko ang isa pang note sa pintuan. "Kung malamig ang puso niya, painitin mo ng ginger tea." “Creative, ‘no?” “Raven, aalisin mo ‘to lahat ngayon din.”