Calmness Quotes Novels & Stories

Calm Down, Jace!” Pilit na pag papa kalma sakin ni Luther. I took a deep breath and close my eyes a bit, trying to calm myself. “ Are you calm now?” Tanong niya. . “ Yes." Kalmado na sagot ko. Medyo kumalma ako ng konti ron, pero kahit ganun hindi pa rin mawala ang takot na nararamdaman ko “Now tell me where are you now?”

Malakas ngunit maingat ang kapit nito, sapat para mapatigil siya, pero hindi para masaktan. Bahagya lang siyang napakibot. Hindi pa rin siya lumingon. “Calm down,” mas mahina nitong ulit, mas malapit na ngayon ang boses. “Okay na. You’re safe now.” “Anong sinasabi mong mag-calm down?” sagot niya, pilit pa ring matigas ang boses. “I’ve been calm this whole time.” “No,” mariing sagot ni Jaxen, ngunit hindi galit. “You’re not.”

Kadalasan kong nararamdaman ay ang takot nila sa kamatayan, pero kailangan kong kumalma dahil mas mahihirapan akong hanapin ang kapayapaan sa loob ko kung magpapadali ako. No rush. Relax and meditate, calmly. ‘If there’s a will, there’s a way. If its God’s will, it will be.’ My eyes automatically open, with hope inside. I let my instincts get the best of me, as I brace myself and charge in the war I am facing. I am not allowed to use my angelic powers pero makakagawa pa rin ako ng tama kahit walang kapangyarihan para iligtas ang araw na ito.

Hindi naman ‘yon kalakasan, ngunit masakit pa rin dahil sa pasa na natamo ko dulot sa paglalabas ko nang sama ng loob ko nitong nakaraan. “How can i calm down, kung alam ko ‘yang binabalak mong gawin? May plano naman tayo, Johan. Malinaw at maayos na ang lahat, ang kailangan na lang na’tin gawin ay ipain sa patibong ang kung sino mang nasa likod ng pagtawag na natanggap na’tin.”

Naiisip ko pa lang ay nagiging excited na ako. I imagining myself with so many fishes swim with me. Then mag-magbobonfire sa gabi at iisipin ang mga bagay bagay na nangyayari sa mundo. Giving yourself a break is one of the best relaxation. Na kahit ang dami dami mo ng problema, you can set aside it because you want calm. The peace of mind.

Walang reklamo syang naghintay sa sofa kanina kahit natagalan ako sa pagbibihis. Bagama't walang gustong magsalita sa amin, hindi ako nakakaramdam ng negatibong tensyon, o pagka-ilang. Para bang may kung anong hangin sa pagitan namin, na nagbibigay ng kasiguraduhan na hindi namin kailangan magsalita dahil naiintindihan naman namin ang isa't isa. Saglit ko syang nilingon. Kalmado lang talaga sya. Ang dalawang kamay nya na nasa manibela ang nagpapatunay kung gaano sya kakalmado ngayon. Steady, relaxed, and capable.

Ang bawat salita nito ay may halong galit, takot, at frustration, na parang pinipilit nitong ilabas ang lahat ng nakapaloob sa loob nito. Kent exhaled slowly, keeping his voice calm even as his chest tightened. “Mae, listen to me… we’re scared, I know, but panicking won’t fix anything. We’ll take it one step at a time, okay? One step at a time.” He tried to keep his tone reassuring, knowing she needed something solid to hold onto, even if he himself wasn’t sure of every next step.

Pagkarinig nito, parang sumakit ang ulo ni Celestine. Magkakatrabaho? Hindi ba ito isang lantaran at walang takot na pang-aasar sa kanya? Gusto na sana niyang suntukin ito, pero pinaalalahanan siya ng konsensya niya, ‘kalma ka lang, huwag padadala sa emosyon.’ Huminga nang malalim si Celestine at pinisil ang dibdib niya. ‘Hindi ako galit, hindi ako galit,’ bulong niya sa sarili.

May bago akong dinikit na sticky note. “Coffee is temporary. Inner peace is forever.” – R.E.S.K. “Sticky notes, Raven? Talaga ba?” “Yup. Daily dose ng motivation. Wait, may isa pa sa freezer!” Lumapit ako at binuksan ang freezer. Tinuro ko ang isa pang note sa pintuan. "Kung malamig ang puso niya, painitin mo ng ginger tea." “Creative, ‘no?” “Raven, aalisin mo ‘to lahat ngayon din.”

Hindi pa naman ako nakapag search kagabi ng something motivational and inspiring quote puro cheesy pick-up lines lang. Buti na lang at nakita ko 'yong quotes for life na nakadikit sa pader. Hindi ko pinahalata na binabasa ko 'yon at dahil do'n, pinuri nila ako kahit na medyo nandaya ako kaya umamin na lang ako at natawa sila. "Pero if words of wisdom para kay Jaq..." this time, I really think hard to form words that could satisfy him to keep living. "Nothing is permanent in this wicked world. Not even our troubles. Kaya cheer up, Jaq. God doesn't give us what we can handle, God helps us handle what we are given." I said straight into his eyes then gave him a bright smile after.