Roses Quotes Novels & Stories

Sabay tingin niya sa kanyang dalang bouquet. Nakita kong pumula ang kanyang pisngi at nag fi-flex ang kanyang muscles habang hinahawakan ng mabuti iyong mga rosas. "Sasalubungin sana kita ng roses pero sinalubong mo ako ng selos! Just... what the hell..." Nag iwas siya ng tingin sa akin. Shit. Kinagat ko ang labi ko at tiningnan ang roses na dala

"I know I'm not the most romantic guy, pero... naisip kong bumawi." Halatang nagpipigil ng ngiti si Levi habang pinagmamasdan ang hawak nitong bulaklak. "Rosas, huh? Alam mong hindi ako mahilig sa flowers." "Alam ko," sagot ni Kenji, nagkakamot ng batok. "Pero sabi nila, flowers are a universal way of saying sorry and... I miss you."

nakangiting tugon niya, at pagkuwento na rin. “Talaga? Sana all pala, mahilig ka pala talaga sa mga rosas, hindi na pala nakapagtatakang itinayo ito ng iyong nobyo,” nakangising ani Kiarah, at tumawa. Natawa na rin siya sa sinabi nito. “Ang ganda nila,” usal niya. “Kaya nga,” sang-ayon nito saka ginupit ang ilang tangkay ng bulaklak.

narinig niyang malalim at kaakit-akit na boses mula sa kabilang linya, na may kakaibang presensya. "Ipinadala mo ba ang mga bulaklak na ito?" tanong ni Rosa, diretsahan at hindi nag-aksaya ng oras. "Nagustuhan mo ba?" tanong ng lalaki, may kasamang pang-aasar pero kalmado pa rin ang tono. "They're boring. Don't send them next time," sagot ni Rosa habang titig na titig sa dalawang bouquet na nakatabi sa sofa, hindi alam kung ano ang gagawin dito.

Umawang na lamang ang bibig niya at namamanghang nilibot ang mga mata sa lugar na biglang nag-transform at mistulang indoor garden ng roses at sunflowers. "Roses represents immortality, while sunflower's meaning is loyalty and a bright future. Magandang combi, di ba?" Hinawakan siya ni Martha sa braso at pinauupo sa silyang nasa sulok. "I-check mo kung may kulang pa, para maidagdag natin." Umiling siya. "Naku, wala na. Thank you so much for the effort," naluluha niyang sabi.

"Pinapanood ko kayo dahil iyon lang ang tanging paraan para mabuhay ako. Ang makita kayong ligtas, ang makita kayong masaya... kahit hindi ako ang dahilan." "Masaya?" tawa ko, isang mapait na tawa. "Inakala mo bang magiging masaya ako sa tuwing titingin ako kay Axel at ikaw ang nakikita ko? Na bawat tagumpay ko ay may amoy ng asul na rosas na alam kong galing sa'yo? Pinahirapan mo lang ako, Xavier!" "Kung ganoon, bakit hindi mo itinapon ang mga rosas?" hakbang niya papalapit. "Bakit itinago mo ang ribbon na ito?"