Rosé Quotes Novels & Stories

"N-natusok ako mom, but it never hurt me nabigla lang ako." "Darling, always remember this, those who fear thorns cannot pick roses. Pumasok ka muna sa loob anak at lagyan mo ng antiseptic 'yan. Ililigpit ko lang itong mga naputol ko na." inalalayan siya nitong tumayo. Nag-ingat naman siya kanina at papaanong natusok siya ng hindi niya namamalayan? Somehow she realized the rose doesn't fit her.

"Tatanggapin mo ba ang rosas o tatanggapin mo na lang ako direkta sa puso mo?" Napatingin si Sara sa kanya. Kahit maraming tao sa paligid, kahit nakakahiya ang eksena, hindi niya maitanggi ang sinseridad sa mga mata nito. Kaya dahan-dahan niyang kinuha ang bouquet ng rosas. "Tinatanggap ko ang rosas…" mahina niyang sabi, saka binigyan ito ng matalim na tingin. "Pero yung sa puso ko, wala pang kasiguraduhan!"

basag ko sa katahimikan. Nakuha ko naman ang atensyon niya at tumingin sa akin. Gumalaw ang ulo ko at nginuso ang mga rosas na nasa mesa, “Naalala mo ang paborito kong kulay at rosas,” wika ko “I appreciate your effort so don’t feel bad about it,” sabi ko pa at kinuha ko na ulit ang mga rosas. Muli akong ngumiti habang hawak ko na ang mga ito. Sapat na sa akin iyong maalala niya ang gusto ko.

Nasa sariling puno pa kasi sila nakatungtong. “You like it, Ma’am?” Napangiti ako sa babaeng lumapit sa akin. Tumango ako. “Yes, I like roses,” nakangiting sagot ko sa kaniya. “We have pink roses too, Ma'am,” ika niya sa malumanay na paraan na akin namang ikinalawak ng ngiti. “Really?” natutuwang usal ko.

Hindi naman gaanong kalawak ang hardin—sakto lang, katulad ng sukat ng fountain. “Kaya pala kanina ang bango ng sumalubong sa akin. Kayo pala ’yon?” sabi ni Elvis sa mga rosas. Iba’t iba ang kulay ng mga ito—may black rose pa na ngayon lang niya nakita nang personal. “Ang ganda mo, at ang bango pa. Alagang-alaga talaga kayo, no? Ang sarap niyong pagmasdan,” masayang wika niya.

"So, is it true that you like me too? Like you said when you got drunk?" "Hah? May sinabi ba akong gano'n?" hindi makapaniwalang tanong ni Rosette. Kaya naman napahalukipkip siya at sinabi, "Okay lang naman kung hindi mo matandaan, p'wede mo namang ulitin sabihin sa akin, e." May pangungumbinsi pa niyang sabi. Nakita niya ang pag-awang ng labi nito at sandaling pagtaas ng kilay. "Hala! Dapat pa bang ulitin kung.. narinig mo naman na?"

saad noya sabay lahad sa mga kamay ko ng pink tulips. "Thank you," saad ko at saka niya ako iginiya sa lounge. "What are we doing here, Hero?" tanong niya. "Uh, nothing, I just want you to relax a bit. You're beautiful Rose, you should smile often," saad niya.

Maliban sa matalino, mayaman, napakagaling mag basketball ay kamukha n'ya pa 'yong singer na kumanta ng No Promises na si Shane Ward. "A red rose to a beautiful lady." nakangiting wika n'ya sabay abot sa akin ng isang tangkay na pulang rosas paghinto n'ya sa tapat ko. I rolled my eyes. Ginaya pa 'yong asawa ko. Walang originality.

"Pinapanood ko kayo dahil iyon lang ang tanging paraan para mabuhay ako. Ang makita kayong ligtas, ang makita kayong masaya... kahit hindi ako ang dahilan." "Masaya?" tawa ko, isang mapait na tawa. "Inakala mo bang magiging masaya ako sa tuwing titingin ako kay Axel at ikaw ang nakikita ko? Na bawat tagumpay ko ay may amoy ng asul na rosas na alam kong galing sa'yo? Pinahirapan mo lang ako, Xavier!" "Kung ganoon, bakit hindi mo itinapon ang mga rosas?" hakbang niya papalapit. "Bakit itinago mo ang ribbon na ito?"

Hindi siya makapagsalita. “For God’s sake Denver, tapatin mo nga ako, hanggang ngayon ba mahal mo pa rin sya? Mahal mo pa rin sya at ginagamit mo lang ako para kumbinsihin ang sarili mong hindi mo sya dapat mahalin. . .” “O-of course not!” Mariing tanggi niya rito. Nakita niyang pumapatak ang mga luha sa mga mata ni Rosemarie, “See, kahit ikaw mismo hindi naniniwala sa sinasabi mo,” may sarcasm sa tonong sabi nito sa kanya.