Quotes On Roses Novels & Stories

"Para sa humihingi ng tawad, maganda po ang white roses. Sila ay simbolo ng sincerity at bagong simula. O kaya, yellow roses para sa pagkakaibigan at pag-asa." "White roses," sabi ni Zeke agad. "Dalawang dosena." "Ano pong isusulat natin sa card?" Nag-isip si Zeke. Ano ba ang sasabihin niya? 'Sorry' lang? 'I'm sorry for being an asshole'? 'Please forgive me'? "Isulat mo na lang... 'I'm sorry. I was wrong. Let me explain.'"

Nang umalis ang assistant, mabilis na ibinaba ni Kienna ang bouquet sa gilid ng mesa. Pinilit niyang ibaling ang atensyon sa mga libro, kahit ramdam niya ang init sa kanyang mga pisngi. Pulang rosas… simbolo ng pag-ibig at alab. Naiilang siya. ‘Ano ba ‘tong si Oliver? Bakit niya dinadala ang ganitong klaseng bagay sa campus?’ Ngunit kahit paano, hindi niya maitago ang kakaibang saya na gumapang sa puso niya.

“May dapat ba tayong pag-usapan, Veena?” “May inilabas na bocquet ng puting rosas si Veena at ipinakita sa kanya. “Hindi ko alam na hanggang ngayon ay alam pa rin ni Manson ang paborito kong bulaklak. He’s the sweetest, right? Imagine, umagang-umaga pinadalhan na agad ako ng bulaklak. Alam mo ba na ang ibig sabihin ng puting rosas ay walang hanggang pagmamahal?”

pangmumungkahi sa akin ng tindera. Kay gandang pagmasdan ng mga ito, lalo na kapag silang nagsama-sama sa iisang lalagyan lamang, ngunit hindi maipagkakailang, ang rosas ang pinakanakaaakit sa lahat ng aking nakita. Nakita ng tindera na nakatingin ako sa isang boquet ng rosas sa gilid. “Ah! Yang rose po ba nag kukunin niyo,sir? Maganda po ‘yan para sa mga mahal niyo sa buhay,”anito,

Isang matamis, inosente, ngunit punong-puno ng lason na ngiti. Dahan-dahan akong tumayo. Kinuha ko ang malaking bouquet ng rosas. Inamoy ko ito nang bahagya, tila ba na-a-appreciate ko ang ginawa niyang effort. Lalong lumawak ang ngisi ni Zion, halatang tuwang-tuwa sa nakikitang reaksyon ko. “See? I knew you couldn't resist me, Hyacinth. Isang bulaklak lang, alam kong lalambot ka na. Alam kong babalik ka ri—”

"Tatanggapin mo ba ang rosas o tatanggapin mo na lang ako direkta sa puso mo?" Napatingin si Sara sa kanya. Kahit maraming tao sa paligid, kahit nakakahiya ang eksena, hindi niya maitanggi ang sinseridad sa mga mata nito. Kaya dahan-dahan niyang kinuha ang bouquet ng rosas. "Tinatanggap ko ang rosas…" mahina niyang sabi, saka binigyan ito ng matalim na tingin. "Pero yung sa puso ko, wala pang kasiguraduhan!"

Nilagay niya sa sink ang baso. Gulong-gulo ang utak ko sa mga sinabi niya. Ang alam ko ay may gusto siyang ipahiwatig sa akin ngunit malabo para sa aking maintindihan iyon sa ngayon. “What exactly do you want to say?” I remained calm. “Even beautiful roses have their own thorn. Flowers can lure you closer to them without your realizing that their hidden thorns are slowly pricking you.” He shrugged. “Sometimes, it will be too late to realized that you've been pricked by their thorns and left bleeding.”

"Ito ay isang Damascus rose, isa sa pinakatanyag na rosas sa mundo! Matagal ko nang gustong makatanggap ng isang bouquet ng mga iyon. Finn... pwede mo ba akong bilhan ng isa?" Nang makita niya ang hindi kapani-paniwalang romantikong rosas, agad na inalis ni Sara ang tingin niya mula kay Gerald. Para bang naakit siya ng mga bulaklak dahil hindi niya mapigilan ang pagtitig sa cart. “Sige, sige! Bibilhan kita kahit ano basta gusto mo!"

Bawat madaanan, puno at nagkalat ng pulang petals ang bawat daan, kumalat din ang mabangong amoy ng aromang nanggagaling sa kandila, lahat ay amoy rosas lahat. 'Happy 1st, 2nd, 3rd, 4th, 5th, 6th, anniversary, My Rose' Awtomatikong naglaglagan ang luha ni Rose sa mata ng mabasa ang pagbati gamit ang maraming petals sa sahig. Anniversary? Nang pagkakaibigan ba ito? Kung ano man 'yon, napakasaya niya ngayon. Nang humarap siya kay Mike ay napansin niya na namumula ang mga mata nito.

ANG MGA ROSAS na iyon ay tunay na ipinatanim ni Oliver para sa kanyang asawa noong sila ay unang dumating sa Paris. Isang Linggo pa lang ang nakakalipas noon. Tumulong din siya doon kung kaya naman mayroon din siyang effort at ambag. Sa pagkakataong iyon noong patubo pa lang ang mga iyon ay lagi niyang sinasamahan ang kanyang asawa sa tuwing may oras siya na maglakad-lakad doon, lalo na noong nagdadalang-tao pa lang si Alia at hindi pa nanganganak kay Nero. Bukod sa exercise ay umaasa siyang sa pamamagitan noon ay mapapatawad siya nito at bibigyan pa ng isa pang pagkakataon na patunayan ang kanyang sarili. Kahit na magkalayo ang mga ito at nakatira sa hiwalay na bahay, iba ang kahulugan ng m