Sadness In Korean นิยาย & เรื่องราว

Hallucinations ko lang ba 'to? Sang-gwan-eobs-eo neoman iss-eumyeon dwae (It doesn't matter, all I need is you)~ Daleun namjawan dalla ije geuman bad-ajwo (Unlike other men, stop accepting it now)~ You'll be my baby baby baby~ Daleun namja malgo neo (Not other men, you)~ Daleun namja malgo (Not other men, you)~ Neoneoneoneo neo (you you you you you)~

lalo lang siyang nakakaramdam ng guilt. "Sorry.. Hannah.."

Saad ko rito na hindi ko na napigilan na tumulo ang aking luha. "I'm sorry...." tanging saad ni Cayden sa akin. Mas lalo lang akong nasaktan. Para saan ba ang sorry na yun? Sorry dahil wala na akong silbe? Sorry because I will end up like this? Sorry kasi hindi na ako yung mahal niya? Anak ng, hoooooo! Ang sakit! Kaya pala nagiging kontrabida yung mga nasasaktan eh kasi sobrang sakit nga naman pala talaga!

Ewan at yun ang custome ng taong nagmomove on. Kasama yung unan, kumot at tissue. Ang mga ito lang ang makikipag yakapan sayo dahil sa Korean drama na tragic ending ang wakas. Sa yun ang feel na feel ko. Okey lang sa akin tragic. Wag lang ang baby ni Jeff. Siguro cute ang baby nila. Maging masaya ka para sa kanila Missamy. Wag masyadong bitter dahil alam mong nakakasama talaga yan. Malay mo balang araw may sarili ka na ding baby. Hindi nga lang si Jeff ang ama.

"Sorry rin." "Shhh." Hinagod-hagod niya ang likod nito. "Tahan na. Don't cry, sweetheart. Ayaw kong nakikita kang umiiyak nang dahil sa akin." Bumitaw si Kaye sa pagkakayakap sa kaniya. Pinahid ang luha at pilit na ngumiti. "Okay lang ako. Sorry kung pinag-iisip pa kita. Ahm, m-masama lang ang pakiramdam ko nitong mga huling araw."