Sentence Of Sadness Mga Nobela at Kwento

I'll keep watching you, my angel. Hindi ko alam kung ano bang emosyon ang mangingibabaw sa lahat ng nararamdaman ko ngayon. I am still mad, disappointed. I am suddenly filled with disbelief, too. I am also sad and... heartbroken. " M- mama..."

“I-I'm sorry...i'm so s-sorry, Clint. A-Alam kong h-hindi mo ako mapapatawad sa g-ginawa ko pero sorry p-pa rin...” Humikbi ako at hinawakan ang dibdib ko. “I-I was m-miserable when the d-doctor announced that you're in c-coma. A-Ang sakit sakit d-dahil hindi k-ko kaya ng wala ka. I-I lost our baby, i lost the firm, i-i lost my f-faithfulness at w-wala akong m-magandang paliwanag n-na maibibigay sayo. N-Nagkasala ako at d-dinungisan ko ang k-kasal n-natin. I'm sorry. I-I'm very sorry, Clint...”

Sabay tawa nito. I felt a pang on my chest. Nahigit ko ang aking hininga. Half of my heart shattered in anger, and the half on sadness as that realization hit me... “Hmm. Hindi sila sweet. Ilang araw na sila rito pero ‘di sila lumabas ng magkasama man lang. Hindi nga naka-holding hands, eh!” sabi muli ng isa.

dagdag na tanong nito. "Yes." "On what situation for example?" "Meeting your new day without someone you love. That they can't be with you anymore." Nagdulot ang mga salitang 'yon ng katahimikan sa pagitan nilang dalawa. That's one of the sadness sunshine reminds her as well. Noon ay puno lang ng pag-asa ang dulot ng pagsikat ng araw sa kanya but as she grows older at nang mamatay ang kanyang ina at tuluyan din siyang tinalikuran ng ama doon niya na-realize kung anong kalungkutan din ang nahahatid ng bagong araw na hatid.

Katahimikan ang namayani sa buong paligid habang nagsusukatan lamang kami ng tingin. “Aalis na ako”-- “I’m sorry.” Sabi nito ngunit hindi ako natinag at inirapan lamang ang sinabi nito. “I don’t need your sorry, Judd.” Natatawa kong sambit sa kanya. “I know.” He answered. “Alam mo pala pero kinakausap mo pa ako. Walang magagawa ang sorry mo Judd.” Naiinis ko pang sabi rito at nakita ko ang pagtulo ng luha sa kanyang mga mata.

Sa bawat nagdaan na taon tumatanda kami na hindi namamatay. Ang sorry, para lang sa mga bagay na hindi sinasadya hindi para sa mga bagay na paulit-ulit ginagawa. Nakapanghihinayang talaga na may mga taong nagiging masama dahil sa selos at inggit sa kapwa. Ang sorry nakakawala ng galit pero di agad nakakawala ng sakit.

tipid niyang sagot na aking labis na ikinagulat, na medyo inasahan ko na rin. "B-Bakit naman?" wika ko at hinarap siya. Tutal medyo malayo pa naman o ilang floors pa ang dadananan namin mas mabuting kausapin ko na lang siya. Nag-aalala ako para sa kalagayan niya. Mahirap kaya ang maging ganiyan. Sadness is a very tough enemy. At kahit kailan ang kalungkutan ay hindi dapat iwine-welcome na para bang isang matalik na kaibigan. We should not let sadness take over our bodies, it may lead us to our frightening endings.

Saad ko rito na hindi ko na napigilan na tumulo ang aking luha. "I'm sorry...." tanging saad ni Cayden sa akin. Mas lalo lang akong nasaktan. Para saan ba ang sorry na yun? Sorry dahil wala na akong silbe? Sorry because I will end up like this? Sorry kasi hindi na ako yung mahal niya? Anak ng, hoooooo! Ang sakit! Kaya pala nagiging kontrabida yung mga nasasaktan eh kasi sobrang sakit nga naman pala talaga!

MALIA'S POV "Condolence." Everywhere I go. Every step I take. Every move I make. Halos lahat ng kilos ko, isang salita lamang ang aking naririnig mula sa mga tao sa paligid ko. "We're sorry for your loss." "Nakikiramay kami." "Lubos kaming nakikiramay." "Condolence."

napatayo Ako sa sobrang ng dahil sa sakit na nararamdaman ko lumapit Ako rito at walang pasabing sinampal ito. Hindi na napigilan pa ng luha ko na kumawala ng dahil sa Galit na nararamdaman ko" anlakas ng loob mo na sabihin Yan baka nakakalimutan mo ng dahil sayo kung bakit namatay Ang anak ko ng dahil sayo nagdusa Ako ng Dalawang taon halos mawala Ako sa sarili ng malaman kung nawala sakin Ang anak ko Hindi mo alam Ang hirap at depression na dinanas ko ng dahil sayo Gideon walang araw na Hindi Ako umiiyak ng dahil sayo naiisip mo ba Yun? Wla Kang kwentang lalaki alam mo Yun pasarap lang sa ibabaw ng kama Ang alam mo walang Kang ibang iniisip kundi yang sarili mo" hagolgol ko ng iyak napansi